Red het leven van uw kind!

MICHAEL en Alphina wonen in een landelijke vallei in de groene heuvels van KwaZulu-Natal (Zuid-Afrika). Het grootbrengen van zeven kinderen heeft hen voor heel wat uitdagingen geplaatst. Met de volledige steun van zijn vrouw heeft Michael zijn best gedaan om het gebod te gehoorzamen dat de bijbel vaders geeft: „Blijft [uw kinderen] in het strenge onderricht en de ernstige vermaning van Jehovah grootbrengen” (Efeziërs 6:4). Maar soms ontstaan er problemen.

Het is in Afrika bijvoorbeeld de gewoonte dat herdersjongens de kudden van elkaars ouders samenvoegen, zodat zij meer tijd hebben om met elkaar te spelen. Soms halen zij kattekwaad uit en praten over dingen waarover zij niet behoren te praten. Toen Michaels zoons het vee van het gezin gingen hoeden, gebood hij hun nadrukkelijk met bepaalde kinderen niet om te gaan (Jakobus 4:4). Maar soms als hij van zijn werk thuiskwam, merkte hij dat zij het toch deden. Het gevolg was dat hij hun streng onderricht moest toedienen. — Spreuken 23:13, 14.

Vindt u dat Michael te streng voor zijn kinderen was? Sommigen zouden er zo over kunnen denken, maar Jezus Christus zei dat „de wijsheid gerechtvaardigd [wordt] door haar werken” (Mattheüs 11:19). Michael en Alphina schiepen een liefdevolle sfeer in huis, brachten tijd met hun kinderen door en leerden hun bijbelse verhalen en waarheden.

Michael en Alphina hebben vier dochters — Thembekile, Siphiwe, Tholakele en Thembekani. Zij zijn alle vier volle-tijdpredikers van het goede nieuws van Gods koninkrijk. Twee van hun zoons dienen als presiderend opziener in gemeenten van Jehovah’s Getuigen. Hun derde zoon, wiens vrouw eveneens volle-tijdevangeliste is, dient als dienaar in de bediening.

Veel christelijke ouders met grote gezinnen zijn gezegend doordat de opvoeding van hun kinderen een succes is geworden. Sommige kinderen echter die een goede opvoeding van hun ouders krijgen, keren de waarheid de rug toe. Ongetwijfeld houden hun ouders Jezus’ illustratie van de verloren zoon in gedachte en hopen dat hun zoon of dochter berouw zal krijgen en uiteindelijk redding zal verwerven. — Lukas 15:21-24.

Maar helaas verliezen sommige christelijke ouders al hun kinderen aan de wereld. Dit is in het bijzonder een reden tot bezorgdheid in delen van Afrika waar de kinderen het goed lijken te doen tot zij de tienerleeftijd bereiken. Dan worden zij, in de bloem der jeugd, verlokt door de immorele wegen van Satans wereld (1 Johannes 5:19). Het gevolg is dat veel vaders niet in aanmerking komen om als gemeenteouderling te dienen (1 Timotheüs 3:1, 4, 5). Het spreekt vanzelf dat een christelijke vader de redding van zijn eigen huisgezin als een aangelegenheid van groot belang dient te bezien. Wat kunnen ouders dan doen om het leven van hun kinderen te redden?

Wees een goede vriend

Jezus was niet alleen volmaakt maar ook in kennis en ervaring verre superieur aan ieder ander mens. Niettemin bejegende hij zijn onvolmaakte discipelen als goede vrienden (Johannes 15:15). Daarom waren zij graag bij hem en genoten van zijn aanwezigheid (Johannes 1:14, 16, 39-42; 21:7, 15-17). Ouders kunnen hier iets van leren. Net als jonge planten die hun blaadjes naar het warme zonlicht uitstrekken, gedijen kinderen als er een liefdevolle, hartelijke sfeer in huis heerst.

Ouders, voelen uw kinderen zich vrij om met al hun zorgen bij u te komen? Luistert u naar hen? Vraagt u, voordat u conclusies trekt, naar hun gedachten en gevoelens, zodat u een vollediger beeld krijgt? Helpt u hen geduldig antwoorden op bepaalde vragen te vinden door samen met hen nazoekwerk in bijbelse publikaties te doen?

Een Zuidafrikaanse moeder vertelt: „Vanaf de eerste dag dat onze dochter naar school ging, hebben wij haar aangemoedigd de gebeurtenissen van de dag te vertellen. Ik vroeg dan bijvoorbeeld: ’Met wie heb je de lunchpauze doorgebracht? Vertel me eens iets over je nieuwe lerares. Hoe ziet zij er uit? Welke activiteiten staan er deze week op het programma?’ Op een keer kwam onze dochter thuis en zei dat de lerares Engels met de klas naar een film zou gaan waar zij later een opstel over zouden schrijven. De titel van de film was van twijfelachtige aard. Toen wij nadere inlichtingen inwonnen, vonden wij de film niet geschikt voor een christen. Wij hebben de zaak als gezin besproken. De volgende dag ging onze dochter naar de lerares toe om uit te leggen dat zij de film niet wilde zien, omdat de daarin uitgebeelde zedelijke beginselen niet in overeenstemming waren met haar christelijke geloof. De lerares dacht over de zaak na en heeft later onze dochter bedankt en gezegd dat zij de klas niet ergens mee naar toe wilde nemen waar zij spijt van zou krijgen.” De liefdevolle belangstelling die deze ouders consequent voor de redding van hun dochter aan de dag legden, heeft goede vruchten voortgebracht. Zij is vrolijk en positief van aard en dient nu als vrijwilligster op het Zuidafrikaanse bijkantoor van het Wachttoren-, Bijbel- en Traktaatgenootschap.

