Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit

Prediken ’in gunstige tijd en in moeilijke tijd’

TIJDENS de oorlog die Bosnië-Hercegovina heeft geteisterd, leden duizenden buitengewone ontberingen. In die benarde tijd deden Jehovah’s Getuigen hun uiterste best om de mensen aanmoediging en hoop te geven. Hier volgen enkele citaten uit een brief van een Getuige die een tijd in Sarajevo heeft gediend.

„Het leven hier is moeilijk, maar de mensen zijn zeer ontvankelijk voor de bijbelse waarheid. De plaatselijke Getuigen zijn een schitterend voorbeeld van volharding. In materieel opzicht hebben zij heel weinig, maar hun geest is uitstekend. Bijna alle jongeren in de gemeente zijn in de volletijddienst. Door deze ijver worden nieuwe verkondigers aangemoedigd en het is niet ongebruikelijk wanneer zij vanaf de eerste de beste maand dat zij in de dienst staan, al zestig uur of meer per maand aan de bediening besteden.

Naast de prediking van huis tot huis hebben wij verscheidene andere methoden geprobeerd om mensen te bereiken. Wij hebben bijvoorbeeld goede resultaten geboekt met het aanbieden van bijbelse publicaties op de vele begraafplaatsen in de stad.

Er is ook getuigenis gegeven in ziekenhuizen. Op de afdeling cardiologie van een ziekenhuis in Sarajevo nam de chef-arts de Ontwaakt!-uitgave van 8 december 1996 met het omslagthema ’Hartaanval — Wat valt eraan te doen?’ Hij vroeg om extra exemplaren zodat hij die aan andere artsen kon geven. De Getuigen kregen vervolgens toestemming om alle patiënten op zijn afdeling te bezoeken. Zo werden er in iets meer dan een uur van bed tot bed ruim 100 tijdschriften verspreid. Veel patiënten zeiden dat het de eerste keer was dat iemand hen in het ziekenhuis had bezocht om aanmoediging en hoop te bieden.

Bij een andere gelegenheid werd de afdeling pediatrie bezocht met tijdschriftartikelen die geschikt waren voor kinderen. De chef-arts nam ook een paar exemplaren van Mijn boek met bijbelverhalen voor de leeszaal. Moeders die hun kinderen in het ziekenhuis bezoeken, lezen hun nu elke dag bijbelverhalen voor. Tevens zijn er regelingen getroffen om deze arts thuis te bezoeken.

Er zijn duizenden NAVO-soldaten van verschillende nationaliteiten in Sarajevo. Ook zij hebben een grondig getuigenis gekregen. Soms gaan wij van pantserwagen tot pantserwagen en gebruiken dan de brochure Goed nieuws voor alle natiën en de tijdschriften De Wachttoren en Ontwaakt! in verschillende talen. In de barakken van de Italiaanse troepen werden meer dan 200 tijdschriften verspreid. Vreemd genoeg zeiden veel Italiaanse soldaten dat zij nog nooit met Jehovah’s Getuigen hadden gesproken. Welnu, in Sarajevo hebben wij hen ’bijgepraat’.

Op een dag stond er aan de kant van de weg een pantserwagen geparkeerd. Ik tikte met mijn paraplu op de wagen en er stapte een soldaat uit. Ik bood hem een Wachttoren aan met de omslagtitel ’Boodschappers van vrede — Wie zijn zij?’ De soldaat keek me aan en vroeg: ’U wilt toch niet zeggen dat u een van Jehovah’s Getuigen bent?’ Toen hij hoorde dat dit wel het geval was, antwoordde hij: ’Niet te geloven; hier zijn jullie ook al! Bestaat er wel een plek op aarde waar geen Getuigen zijn?’”

De apostel Paulus gaf de aansporing: „Predik het woord, houd u er als met een dringende zaak mee bezig, in gunstige tijd, in moeilijke tijd” (2 Timotheüs 4:2). Net als hun medegelovigen over de gehele wereld doen Jehovah’s Getuigen in Sarajevo dat, van bed tot bed en van pantserwagen tot pantserwagen zelfs!