Wonen en prediken in de schaduw van een vulkaan

„HET is echt een beangstigende ervaring, die veel weg zou kunnen hebben van het einde van de wereld waarover de bijbel spreekt. Wij moeten waakzaam blijven en ervoor zorgen voortdurend een goede verhouding met Jehovah God te hebben.” Dat zijn de woorden van Víctor, een van Jehovah’s Getuigen, wanneer hij vertelt hoe het is om in de onmiddellijke nabijheid te wonen van de Popocatépetl, de in Mexico gelegen vulkaan die algemeen Popo wordt genoemd.

Deze rommelende vulkaan verschijnt sinds 1994 in het internationale nieuws.a De autoriteiten hebben vastgesteld dat alles binnen een straal van dertig kilometer van de krater zich in een risicogebied bevindt. Vooral de zuidkant van de vulkaan is gevaarlijk, omdat de krater in die richting overhelt en zich daar een aantal diepe ravijnen bevinden waar lava en modder uit de krater doorheen zouden kunnen stromen.

Velen vragen zich vanzelfsprekend af wat er in het geval van een hevige uitbarsting van de vulkaan met Mexico-Stad zou gebeuren. Loopt die stad gevaar? Dan zijn er nog de vele mensen in de staat Morelos, ten zuiden van de vulkaan. Verkeren allen in die streek ook in gevaar? En hoe is het om in de schaduw van de vulkaan te wonen zonder te weten wat er van dag tot dag zou kunnen gebeuren?

De dreiging van de vulkaan

Het centrum van Mexico-Stad ligt zo’n zeventig kilometer ten noordwesten van de Popocatépetl, hoewel sommige buitenwijken er slechts veertig kilometer vandaan liggen. Technisch gesproken, bevindt het hele grotestadsgebied, met zijn bevolking van twintig miljoen, zich buiten de gevarenzone. Maar afhankelijk van de windrichting zou dit gebied getroffen kunnen worden als de vulkaan een grote hoeveelheid as zou uitspuwen.

De gevolgen van vulkanische as zijn gewoonlijk ernstiger aan de oostkant van de vulkaan. Dit gebied omvat de stad Puebla en een aantal kleinere steden en plaatsen, met ongeveer 200.000 mensen die in het risicogebied wonen. Op zondag 11 mei 1997 spuwde de vulkaan tonnen as de lucht in en verspreidde die over dit hele gebied, zelfs helemaal tot aan de staat Veracruz, meer dan 300 kilometer naar het oosten. In het gebied ten zuiden van de vulkaan, in de staat Morelos, liggen verscheidene grotere en kleinere plaatsen, met een totale bevolking van ongeveer 40.000 personen die ook ernstig gevaar zouden kunnen lopen.

Te midden van dit alles wonen en werken Jehovah’s Getuigen. Er zijn in Mexico-Stad meer dan 90.000 Getuigen in zo’n 1700 gemeenten. Het bijkantoor van het Wachttorengenootschap ligt buiten de stad, in noordoostelijke richting, zo’n 100 kilometer van de vulkaan verwijderd. Er dienen meer dan 800 vrijwilligers op het bijkantoor, afgezien van zo’n 500 vrijwilligers die aan een groot bouwproject werken. Allen bevinden zich buiten de gevarenzone.

In de staat Morelos zijn ongeveer vijftig gemeenten van Jehovah’s Getuigen met meer dan 2000 Koninkrijksverkondigers. Enkele van deze gemeenten, namelijk in Tetela del Volcán en Hueyapan, zijn slechts twintig kilometer van de krater verwijderd. Bovendien zijn er in oostelijke richting, in de staat Puebla, gemeenten met in totaal ongeveer 600 verkondigers die binnen een afstand van twintig tot dertig kilometer van de vulkaan wonen. Zij zouden natuurlijk ernstig in gevaar kunnen komen.

Jehovah’s Getuigen blijven actief

Ondanks de voortdurende dreiging zijn Jehovah’s Getuigen in dit gebied niet met hun predikingswerk opgehouden. Ook blijven zij vasthouden aan hun schema van christelijke vergaderingen, wat hun in deze moeilijke omstandigheden een gevoel van eenheid en vertrouwen schenkt (Hebreeën 10:24, 25). Uit een van de gemeenten komt het bericht: „De houding van de mensen ten opzichte van het goede nieuws van het Koninkrijk is opmerkelijk veranderd. Onlangs hebben in een dorpje bijvoorbeeld achttien mensen een huisbijbelstudie aanvaard.”

