Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit

Naar Jehovah’s theocratische organisatie vluchten

LANG geleden werd de profeet Jesaja ertoe bewogen te verklaren: ’Zij moeten Jehovah verheerlijken op de eilanden der zee’ (Jesaja 24:15). Jehovah’s Getuigen bezien de eilanden der zee als een deel van ’de bewoonde aarde’ waar zoals Jezus zei „het goede nieuws [moet] worden gepredikt”. — Mattheüs 24:14; Markus 13:10.

Zo’n 1400 kilometer ten noordoosten van Tahiti liggen de Marquiseseilanden. Ze maken deel uit van een afgelegen eilandengroep in de Stille Zuidzee, die Frans Polynesië heet. Dank zij de vruchtbare, vulkanische bodem en een warm, vochtig klimaat is de plantengroei op deze eilanden uitbundig. Maar de Marquises dragen ook een ander soort vruchten. Neem het geval eens van een gezin op het eiland Hiva-Oa dat gunstig reageerde op de Koninkrijksboodschap.

Jean en zijn vrouw Nadine waren niet gelukkig met de zogenaamd beschaafde maatschappij van West-Europa waar zij woonden. Daarom besloten zij die jachtige levensstijl achter zich te laten en met hun kind naar de Marquiseseilanden te verhuizen. Hun nieuwe, uit bamboe opgetrokken huis lag genesteld in een afgelegen dal. Om hun naaste buren te bereiken, moesten zij twee uur lopen over een ruig bergpad. Het dichtstbijzijnde dorp met een dokter, een school en een bazaar was drie uur rijden per jeep.

Jean en Nadine hadden geen belangstelling voor religie. Maar wel hadden zij gesprekken over de oorsprong van het leven. Dikwijls dachten zij allerlei ingewikkelde evolutietheorieën uit. Maar geen van hun theorieën voldeed hun.

Nadat zij zes jaar in afzondering hadden geleefd, kregen zij tot hun verrassing bezoek van twee getuigen van Jehovah. De Getuigen hadden van de dorpelingen in de omgeving gehoord waar Jean en Nadine woonden. Natuurlijk liep de conversatie uit op een gesprek over de evolutietheorie. Tot grote vreugde van het echtpaar hadden de Getuigen een exemplaar bij zich van het boek Leven — Hoe is het ontstaan? Door evolutie of door schepping? dat door Jehovah’s Getuigen is uitgegeven. Jean en Nadine vonden het geweldig een boek te hebben dat een grondig onderzoek naar de oorsprong van het leven inhield.

Enige tijd later werd er een bijbelstudie opgericht. In de loop van een jaar of drie maakten Jean en Nadine gestadige vorderingen. Zij raakten ervan overtuigd dat binnenkort de gehele aarde tot een paradijs gemaakt zal worden. Toen hun gezin was uitgegroeid tot drie kinderen, werd het een hele opgave om vier uur te reizen naar de christelijke vergaderingen in de Koninkrijkszaal. Maar dat weerhield hen er niet van te komen. Uiteindelijk symboliseerden Jean en Nadine hun opdracht aan Jehovah door de waterdoop. Zij deden dat op een congres dat in het hoofddorp werd gehouden, met een hoogtepunt van 38 aanwezigen!

Om het groepje Koninkrijksverkondigers te helpen, besloot het gezin hun geïsoleerde woning op te geven. Zij verhuisden naar een dorp met zo’n duizend inwoners, waar Jean nu als dienaar in de bediening in de plaatselijke gemeente van Jehovah’s Getuigen dient. Dit gezin, dat eens naar de eilanden was gevlucht om aan de beschaafde wereld te ontkomen, beschouwt het als een voorrecht het enige ware toevluchtsoord, Jehovah’s theocratische organisatie, te hebben gevonden.