Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit
„Doe het werk van een evangelieprediker”
WAT wil het zeggen een evangelieprediker te zijn? Het woord is een vertaling van het Griekse eu·ag·ge·liʹstes, dat nauw verwant is aan het woord eu·ag·geʹli·on, wat „goed nieuws” betekent. Een evangelieprediker is dus een prediker of boodschapper van goed nieuws.
Alle ware christenen zijn evangeliepredikers omdat zij het goede nieuws omtrent Gods koninkrijk bekendmaken. Terecht spoorde de apostel Paulus Timotheüs ertoe aan ’het werk van een evangelieprediker te doen’. Timotheüs moest dit werk ernstig opvatten. Paulus drukte hem op het hart ’in alle dingen zijn zinnen bij elkaar te houden’ en ’zijn bediening ten volle te volbrengen’. — 2 Timotheüs 4:5.
Ook wij vatten als evangeliepredikers onze bediening ernstig op en ’houden onze zinnen bij elkaar’, dat wil zeggen, wij blijven opmerkzaam om het goede nieuws bij elke gelegenheid met anderen te delen. Velen hebben op die manier Jehovah en zijn beloften leren kennen nadat zij door informeel getuigenis met Jehovah’s Getuigen in aanraking waren gekomen. Hier volgt wat Seymore, een man op Barbados, overkwam.
Seymore was leraar aan een openbare school. Charles, een deeltijdleraar aan dezelfde school en een van Jehovah’s Getuigen, was een opmerkzaam evangelieprediker. Hij was volle-tijdbedienaar, ofte wel pionier, en maakte van elke gelegenheid gebruik om het goede nieuws met anderen te delen. Door de informele prediking van Charles hoorde Seymore de Koninkrijksboodschap voor het eerst.
Al gauw was ook Seymore vastbesloten bijbelse waarheden met zoveel mogelijk mensen te delen. Daarom begon hij informele gesprekken met mensen op zijn werk, vooral met zijn leerlingen. Hoewel in sommige landen op openbare scholen geen godsdienstonderwijs mag worden gegeven, had deze man de taak les te geven in religieuze en morele waarden. Maar nu hadden Seymores vroegere opvattingen over deze aangelegenheden plaats gemaakt voor zijn pasverworven bijbelkennis. Tijdens de pauzes sprak hij met zijn leerlingen over Gods belofte van een nieuwe wereld en het vooruitzicht op eeuwig leven.
Hoe reageerden de kinderen? Velen toonden oprechte belangstelling voor het goede nieuws van Jehovah’s koninkrijk. Na enige tijd begon Seymore bijbelstudies met dertien van zijn leerlingen. Hun belangstelling was zo groot dat zij regelingen troffen om tweemaal per week de bijbel te bestuderen. Uiteindelijk gingen de meesten van hen de christelijke vergaderingen in de plaatselijke Koninkrijkszaal van Jehovah’s Getuigen bezoeken. Tot dusver zijn negen van hen opgedragen en gedoopte getuigen van Jehovah geworden. Wat Seymore betreft, hij volbrengt zijn bediening nu ten volle door als gewone pionier en als ouderling in een van de gemeenten van Jehovah’s Getuigen op Barbados te dienen.
Dit is slechts één voorbeeld van de wijze waarop Jehovah’s Getuigen in de hele wereld ’het werk van een evangelieprediker doen’, onder meer door een aandeel te hebben aan het geven van informeel getuigenis. Zij geven gehoor aan de bijbelse vermaning in Kolossenzen 4:5, 6, waar staat: „Gaat voort in wijsheid te wandelen ten aanzien van hen die buiten zijn, de gelegen tijd voor uzelf uitkopend. Uw spreken zij altijd minzaam, gekruid met zout, opdat gij weet hoe gij een ieder een antwoord behoort te geven.”