Vragenbus 2

● Is het mogelijk voor ouders om, voor het geval beiden zouden komen te overlijden, van tevoren schriftelijk de voogdij over hun kinderen te regelen?

In zeker opzicht behoren kinderen de ouders toe, maar aangezien God de Levengever is, behoren wij allen Hem toe (Ps. 24:1). Ouders zullen daarom goed voor hun kinderen willen zorgen als een „erfdeel van Jehovah” dat aan hun zorg is toevertrouwd. — Ps. 127:3.

Sommige ouders hebben de wens om, voor het geval zij beiden (of in een eenoudergezin de enige ouder) zouden overlijden door bijvoorbeeld een auto-ongeluk van tevoren iets te regelen inzake de voogdij over hun kinderen, zodat die in de aanbidding van Jehovah zullen worden grootgebracht. In veel landen bestaat hiervoor wellicht geen wettelijke regeling; vaak heeft men relaties bij wie de kinderen als vanzelfsprekend terechtkomen. In Nederland echter kan volgens de wet een ouder bepalen wie na zijn overlijden de voogdij over zijn kinderen zal uitoefenen; meestal geschiedt dit bij notariële akte. Een notaris of andere deskundige die wordt geraadpleegd, kan de nodige details verstrekken. Christelijke ouders kunnen persoonlijk beslissen wat zij in verband hiermee willen doen (Gal. 6:5). Degenen echter die het goed achten in dit opzicht iets te ondernemen, kunnen de volgende richtlijnen in acht nemen en aldus van wijsheid blijk geven.

Het zou niet juist zijn slechts te vermelden dat de kinderen „in een gezin van Jehovah’s Getuigen opgevoed moeten worden”, of als voogd aan te wijzen „de gemeente . . . van Jehovah’s Getuigen” „het lichaam van ouderlingen van gemeente . . .”, „degene die op dat moment dienst doet als presiderend opziener”, enzovoort. Daardoor zouden moeilijkheden ontstaan.

De voogd dient een natuurlijk persoon te zijn, bekwaam, en met name genoemd te worden. De kantonrechter kan zich dan door deze vastgelegde wens van de ouder(s) laten leiden. De betreffende ouders dienen eerst contact op te nemen met de persoon die zij in gedachten hebben om te zien of hij bereid is de verantwoordelijkheid te aanvaarden. Het zou logisch zijn een gezin te vinden dat al kinderen heeft en bereid is nog meer kinderen erbij te nemen.

Wij willen natuurlijk niet vergeten dat het vooral van belang is dat ouders in het gewone dagelijkse leven hun kinderen in „de ernstige vermaning van Jehovah grootbrengen”, en evenmin dat in geval van nood ’Jehovah’s hand niet te kort is om te redden’. — Ef. 6:4: Jes. 59:1a.