Een andere gemeente, twintig kilometer van de vulkaan verwijderd, bericht: „De groei is opmerkelijk. Deze gemeente is in november 1996 opgericht. In de daaropvolgende zes maanden zijn tien personen ervoor in aanmerking gekomen een aandeel aan de velddienst te hebben. Sommige verkondigers wonen slechts zo’n zestien kilometer van de krater vandaan. Er worden daar christelijke vergaderingen gehouden die door ongeveer veertig personen worden bijgewoond.”

Magdalena, die in San Agustín Ixtahuixtla (Puebla) woont, slechts zo’n 25 kilometer van de vulkaan vandaan, is heel actief gebleven in het leiden van bijbelstudies. Zij vertelt wat er na een grote uitbarsting gebeurde.

„Wij kregen te horen dat wij ons huis moesten verlaten, wat wij deden — onder een regen van as. Ondanks de dringende situatie dacht ik aan het gezin Dorado, met wie ik de bijbel bestudeerde. Enkele broeders en ik gingen naar het huis van de Dorado’s om hen te helpen een veiliger plaats te vinden. In de nabijgelegen stad Puebla werkte het reliefcomité van Jehovah’s Getuigen reeds op volle toeren. Het gezin Dorado was erg onder de indruk van de manier waarop wij allen daar behandeld werden. Wij kregen onderdak op verschillende plaatsen, die van tevoren door onze christelijke broeders en zusters in gereedheid waren gebracht. Het ontbrak ons aan niets, ook al waren wij ver van huis. Dit gezin had enkele vergaderingen in de Koninkrijkszaal bezocht, maar zij waren verbaasd over de liefde die hun werd betoond door broeders en zusters die zij niet eerder hadden ontmoet. Enkele weken nadat wij naar ons huis waren teruggekeerd, begon dit gezin geregeld alle vergaderingen te bezoeken. Het duurde niet lang of zij kwamen ervoor in aanmerking verkondigers van het goede nieuws te zijn. Twee van hen zijn nu gedoopt. Zij hebben een paar maanden als hulppionier gediend en werken nu plannen uit om de gewone pioniersdienst in te gaan.”

Martha, een twintigjarig meisje dat 21 kilometer van de krater vandaan woont, liet zich er niet door een handicap van weerhouden elke gelegenheid te benutten om te prediken. Zij leerde de waarheid drie jaar geleden kennen, toen de vulkaan opnieuw actief werd. In plaats van een rolstoel te gebruiken, die op het steile terrein waar zij woont moeilijk te hanteren is, rijdt zij op een ezel als zij aan het predikingswerk deelneemt. Zij rijdt ook op die ezel om naar de vergaderingen te gaan. Martha is Jehovah heel dankbaar deel te mogen uitmaken van de liefdevolle broederschap, omdat zij van de hulp van de zusters in de gemeente afhankelijk is om de ezel te bestijgen en er weer af te komen. Elke maand besteedt zij meer dan vijftien uur aan de bediening.

In deze geïsoleerde gebieden worden Jehovah’s Getuigen vaak door hun buren onder druk gezet om samen met hen aan religieuze vieringen deel te nemen. In Tulcingo, een dorpje ongeveer twintig kilometer van de vulkaan vandaan, had een man de taak gekregen de Getuigen te bezoeken om geld voor de vieringen op te halen. De broeders legden geduldig uit waarom zij niet aan die religieuze feestdagen konden meedoen. De man was zo vasthoudend in zijn pogingen geld van de broeders te krijgen dat hij met hen begon om te gaan en op de hoogte raakte van sommige van hun geloofsovertuigingen. Hij genoot ervan de antwoorden op zijn vragen in zijn eigen katholieke bijbel aan te treffen. Samen met zijn vrouw en dochter bezoekt hij nu al een jaar geregeld de vergaderingen, terwijl hij zijn wens tot uitdrukking heeft gebracht een verkondiger van het goede nieuws te worden.

Hoe kunt u voorbereid zijn?