Jezus gaf een uitnemend voorbeeld in de omgang met kinderen van andere mensen. Hij genoot van hun gezelschap (Markus 10:13-16). Hoe gelukkig dienen ouders te zijn dat zij dingen met hun kinderen samen kunnen doen! In sommige delen van Afrika schaamt een vader zich ervoor gezien te worden als hij met zijn zoons een balspel of andere spelletjes doet. Maar nooit dient een christelijke vader te denken dat hij te belangrijk is om gezien te worden terwijl hij dingen samen doet met zijn kinderen. Jonge mensen hebben ouders nodig die het fijn vinden tijd met hen door te brengen. Dit maakt het voor kinderen gemakkelijker over hun zorgen te praten. Wanneer zulke emotionele behoeften verwaarloosd worden, kunnen kinderen prikkelbaar of teruggetrokken worden, vooral als zij voortdurend worden gecorrigeerd.

In zijn brief aan de Kolossenzen schreef Paulus over gezinsverhoudingen: „Gij vaders, tergt uw kinderen niet, zodat zij niet moedeloos worden” (Kolossenzen 3:21). Dit zou erop kunnen wijzen dat soms het juiste evenwicht zoek is: te veel streng onderricht en te weinig vriendschap. Bij kinderen, met inbegrip van tieners, die geliefd en gewaardeerd zijn, is de kans groter dat zij gunstig op het noodzakelijke strenge onderricht zullen reageren.

De liefde voor God

De kostbaarste erfenis die ouders aan hun kinderen kunnen doorgeven, is hun eigen voorbeeld in het tonen van liefde. Kinderen moeten zien en horen dat hun ouders oprechte liefde voor God uiten en tonen. Een jonge man die op het Zuidafrikaanse bijkantoor van het Wachttoren-, Bijbel- en Traktaatgenootschap dient, vertelt: „Als jongen hielp ik mijn vader altijd bij klusjes in en om het huis. Ik vond het heerlijk hem te helpen, eenvoudig omdat Pa echt waardering had voor het beetje dat ik deed. Hij gebruikte die tijd dan om mij van alles over Jehovah te vertellen. Ik herinner mij bijvoorbeeld een zaterdag toen wij hard aan het werk waren om het gazon te maaien. Het was snikheet. Pa zweette, en daarom holde ik weg om twee glazen water met ijs erin te halen. Pa zei: ’Jongen, zie je hoe wijs Jehovah is? IJs drijft op water. Als het zonk, zou al het leven op de bodem van meren en vijvers sterven. In plaats daarvan dient ijs als een isolerende deken! Helpt dat ons niet Jehovah beter te leren kennen?’a Toen ik later wegens het bewaren van mijn neutraliteit in de gevangenis zat, had ik tijd om na te denken. Toen ik me op een nacht in de gevangenis terneergeslagen voelde, dacht ik terug aan die woorden van Pa. Wat zat daar veel in! Als ik kon, zou ik Jehovah eeuwig aanbidden.”

Ja, kinderen moeten de liefde voor God weerspiegeld zien in alles wat hun ouders doen. Liefde voor God en gewillige gehoorzaamheid aan hem dienen vooral te worden gezien als de beweegreden die aanzet tot het bezoeken van christelijke vergaderingen, deelname aan de velddienst en bijbellezen en bijbelstudie als gezin (1 Korinthiërs 13:3). En wat vooral belangrijk is, de liefde voor God dient weerspiegeld te worden in met hart en ziel opgezonden gezinsgebeden. Het kan niet genoeg beklemtoond worden hoe belangrijk het is uw kinderen zo’n erfenis mee te geven. Daarom kregen de Israëlieten het gebod: „Gij moet Jehovah, uw God, liefhebben met geheel uw hart en geheel uw ziel en geheel uw levenskracht. En deze woorden die ik u heden gebied, moeten op uw hart blijken te zijn; en gij moet ze uw zoon inscherpen en erover spreken wanneer gij in uw huis zit en wanneer gij op de weg gaat en wanneer gij neerligt en wanneer gij opstaat.” — Deuteronomium 6:5-7; vergelijk Mattheüs 22:37-40.

Een grote belemmering voor het liefhebben en gehoorzamen van God vormt onze aangeboren zondige natuur (Romeinen 5:12). Daarom gebiedt de bijbel ook: „O gij die Jehovah liefhebt, haat het kwade” (Psalm 97:10). Slechte gedachten leiden dikwijls tot slechte daden. Om die te vermijden, moet een kind nog een andere uiterst belangrijke hoedanigheid ontwikkelen.

