We kunnen doen wat Jehovah vraagt
1. Met welke gevoelens worstelen we misschien nu en dan, en waarom?
1 Ons houden aan Jehovah’s wetten en beginselen is in deze tijd de beste manier van leven en helpt ons een goed fundament voor een eeuwige toekomst te leggen (Ps. 19:7-11; 1 Tim. 6:19). Maar Satans wereld oefent veel druk op ons uit. Ons eigen onvolmaakte vlees maakt het allemaal nog moeilijker. Terwijl we ons van onze schriftuurlijke verantwoordelijkheden proberen te kwijten, hebben we soms misschien het gevoel dat het ons allemaal te veel wordt (Ps. 40:12; 55:1-8). We zouden ons zelfs kunnen afvragen of we wel alles kunnen doen wat Jehovah van ons vraagt. Wat kan ons op zulke momenten helpen ons geestelijke evenwicht te bewaren?
2. Waaruit blijkt dat Jehovah redelijk is in wat hij van ons verwacht?
2 Jehovah’s geboden zijn geen last: Jehovah eist nooit iets onredelijks van ons. Zijn geboden zijn geen last maar zijn voor ons bestwil (Deut. 10:12, 13; 1 Joh. 5:3). Hij houdt rekening met onze menselijke zwakheden, „gedachtig dat wij stof zijn” (Ps. 103:13, 14). Als we ons uiterste best doen om God te dienen, accepteert hij barmhartig wat we doen, ook al is dat door onze omstandigheden beperkt (Lev. 5:7, 11; Mark. 14:8). Hij nodigt ons uit onze last op hem te werpen, en hij verzekert ons dat hij het ons mogelijk zal maken getrouw te blijven. — Ps. 55:22; 1 Kor. 10:13.
3. Hoe geeft Jehovah ons de kracht om te volharden?
3 Volharding is nodig: Bijbelse verslagen van rechtschapenheidbewaarders zoals Elia, Jeremia en Paulus laten zien waarom volharding nodig is (Hebr. 10:36). Jehovah steunde hen in tijden van tegenspoed en ontmoediging (1 Kon. 19:14-18; Jer. 20:7-11; 2 Kor. 1:8-11). En we worden aangemoedigd door de loyaliteit van onze broeders en zusters in deze tijd (1 Petr. 5:9). Over zulke voorbeelden mediteren, kan ons helpen niet te bezwijken in onze ziel.
4. Waarom is het belangrijk ons Gods beloften voor ogen te houden?
4 Hoop op Gods beloften is „een anker voor de ziel” (Hebr. 6:19). Hoop bewoog Abraham en Sara ertoe in te gaan op Jehovah’s verzoek om hun thuis te verlaten en ’als vreemdelingen in het land der belofte te vertoeven’, gaf Mozes de kracht om een onbevreesd standpunt voor de ware aanbidding in te nemen en sterkte Jezus om een martelpaal te verduren (Hebr. 11:8-10, 13, 24-26; 12:2, 3). Ook wij zullen geholpen worden standvastig te blijven als we Gods belofte van een rechtvaardige nieuwe wereld in ons hart levend houden. — 2 Petr. 3:11-13.
5. Waarom kan het aanmoedigend zijn stil te staan bij onze eigen vroegere daden van loyaliteit?
5 Ook nadenken over onze vroegere daden van loyaliteit, zelfopoffering en moed kan ons in onze dienst nieuwe kracht geven (Hebr. 10:32-34). Dan worden we herinnerd aan de vreugde die we hebben als we Jehovah geven wat hij van ons vraagt — onze onverdeelde toewijding. — Matth. 22:37.