Wie zijn echte boodschappers van vrede?
OP 31 mei 1996 maakten nieuwsbronnen bekend wat een boodschap van vrede leek te zijn. De dag daarvoor was er een officiële verklaring vrijgegeven waarin verzekerd werd dat Benjamin Netanyahu, die op het punt stond premier van Israël te worden, „zich volledig zou inzetten voor de voortgang van het vredesproces tussen de staat Israël en al zijn buren, met inbegrip van de Palestijnen, een veilige vrede”.
Netanyahu’s met veel publiciteit omgeven verkiezing bracht velen ertoe zich af te vragen of vrede in het Midden-Oosten meer zou kunnen zijn dan slechts een droom. En zo ja, zouden andere natiën hun voorbeeld dan kunnen volgen en hun geschillen vergeten?
Natuurlijk is vrede gemakkelijker te beloven dan te bereiken. Velen die zich hier rekenschap van gaven, waren sceptisch. Zoals de journalist Hemi Shalev het uitdrukte, „loopt de ene helft van het publiek in Israël nu rond met het gevoel dat de verlossing nabij is en gelooft de andere helft dat Israël gevangenzit in een hel op aarde”. Samenvattend verklaarde hij: „Sommigen zijn blij; anderen huilen.”
Zo gaat het met de pogingen van de mens om vrede tot stand te brengen. De overwinning van de ene leider en zijn aanhangers betekent de nederlaag voor het kamp van de tegenstanders. Ontevredenheid leidt tot ontgoocheling en ontgoocheling vaak tot opstand. Of het nu in het Midden-Oosten, Latijns-Amerika, Oost-Europa of ergens anders is — ’s mensen pogingen om vrede te bewerkstelligen, zijn louter illusie.
Ware vrede ophanden!
In de tijd dat vrede in het Midden-Oosten een opwindend thema voor de media was, werd er een andere boodschap van vrede gehoord. Ze was geen met veel publiciteit omgeven politieke redevoering; noch was ze een vredesverdrag tussen natiën. Deze boodschap handelde daarentegen over een vrede die alleen door middel van Gods koninkrijk tot stand zal komen. Waar werd deze boodschap gehoord? Op meer dan 1900 „Boodschappers van goddelijke vrede”-districtscongressen die in de loop van 1996/97 door Jehovah’s Getuigen in de hele wereld werden gehouden.
Op deze congressen werd duidelijk gemaakt dat geen enkele menselijke regering ware vrede en zekerheid kan brengen. Waarom niet? Omdat dit zou vereisen dat er een eind wordt gemaakt aan de dingen die ons dagelijks van vrede beroven. Ware vrede betekent elke morgen wakker worden zonder de dreiging van oorlog of geweld. Ze betekent geen misdaad meer, geen sloten meer op onze deuren, geen angst meer om op straat te lopen, geen uiteengerukte gezinnen meer. Welke regering op aarde kan dat allemaal tot stand brengen? Ja, welke regering op aarde zou het zelfs durven beloven?
Maar Gods koninkrijk kan en zal deze dingen tot stand brengen. De bijbel belooft: „Zie! De tent van God is bij de mensen, en hij zal bij hen verblijven, en zij zullen zijn volken zijn. En God zelf zal bij hen zijn. En hij zal elke traan uit hun ogen wegwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geschreeuw, noch pijn zal er meer zijn. De vroegere dingen zijn voorbijgegaan” (Openbaring 21:3, 4). Wat een verlichting zal dat voor de lijdende mensheid betekenen!
Jehovah God doet daarmee geen loze belofte. De bijbel verzekert ons: „God is geen mens, dat hij leugens zou vertellen, noch een mensenzoon, dat hij spijt zou gevoelen. Heeft hijzelf het gezegd en zal hij het niet doen, en heeft hij gesproken en zal hij het niet volbrengen?” (Numeri 23:19) Ja, wat God beloofd heeft, zal gebeuren — tot zegen van allen die hun standpunt aan zijn zijde innemen.
Gods boodschappers van vrede
Jehovah’s Getuigen staan bekend om hun ijverige prediking over Gods koninkrijk. Elk jaar besteden zij er gezamenlijk meer dan een miljard uur aan om de bemoedigende boodschap van de bijbel met anderen te delen. Zij doen dat als een vervulling van Jezus’ woorden: „Dit goede nieuws van het koninkrijk zal op de gehele bewoonde aarde worden gepredikt tot een getuigenis voor alle natiën, en dan zal het einde komen” (Mattheüs 24:14). De boodschap die de Getuigen brengen, is inderdaad ’goed nieuws’, want ze verkondigt Gods hemelse koninkrijk als de enige hoop voor de mensheid. En wat een deugdelijke hoop voor de toekomst houdt dat in!
Zelfs nu al bewerkt Gods koninkrijk dat er onder zijn onderdanen een echte band van vrede en broederlijke liefde bestaat. Jezus zei: „Hieraan zullen allen weten dat gij mijn discipelen zijt, indien gij liefde onder elkaar hebt” (Johannes 13:35). Jehovah’s Getuigen spannen zich in om naar dit fundamentele vereiste van het ware christendom te leven. Het resultaat is dat zij een schitterende broederschap vormen, waarin Joden en Arabieren, Kroaten en Serviërs, Hutu en Tutsi verenigd zijn. Deze vrede, waarover de meerderheid van het mensdom alleen maar kan dromen, is nu het bezit van miljoenen getuigen van Jehovah in de hele wereld.
In het programma van het „Boodschappers van goddelijke vrede”-districtscongres werd nadrukkelijk de aanmoediging gegeven om naar bijbelse beginselen te blijven leven en het goede nieuws van Gods koninkrijk te blijven prediken. Wij nodigen u uit het volgende verslag van het bezielende driedaagse congres, dat door miljoenen werd bezocht, te lezen.