Degenen bijstaan die speciale hulp nodig hebben
1 Zoeken wij naar manieren om samen te werken met degenen die wegens de een of andere handicap of belemmering zeer beperkt zijn in hun gelegenheden om over Jehovah en zijn goedheid te spreken? In bijna iedere gemeente treft men wel een of meerdere personen aan die wat dit betreft beperkt zijn in hun mogelijkheden. Velen zijn lichamelijk gehandicapt doordat zij gebrekkig, blind, doof of bejaard zijn. Natuurlijk is Jehovah beslist blij met hun beperkte dienst, maar dienen wij te concluderen dat zij wellicht niet hetzelfde verlangen hebben als wij om een volledig aandeel aan de dienst te hebben?
2 In werkelijkheid is het zo dat sommigen die lichamelijk gehandicapt zijn, zich meer bewust zijn van Jehovah’s liefde en goedheid en er daardoor toe bewogen worden meer te willen doen. Zo iemand zoekt misschien naar grotere gelegenheden om Jehovah te dienen en met een beetje hulp van anderen is dit misschien ook mogelijk, wat tot grotere vreugde van allen zal zijn. Zou het geen voortreffelijke uiting van liefdevolle belangstelling zijn zulke personen in onze plannen voor dienst op te nemen en uit te zien naar gelegenheden om hen met ons mee te nemen of hen te helpen een aandeel aan de dienst te hebben? Dit is in overeenstemming met het doel dat wij ons hebben gesteld ELKAAR TE HELPEN!
WAT WIJ KUNNEN DOEN
3 Deze zorgzame oplettendheid is beslist in overeenstemming met de werking van Jehovah’s geest, waarvan de christelijke gemeente doortrokken is. Paulus verklaarde dat er „vele leden [zijn], doch één lichaam” en merkte op dat er leden zijn „die zwakker schijnen te zijn” wegens beperkingen die van fysieke aard kunnen zijn. Wat is het gevolg? „Wanneer één lid lijdt, lijden alle andere leden mee.” Wanneer er moeite wordt gedaan om zulke personen met „diensten voor hulpbetoon” bij te staan, worden de leden van de gemeente in liefde tot elkaar gebracht en wordt de verkondiging van de Koninkrijksboodschap uitgebreid. — 1 Kor. 12:19-31.
4 Kun jij enkele manieren bedenken om dat te doen? In één gemeente was een blinde broeder die niet helemaal tevreden was met wat hij in Jehovah’s dienst deed. Hij wilde meer doen. Een andere broeder, die dit aanvoelde, vroeg of hij op de een of andere wijze kon helpen. Welnu, het duurde niet lang of de blinde broeder leidde zelf een geregelde bijbelstudie. Hoe speelde hij dit klaar? De behulpzame broeder nam elke week de tijd om de hele les hardop aan hem voor te lezen. Hij ging met de blinde mee naar de bijbelstudie en las de vragen. Daar de blinde broeder bekend was met de stof, kon hij tot zijn grote vreugde een fijne studie leiden.
5 In een andere gemeente kwamen verscheidene doven in de waarheid. Daar niemand hen als tolk kon assisteren, besloten enkele jonge broeders en zusters, die opmerkzaam deze behoefte onderscheidden, de vingertaal te leren. Zij troffen ook regelingen om hen mee te nemen in de dienst en zorgden ervoor dat deze doven op verschillende adressen de gelegenheid kregen hun hoop met anderen te delen. Het is onnodig te zeggen dat er onder alle betrokkenen een wederzijdse uitwisseling van aanmoediging was.
6 Een zeer gebrekkige zuster vond het bijna onmogelijk naar de vergaderingen te gaan of aan groepsgetuigenis mee te doen. Enkele meevoelende verkondigers troffen regelingen om met behulp van een recorder om beurten de gemeentevergaderingen op te nemen zodat deze zuster, ook al was zij aan huis gebonden, profijt van de vergaderingen kon hebben. Zij brachten niet alleen geregeld bezoekjes om haar aan te moedigen, maar hielpen haar ook het zo te regelen dat zij een aandeel kon hebben aan de dienst. Zij gaven haar namen en adressen van belangstellende personen aan wie zij kon schrijven en sommigen van hen wist zij zelfs tot een bijbelstudie te brengen. Er zijn soortgelijke gevallen geweest waar de belangstellende persoon bij de zieke aan bed kwam en de studie geregeld daar werd geleid. Andere ervaringen vertellen hoe vriendelijke verkondigers gebrekkige personen meenemen in een rolstoel wanneer zij straatwerk doen of wanneer zij in flatgebouwen werken waar zulke personen zich gemakkelijker van deur tot deur kunnen begeven. Denk eens aan de verstrekkende voordelen die het afwerpt aldus samen te werken.
7 Waarschijnlijk zie je in je eigen gemeente welke grote behoefte er bestaat aan het verlenen van zulke speciale hulp. Is er in jouw gemeente een verkondiger die een andere taal spreekt, zodat er een taalbarrière bestaat? Is er een oudere broeder of zuster die wat hulp nodig heeft? Hoe staat het met degenen die wellicht een chronische ziekte hebben en slechts onder bijzondere omstandigheden dienst kunnen verrichten?
8 Wanneer wij onze activiteit zo plannen dat wij erop bedacht zijn met elkaar samen te werken, kunnen de gebrekkigen ervan verzekerd zijn dat „indien een van hen zou vallen, . . . de ander zijn makker [kan] oprichten”. Het geeft ook werkelijke betekenis aan de spreuk: „Vrienden tonen altijd hun liefde. Waartoe dienen broeders anders dan om elkaar in moeilijkheden bij te staan?” — Pred. 4:10; Spr. 17:17, Today’s English Version.