Weidegrond voor „schapen” in Navaho-land

HÓZHÓNÍ, in de taal van de Navaho-Indianen, betekent „mooi”, en aldus beschrijven de Navaho hun land. Sinds 1868 heeft de regering van de Verenigde Staten de Navaho een oppervlakte van zo’n 62.000 vierkante kilometer toegewezen als reservaat in het noordoosten van Arizona, rond de zogenoemde „vier hoeken”, waar de vier staten Arizona, Colorado, New Mexico en Utah elkaar raken. Monument Valley, beroemd gemaakt door wild-westfilms, wordt nu als een Navaho Tribal Park, een natuurmonument, beschermd en trekt toeristen uit de hele wereld. Het dal vertoont spectaculaire 300 meter hoge roodzandstenen monolieten, die in verheven afzondering boven de hoogvlakten van de woestijn uittorenen. Het Navaho-woord voor het dal betekent heel toepasselijk „de ruimte tussen de rotsen”.

Het Navaho-volk staat bekend om zijn nederige instelling, hartelijke gastvrijheid en hechte familieband. De 170.000 ingezetenen van het reservaat wonen hoofdzakelijk in geïsoleerde nederzettingen, waar zij volgens de oude tradities leven. Sommigen fokken nog steeds schapen en wonen in met aarde bedekte blokhutten die hogans heten. De kunstnijverheid van de Navaho is wijd en zijd populair geworden. Bijzonder gewaardeerd zijn hun vloerkleden en dekens met kleurige geometrische of traditionele ontwerpen, geweven van schapewol. Even bekend zijn de zilveren sieraden van de Navaho waarin turkoois en andere natuurlijke materialen zijn verwerkt.

Het goede nieuws naar Navaho-land brengen

Al meer dan dertig jaar komen Jehovah’s Getuigen naar Navaho-land, niet alleen voor de bezienswaardigheden maar ook om het goede nieuws van Gods koninkrijk naar de mensen in dit afgelegen gebied te brengen (Mattheüs 24:14). Gewone en speciale pionierbedienaren van Jehovah’s Getuigen nemen de leiding in het predikingswerk. Velen van hen zijn gekomen naar aanleiding van oproepen van reizende opzieners en plaatselijke Getuigen om te helpen waar de behoefte groter is. Sommigen zijn uit naburige gemeenten gekomen, terwijl anderen, onder wie leden van verschillende Indianenstammen, uit allerlei delen van de Verenigde Staten zijn gekomen.

Deze zelfopofferende mannen en vrouwen vergelijken hun bediening hier met een zendingstoewijzing. Waarom? In de eerste plaats zijn de inheemse talen bijzonder moeilijk te leren vanwege hun ingewikkelde klanken, structuur en uitdrukkingen. Vervolgens houdt de inheemse bevolking voor een groot deel vast aan hun tradities op het gebied van religie, gezinsstructuur en afhankelijkheid van het land. Bovendien zijn huisvesting en werkgelegenheid voor niet-Indianen schaars, wat het voor degenen die hierheen zijn getrokken moeilijk maakt te blijven. En ten slotte heeft dit volk aan de lange geschiedenis van schandalige behandeling door de blanken begrijpelijkerwijs een zeker wantrouwen jegens buitenstaanders overgehouden.a

Aanvankelijk werden de Getuigen, toen zij keurig in het pak gestoken en met stropdas van huis tot huis gingen, voor mormonen aangezien en wilden velen de deur niet opendoen. Toen zij ertoe overgingen wat minder formele kleding te dragen, werden zij binnengenodigd, dikwijls voor een uur of langer. Nu herkennen de mensen Jehovah’s Getuigen, ook al wordt in de bediening weer formele kleding gedragen.

Het is al een hele uitdaging om de mensen die in het Navaho-reservaat wonen alleen maar te bereiken. Vele kilometers rijden over ongebaande, rotsachtige, zanderige of modderige wegen is de normale gang van zaken. Natuurlijk hebben de voertuigen en de passagiers hier extra van te lijden. Ook komen de voertuigen soms vast te zitten, maar gewoonlijk zijn voorbijgangers wel bereid een handje te helpen. Geïnteresseerden bezoeken, naar een huisbijbelstudie gaan, of iemand meenemen naar een christelijke vergadering betekent dikwijls heen en terug een rit van verscheidene uren. Maar de Getuigen doen die moeite graag en demonstreren daarmee hun liefde voor de inheemse bevolking. — Vergelijk 1 Thessalonicenzen 2:8.

De Navaho vinden het heerlijk gesprekken over de bijbel te hebben. Gewoonlijk vergaderen zij de hele familie — kinderen, ouders en grootouders — om meer te vernemen over de hoop op een toekomstig paradijstehuis voor de mensheid. Toen een Navaho-man gevraagd werd hoe hij zich het Paradijs voorstelde, antwoordde hij: „Groen, met heel veel schapen”, hetgeen hun liefde voor het land en hun kudden weerspiegelt. Ook stellen zij bijbelse lectuur op prijs, wat zij soms tonen door kralen, een stuk zeep, een blikje melk of iets dergelijks te schenken ter ondersteuning van de Koninkrijksbediening. Een speciale pionier sloot in één jaar tijd zo’n 200 abonnementen op De Wachttoren en Ontwaakt! af, waaronder twee bij een ruiter.

