Waarom het verschil?

DE CIJFERS op de omslag zijn niet denkbeeldig — ze zijn werkelijkheid.

Bomen leven vaak veel langer dan de mens — onder beukebomen zijn leeftijden van 250 tot 300 jaar gewoon. Forse eiken kunnen wel 500 jaar oud worden. Met 1000 jaar is de mammoetboom van Californië nog jong. Op grond van een werkelijke telling van de ringen weet men dat mammoetbomen tussen de 3000 en 4000 jaar oud worden.

Met betrekking tot mammoetbomen heeft Dr. F. C. Lane dan ook in The Story of Trees gezegd dat hij „geen bericht heeft gevonden dat een van deze bomen ooit ten gevolge van louter ouderdom was bezweken en dat naar zijn mening sommige van deze grote bomen de tand des tijds wel 10.000 jaar konden doorstaan als de gevaren van bliksem, vuur en storm geëlimineerd konden worden”.

Thans tonen onderzoekingen echter aan dat een bepaald soort denneboom die in het westelijk deel van de Verenigde Staten voorkomt, de Pinus aristata, de mammoetbomen zelfs in leeftijd overtreft! Vergeleken met deze planten is de levensduur van de mens betreurenswaardig kort. Hoe komt dit?

Ja, waarom leven ook schildpadden langer dan de mens, zoals de reusachtige schildpadden van de Galápagos-eilanden, die doorgaans tussen de 100 en 150 jaar oud worden? Er zijn zelfs gevallen bekend van schildpadden die de grens van 200 jaar hebben overschreden. Toch is het een zeldzaamheid als mensen slechts één eeuw leven.

Waarom overigens worden zelfs papegaaien zo nu en dan honderd jaar, terwijl de recordleeftijd naar men zegt 140 jaar bedraagt?

Het is waar dat de levensduur van de huidige mens langer is dan die van de meeste andere levende scheppingen, zowel planten als dieren, op deze aarde. Maar u zult het er toch zeker mee eens zijn dat het feit dat zelfs sommige levende scheppingen zovéél langer leven dan de mens — van wel twee tot vijftig maal zo lang — raadselachtig is en tot nadenken stemt.

Schijnt het u redelijk toe dat bepaalde hersenloze planten, simpele reptielen en vogels zich langer in het kostbare bezit van leven dienen te verheugen dan met verstand begaafde mensen? Of zou het eigenlijk andersom moeten zijn?

Als wij het geloof aanvaarden dat de mens een Schepper heeft, dan kunnen wij niet zeggen dat dit de bedoeling was, want dat zou hetzelfde zijn als te zeggen dat sommige bomen en dieren voor God meer waarde hebben dan zijn hoogste aardse schepping, de mens. Toch zei Jezus Christus in zijn Bergrede tot zijn volgelingen dat zij voor hun hemelse Vader veel meer waard waren dan de vogels of de plantengroei (Matth. 6:25-30). De bijbel zegt in feite dat God de mens opdroeg heerschappij over alle andere levende scheppingen op deze planeet, zowel de dieren als de plantengroei, uit te oefenen (Gen. 1:26-30). Terecht dient degene die heerschappij uitoefent niet eerder te sterven dan wat inferieur aan hem is.

Het geloof in een Schepper vaarwel te zeggen ten gunste van de evolutietheorie lost de zaak niet op. Het stelt ons in werkelijkheid voor een raadsel. Volgens die theorie is de mens het uiteindelijke produkt van een evolutieproces. De vraag blijft echter: Waarom is dat proces zo gul met betrekking tot bomen en schildpadden en zo spaarzaam met betrekking tot mensen wanneer het de belangrijke kwestie van de levensduur betreft?

In deze uitgave van Ontwaakt! wordt een bevredigend antwoord op al deze vragen gegeven. Of u nu jong of oud bent, het zal de moeite waard zijn dit tijdschrift te lezen. Toen A. Carnegie op leeftijd was gekomen, zei hij eens: „Ik zou al mijn miljoenen ervoor overhebben als ik weer jong en gezond kon worden. . . . Ik zou graag alles verkopen als ik mijn leven kon overdoen.” U hebt het leven ongetwijfeld lief en zou beslist wel een hoge prijs willen betalen als uw levensduur tot boven het huidige gemiddelde verlengd zou kunnen worden. Als u er slechts een klein beetje tijd en moeite voor overhebt kunt u te weten komen waarom er een redelijke, goed gefundeerde en te verwezenlijken hoop bestaat dat dit verlangen werkelijkheid wordt.