Vulkanologen maken hun studies en publiceren officiële rapporten over de dreigende Popocatépetl, maar niemand weet echt wat er zal gebeuren of wanneer. Volgens de nieuwsmedia en de mensen die er vlakbij wonen, kan de vulkaan elk moment uitbarsten. De dreiging is reëel. Het spreekt vanzelf dat de autoriteiten heel bezorgd zijn en al het mogelijke willen doen om in het geval van een noodsituatie gereed te zijn. Maar het is begrijpelijk dat zij voorzichtig moeten zijn met het laten horen van een waarschuwing, omdat zij geen massale uittocht willen veroorzaken als er geen onmiddellijk gevaar is. Wat dient men dus te doen?

„Schrander is degene die de rampspoed heeft gezien en zich vervolgens verbergt, maar de onervarenen zijn doorgelopen en moeten de straf ondergaan”, luidt een bijbelse spreuk (Spreuken 22:3). Het is dan ook verstandig de noodzakelijke stappen te doen teneinde de persoonlijke veiligheid te waarborgen zolang de gelegenheid daartoe nog openstaat en niet ’door te lopen’ alsof er nooit iets zal gebeuren, denkend dat men ten aanzien van zulke ontzagwekkende natuurkrachten wel een afwachtende houding kan aannemen. Zo bezien Jehovah’s Getuigen in het gebied de kwestie.

Onlangs hebben vertegenwoordigers van het bijkantoor van het Wachttorengenootschap een bijeenkomst gehad met reizende opzieners in de staat Puebla, die in nauw contact staan met de gemeenten in de gevarenzone. Er werden plannen uitgewerkt op grond waarvan de reizende opzieners en leden van een reliefcomité een bezoek zouden brengen aan elk gezin dat binnen een afstand van 25 kilometer van de krater woont. Deze gezinnen werden geholpen te overwegen de gevarenzone te verlaten voordat er paniek uitbreekt. Er werden regelingen getroffen voor vervoer en huisvesting om 1500 mensen naar de stad Puebla over te brengen. Sommige families trokken weg om bij familieleden in andere steden in te trekken.

Waarschuwing op grotere schaal

De rook, het vuur en het gerommel van de Popocatépetl zijn duidelijke aanwijzingen dat een uitbarsting ophanden is. Allen die eraan willen ontkomen, moeten acht slaan op de waarschuwingen van de autoriteiten en passende actie ondernemen. Jehovah’s Getuigen in de onmiddellijke omgeving van de vulkaan houden voortdurend een oogje in het zeil om zowel hun eigen veiligheid te waarborgen als anderen te helpen het gevaar in te zien en er iets aan te doen voordat het te laat is.

Op grotere schaal letten Jehovah’s Getuigen ook waakzaam op wereldtoestanden in het licht van bijbelse profetieën. Oorlogen, aardbevingen, hongersnoden, ziekten en misdaad zijn net zo veelbetekenend als de activiteiten van een vulkaan. Ze maken deel uit van een samengesteld teken dat volgens de voorzegging van Jezus Christus „het besluit van het samenstel van dingen” zou kenmerken. Hoewel niemand precies weet wanneer dat einde zal komen, bestaat er geen twijfel over dat het komt en dat het heel, heel nabij is. — Mattheüs 24:3, 7-14, 32-39.

Het is thans dringend noodzakelijk dat mensen, waar zij zich ook bevinden, heel serieus acht slaan op Jezus’ waarschuwing: „Schenkt . . . aandacht aan uzelf, dat uw hart nooit bezwaard wordt met overmatig eten en overmatig drinken en zorgen des levens, en die dag plotseling, in een ogenblik, over u komt” (Lukas 21:34). Dit is duidelijk de verstandige handelwijze die gevolgd moet worden. Net zoals de waarschuwende tekenen van de vulkaan niet licht opgevat dienen te worden, moeten wij niet de nadering negeren van de Zoon des mensen, Jezus Christus, die de aansporing gaf: „Toont ook gij u daarom gereed, want de Zoon des mensen komt op een uur waarvan gij het niet hebt gedacht.” — Mattheüs 24:44.

[Voetnoot]

[Illustraties op blz. 23]

Martha (op ezel) en anderen aan het prediken in de schaduw van de Popocatépetl