Een „schapenkamp” inrichten

Als de zomer aanbreekt, wordt het voor de Navaho-herder tijd om zijn of haar kudde over te brengen naar een schapenkamp. Dit zomerverblijf voor de schapen, dat gekozen wordt om de nabijheid van groene weiden en een goede watervoorziening, helpt de kudde te gedijen. In figuurlijke zin kan een Koninkrijkszaal met zo’n kamp worden vergeleken — een geestelijke weidegrond en een bron van waarheidswater. De mensen die er komen, kunnen geestelijke voeding vinden die hen geestelijk gezond en sterk maakt.

Een tijdlang werden de vergaderingen in een klaslokaal in Kayenta (Arizona) gehouden. Vervolgens werd in augustus 1992, met hulp van honderden Getuige-vrijwilligers uit verschillende staten, in Kayenta een nieuwe Koninkrijkszaal gebouwd. Deze Koninkrijkszaal en verscheidene andere in het gebied geven het predikingswerk een permanent karakter in de ogen van de plaatselijke bevolking. Tot de andere Koninkrijkszalen die dit uitgestrekte gebied bedienen, behoren die in Tuba City en in Chinle, beide in het reservaat, één in Keams Canyon in het stamdomein van de Hopi binnen het Navaho-reservaat, en verschillende andere in steden net buiten de grens van het reservaat. Wat is het resultaat geweest?

Overweldigende reactie op de Koninkrijksboodschap

In Kayenta zijn sinds de bouw van de Koninkrijkszaal zo’n twaalf plaatselijke inwoners gedoopt, een blijk van Jehovah’s zegen op deze plaats van ware aanbidding. De zaal bewijst dat Jehovah’s Getuigen zich hier voorgoed hebben gevestigd en geeft vertrouwen in het goede nieuws van het Koninkrijk dat zij prediken. Onlangs werd daar de eerste openbare bijbelse toespraak in de Navaho-taal gehouden. De veertig leden van de gemeente vonden het fijn 245 personen te verwelkomen op de lezing over de verantwoordelijkheden van het ouderschap. Een gezin van acht personen reisde met een hart vol waardering zowel heen als terug drie uur om deze lezing te horen — hun allereerste bezoek aan een Koninkrijkszaal.

Een ander nuttig instrument dat Jehovah heeft verschaft, is de brochure Geniet voor eeuwig van het leven op aarde! in de Navaho-taal. De vertaling van de brochure in het Navaho, een bijzonder ingewikkelde taal, vormde een reusachtige opgave. De vertalers hebben er in totaal meer dan duizend uur aan besteed om te zorgen dat de brochure de Koninkrijksboodschap correct overdraagt. Sinds de vrijgave ervan tegen eind 1995 hebben plaatselijke Getuigen er verscheidene duizenden exemplaren van verspreid, met als gevolg tientallen bijbelstudies met waarheidszoekers.

Naarmate de Koninkrijksverkondigers de Navaho-taal leren, wordt die steeds meer in de bediening gebruikt. Gemeenten in het gebied hebben het gebruik van het Navaho op de theocratische bedieningsschool ingevoerd en er worden Navaho-taallessen gegeven om de verkondigers op te leiden. Bovendien wordt het programma op plaatselijke grote vergaderingen ook in het Navaho vertaald. Al deze krachtsinspanningen zullen beslist nog meer gunstige reacties in het reservaat tot gevolg hebben.

Wat onder de Koninkrijksvruchten in dit Indianenreservaat niet over het hoofd gezien mag worden, zijn de voortreffelijke geestelijke hoedanigheden die onze Navaho-broeders tentoonspreiden. Zeven jaar lang hebben Jimmy en Sandra hun vijf kinderen op een tocht van zowel heen als terug 120 kilometer meegenomen om de wekelijkse vergaderingen te bezoeken. Het gezin heeft dierbare herinneringen aan het samen zingen van Koninkrijksliederen en het samen bestuderen van de bijbel tijdens die lange ritten. De liefde en ijver voor de waarheid die de ouders aan de dag legden, heeft de kinderen ertoe bewogen hun voorbeeld te volgen en opgedragen lofprijzers van Jehovah te worden. Vier van hen dienen nu als gewone pionier, en Jimmy is ouderling. Wat de vreugde van dit gezin nog heeft vergroot, is dat Jimmy’s zus Elsie onlangs als de eerste persoon die uitsluitend Navaho spreekt, werd gedoopt.

Plaatselijke herders en hun kudden voegen een element van landelijke vredigheid toe aan de stenen monumenten die het Navaho-reservaat sieren. De profeet Jesaja voorzei lang geleden over Jehovah: „Als een herder zal hij zijn eigen kudde weiden. Met zijn arm zal hij de lammeren bijeenbrengen, en aan zijn boezem zal hij ze dragen. De zogenden zal hij met zorg leiden” (Jesaja 40:11). Door bemiddeling van zijn Voortreffelijke Herder, Jezus Christus, vergadert Jehovah op zijn geestelijke weidegrond allen in het Navaho-reservaat bijeen die ernaar verlangen het goede nieuws van het Koninkrijk te horen en voor zijn eeuwigdurende zegen in aanmerking te komen.

[Voetnoot]

[Illustratie op blz. 24]

Navaho-herderin hoort het goede nieuws