Vragen van lezers

Kan er iets gedaan worden voor een lichamelijk sterk verzwakte gezalfde christen die absoluut niet in staat is de viering van het Avondmaal des Heren in de gemeente bij te wonen?

Ja. Er kan en moet iets gedaan worden uit consideratie voor een gezalfde christen die lichamelijk sterk verzwakt en misschien bedlegerig is en daarom niet aanwezig kan zijn als de Gedachtenisviering ter herdenking van Christus’ dood in de gemeente wordt gehouden. In zo’n geval kan het lichaam van ouderlingen er regelingen voor treffen dat een ouderling of een andere rijpe mannelijke christen met een gedeelte van de symbolen, het brood en de wijn, naar die medegelovige gaat. Dit moet dan wel op diezelfde avond, of in diezelfde nacht vóór zonsopgang, gebeuren.

Afhankelijk van de omstandigheden zou de ouderling of andere broeder enkele korte opmerkingen kunnen maken en passende schriftplaatsen kunnen lezen. Hij kan het patroon volgen dat door Jezus werd aangehouden toen Hij het Avondmaal des Heren instelde. Zo zou hij Mattheüs 26:26 kunnen lezen en na een gebed het ongezuurde brood kunnen aanbieden. Daarna zou hij vers 27 en 28 van hoofdstuk 26 van Mattheüs kunnen voorlezen en na nog een gebed de wijn kunnen aanbieden. Hij zou kort op de betekenis van elk symbool kunnen ingaan, terwijl een slotgebed passend zou zijn.

Natuurlijk dient elke redelijke poging gedaan te worden om de viering van het Avondmaal des Heren in de gemeente bij te wonen. Maar wat zou er in een extreme situatie gedaan kunnen worden voor een gezalfde christen die zeer ernstig ziek is, in een ziekenhuis wordt verpleegd of anderszins verhinderd is de Gedachtenisviering na zonsondergang op 14 Nisan bij te wonen? Zo’n gezalfde kan een precedent in de Mozaïsche wet benutten en het Avondmaal dertig dagen later persoonlijk vieren. — Numeri 9:9-14.