Pensionering — Een deur naar meer activiteit?
1 Veel hardwerkende mensen verlangen naar de tijd dat hun pensionering hen zal bevrijden van het geploeter en de druk van werelds werk. Toch loopt een pensionering maar al te vaak uit op apathie, verveling en vroegtijdige veroudering. Doordat iemand niets nuttigs te doen heeft, kan zijn geest helemaal in beslag genomen worden door getob over zichzelf. Een Braziliaanse krant berichtte dat gepensioneerde ambtenaren klachten hadden die varieerden van ’ontevredenheid, prikkelbaarheid, onzekerheid en het verliezen van hun identiteit, tot depressiviteit en het gevoel dat hun wereld aan het instorten was’.
2 In tegenstelling daarmee bezien veel christenen deze nieuwe fase in hun leven als een deur naar meer geestelijke activiteit. Een broeder die twee weken nadat hij 65 was geworden, begon te pionieren, zei: „Ik heb nog nooit een periode in mijn leven meegemaakt die zo rijk gevuld was met zegeningen als de afgelopen tien jaar dat ik pionier ben.” Een echtpaar schreef: „Onze echte gouden jaren begonnen toen we gingen pionieren.” Ja, voor velen is hun pensionering een unieke kans om hun bediening uit te breiden en rijke zegeningen van Jehovah te oogsten.
3 Druk bezig en productief blijven: Velen die nu gepensioneerd zijn, zijn opgegroeid zonder de gemakken van tegenwoordig en hebben al op jonge leeftijd geleerd hard te werken. Hoewel ze misschien niet meer de kracht van de jeugd hebben, zijn ze nog steeds zeer productieve werkers. In het gebied van één bijkantoor is 22 procent van de pioniers — ongeveer 20.000 broeders en zusters — 60 jaar of ouder. Deze ouderen doen een groot deel van het predikingswerk. Hun ervaring en godvruchtige eigenschappen verrijken de gemeenten waarin ze dienen. — Jak. 3:17, 18.
4 Druk bezig blijven in de christelijke bediening draagt bij tot een betere gezondheid en een betere kwaliteit van leven. Een zuster van 84 jaar die begon te pionieren toen ze met pensioen ging, zei: „Het hebben van veel bijbelstudies bij geïnteresseerden heeft me geholpen mentaal actief te blijven. Ik heb geen auto, dus ik loop veel. Dat houdt me gezond.” Een ouder pioniersechtpaar merkte op: „De dienst houdt ons geestelijk en lichamelijk fit. We zijn altijd samen. We lachen veel en genieten van het leven.”
5 Dienen waar behoefte is: Sommige gepensioneerde christenen die het financieel goed hebben, zijn verhuisd om ergens te dienen waar meer behoefte aan Koninkrijkspredikers is. Anderen hebben hun dienst uitgebreid door in een anderstalig veld te gaan dienen. Net als de apostel Paulus doen deze ijverige verkondigers „alles ter wille van het goede nieuws, om er met anderen deel aan te mogen verkrijgen”. — 1 Kor. 9:23.
6 Een echtpaar begon te pionieren toen ze hun twee zoons hadden grootgebracht. Na verschillende jaren gepionierd te hebben, namen ze het op zich Chinees te leren. Nu zijn ze ver in de zeventig en hebben onlangs de vreugde gesmaakt te zien dat de Chinese groep waarmee ze samenwerken een gemeente is geworden. Wat een zegen zijn zulke echtparen!
7 Geen pensionering van de dienst: Hoewel de meeste mensen met een wereldse baan uiteindelijk met pensioen gaan, is er voor een christen in Gods dienst geen pensioenregeling. Iedereen moet „tot het einde” getrouw blijven (Matth. 24:13, 14). Natuurlijk kunnen sommigen als ze ouder worden niet meer zoveel doen als ze vroeger in Jehovah’s dienst deden. Maar wat is het aanmoedigend te zien dat ze van ganser harte doen wat ze kunnen! Gods Woord verzekert hun dat Jehovah hun werk en de liefde die ze voor zijn naam tonen, niet zal vergeten. — Luk. 21:1-4; Hebr. 6:10.
8 Als je de pensioengerechtigde leeftijd nadert, waarom zou je dan niet onder gebed overwegen hoe je je veranderende omstandigheden zo goed mogelijk kunt gebruiken? Met Gods hulp kom je misschien tot de slotsom dat je pensionering voor jou een deur opent naar meer activiteit die Jehovah tot eer strekt en veel zegeningen geeft. — Ps. 148:12, 13.