De vrees voor God

Liefde in combinatie met een eerbiedige vrees om Jehovah te mishagen, is iets zeer wenselijks. Jezus Christus zelf gaf ons het volmaakte voorbeeld van iemand die vreugde schepte „in de vrees voor Jehovah” (Jesaja 11:1-3). Die vrees is van groot belang als een kind de bloem der jeugd bereikt en krachtige seksuele impulsen gaat ondervinden. Vrees voor God kan een jongere helpen weerstand te bieden aan wereldse druk die tot immoreel gedrag kan leiden (Spreuken 8:13). In sommige gemeenschappen schrikken ouders ervoor terug hun kinderen te leren hoe zij met seksuele verleidingen moeten omgaan. Velen vinden zelfs dat het verkeerd is deze dingen te bespreken. Maar wat is het gevolg als ouders die taak veronachtzamen?

Drie medisch specialisten, Buga, Amoko en Ncayiyana genaamd, hebben 1702 meisjes en 903 jongens uit de plattelandsgebieden van Transkei (Zuid-Afrika) geïnterviewd. De South African Medical Journal berichtte dat „76% van de meisjes en 90,1% van de jongens al seksuele ervaring hadden”. De gemiddelde leeftijd van de meisjes was vijftien jaar, en velen waren tot seksuele gemeenschap gedwongen. Meer dan 250 waren één of meer keren zwanger geweest. Een ander gevolg was het veelvuldig voorkomen van seksueel overdraagbare ziekten.

Blijkbaar zien veel ouders er de noodzaak niet van in hun kinderen te leren hoe zij voorechtelijke seks kunnen vermijden. Integendeel, bovengenoemd tijdschrift zet uiteen: „Kinderen baren en het moederschap zijn vrouwelijke attributen die in de landelijke samenleving van Transkei hoog in aanzien staan, en meisjes die net uit de puberteit komen, hebben dat snel in de gaten.” Uit onderzoeken in andere delen van de wereld komt hetzelfde probleem naar voren.

Veel jonge mensen in Afrika nemen het hun ouders kwalijk dat die hen niet helpen hun seksualiteit te begrijpen. Sommige christelijke ouders zijn te verlegen geweest om het boek Maak je jeugd tot een succes te gebruiken.b Op bladzijde 20-23 spreekt het over het eerbare gebruik van de geslachtsorganen en over de veranderingen die in de puberteit plaatsvinden.

Christelijke ouders die de uitdaging aangaan Gods zienswijze ten aanzien van seks met hun kinderen te bespreken, zijn te prijzen. Zij kunnen dit het beste geleidelijk doen, naar gelang van het vermogen van een kind om dingen te bevatten. Afhankelijk van factoren zoals de leeftijd van het kind zullen ouders wellicht specifiek moeten zijn in het noemen van lichaamsdelen en hun functies. Anders zal een onervaren jongere het punt waar het om gaat misschien niet begrijpen. — 1 Korinthiërs 14:8, 9.

Een Zuidafrikaanse vader van twee dochters en een zoon vertelt: „Heel wat keren heb ik de gelegenheid gehad om het gevoelige onderwerp van seksuele aangelegenheden zelfs met de meisjes te bespreken. Maar mijn vrouw besteedde in het bijzonder aandacht aan onze dochters aan de hand van het boek Maak je jeugd tot een succes. [Zie blz. 26-31.] Toen mijn zoon twaalf jaar was, besloot ik een lange wandeling in de bergen met hem te maken. Bij die gelegenheid hebben wij uitvoerig gesproken over de ontwikkeling van het lichaam van een jongen en het bijzondere doel dat dit later in het huwelijk zou dienen. Ook besprak ik met hem de noodzaak om de ontaarde gewoonte van masturbatie te vermijden en meisjes met eer en achting te bezien — zoals hij zijn moeder en zijn zusjes beziet.”

Vreugdevolle beloningen

De zojuist genoemde vader en moeder hebben er hard aan gewerkt en zijn blij dat zij goede resultaten hebben geoogst met de opvoeding van hun drie kinderen. Alle drie zijn nu volwassen en gehuwd met getrouwe christenen. Hun zoon en schoonzoons dienen allen als ouderling in de christelijke gemeente, en twee van de echtparen zijn al vele jaren in het volle-tijdevangelisatiewerk.

Ja, ouders die hard werken aan de redding van hun huisgezin kunnen de vreugdevolle beloning verwachten dat hun kinderen verkiezen gunstig op dat bijbelse onderwijs te reageren, want Spreuken 23:24, 25 zegt: „Wie vader wordt van een wijze, zal zich ook over hem verheugen. Uw vader en uw moeder zullen zich verheugen.” Neem bijvoorbeeld het grote gezin dat in de inleiding van dit artikel werd genoemd. „Als ik aan de geestelijke vorderingen denk die mijn kinderen hebben gemaakt,” zegt Alphina, „loopt mijn hart over van vreugde.” Mogen alle christelijke ouders werken voor deze vreugdevolle beloning.

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 23]

Een vader kan de juiste setting kiezen om zijn kinderen seksuele voorlichting te geven