Een wereld zonder oorlog — Wanneer?

HET Handvest van de Verenigde Naties werd op 24 oktober 1945 van kracht. Het is de meest uitgebreide strategie voor wereldvrede die ooit door mensen werd ontworpen. Met hun oorspronkelijke 51 lidstaten werden de Verenigde Naties de grootste internationale organisatie in de wereldgeschiedenis. Ook zou voor de allereerste keer een internationale organisatie de beschikking hebben over een leger om vrede en veiligheid af te dwingen en een wereld zonder oorlog tot stand te brengen.

Thans zijn de Verenigde Naties met 185 lidstaten sterker dan ooit. Waarom is de machtigste internationale organisatie in de geschiedenis er dan niet in geslaagd haar nobele doeleinden volledig te bereiken?

Religie — Een grote belemmering

Een belangrijke complicatie is de rol die religie in de wereldaangelegenheden speelt. Zeker, de voornaamste religies van de wereld hebben de organisatie der Verenigde Naties vanaf haar oprichting van hun steun verzekerd. Sprekend over haar vijftigste verjaardag noemde paus Johannes Paulus II de Verenigde Naties „het instrument bij uitstek voor het bevorderen en waarborgen van vrede”. Zijn gevoelens worden gedeeld door een wereldwijde gemeenschap van religieuze leiders. Maar deze tactvolle verbintenis tussen religie en regering kan niet het feit verhullen dat religie een belemmering en een last voor de Verenigde Naties is geweest.

Eeuwenlang heeft religie een hoofdrol gespeeld in het bevorderen of ondersteunen van nationalistische haat, oorlog en genocide. In recente jaren hebben buren elkaar onder de dekmantel van geloofsijver vermoord. De uitdrukking „etnische zuivering” is op grote schaal gebezigd in verband met de oorlog op de Balkan. Maar de gewelddadige haat die velen daar elkaar toedragen, is eerder op godsdienst dan op ras gebaseerd, aangezien de meesten van hen dezelfde etnische wortels hebben. Ja, religie moet een groot deel van de verantwoordelijkheid voor het bloedbad in het voormalige Joegoslavië aanvaarden, en de Verenigde Naties hebben er geen eind aan weten te maken.

Passend verklaarde een hoogleraar in de theologie onlangs dat „in een wereld die na de Koude Oorlog in toenemende mate religieuze militante bewegingen te zien geeft, een onderzoek van religie en genocide wel eens een van onze dringendste prioriteiten zou kunnen zijn, ondanks het onbehagen dat dit teweegbrengt”. Duidelijk tekent zich in deze tijd een nieuw besef af van de wijze waarop religie de inspanningen voor wereldvrede belemmert.

In een VN-verklaring uit 1981 stond: „Bezorgd over uitingen van onverdraagzaamheid en over het feit dat discriminatie in kwesties van religie of overtuiging in sommige delen van de wereld nog steeds voorkomt, Vastbesloten alle nodige maatregelen te nemen om dergelijke onverdraagzaamheid in al haar uitingsvormen snel uit te roeien en discriminatie op grond van religie of overtuiging te voorkomen en te bestrijden.”

In overeenstemming met hun verklaring hebben de Verenigde Naties 1995 uitgeroepen tot het Jaar van de Verdraagzaamheid. Zal het echter, realistisch gesproken, ooit mogelijk zijn vrede en veiligheid tot stand te brengen in een door religie verdeelde wereld?

De toekomst van religie

Een profetie in het bijbelboek Openbaring verschaft het antwoord. Daarin wordt gesproken over een symbolische „grote hoer” die zit als „koningin” en die „een koninkrijk over de koningen der aarde” heeft. Deze hoer leeft „in schaamteloze weelde” en heeft betrekkingen met de regeringen van de wereld. Deze regeringen worden afgebeeld als „een scharlakengekleurd wild beest”, waarop de hoer comfortabel rijdt (Openbaring 17:1-5, 18; 18:7). Deze machtige, immorele vrouw, die bekendstaat als „Babylon de Grote”, is genoemd naar het oude Babylon, de bakermat van afgodische religie. Het is dus passend dat de hoer in deze tijd een afbeelding is van alle religies van de wereld, die zich met de aangelegenheden van regeringen hebben ingelaten.

Het verslag zegt vervolgens dat God het te zijner tijd de militaristische componenten van het wilde beest in het hart zal geven handelend op te treden. Deze „zullen de hoer haten en zullen haar woest en naakt maken, en ze zullen haar vleesdelen opeten en zullen haar geheel met vuur verbranden” (Openbaring 17:16).a Aldus zal Jehovah God zelf het initiatief hebben genomen door machtige natiën te bewegen tot een veldtocht om valse religie uit te bannen. Het wereldwijde religieuze stelsel met zijn weelderige tempels en heiligdommen zal geheel en al vernietigd worden. De religieuze belemmering voor het tot stand brengen van vrede en veiligheid zal dan uit de weg geruimd zijn. Maar zal er zelfs dan werkelijke vrede en veiligheid op aarde zijn?

De onvolmaakte menselijke natuur

Is er enige garantie dat het uitroeien van religie werkelijk de weg vrij zal maken voor een wereld zonder oorlog? Nee. De Verenigde Naties zullen met een ironische situatie geconfronteerd blijven worden. Enerzijds willen de mensen vrede en veiligheid. Maar aan de andere kant zijn het de mensen die de grootste bedreiging vormen voor vrede en veiligheid. Haat, trots, egotisme, zelfzucht en onwetendheid zijn menselijke trekken die aan alle conflicten en oorlogen ten grondslag liggen. — Jakobus 4:1-4.

De bijbel heeft voorzegd dat in onze tijd de mensen „zichzelf [zouden] liefhebben, het geld [zouden] liefhebben, . . . aanmatigend [zouden] zijn, hoogmoedig, lasteraars, ongehoorzaam aan ouders, ondankbaar, deloyaal, zonder natuurlijke genegenheid, niet ontvankelijk voor enige overeenkomst, kwaadsprekers, zonder zelfbeheersing, heftig, zonder liefde voor het goede, verraders, onbezonnen, opgeblazen van trots”. — 2 Timotheüs 3:1-4.

Secretaris-generaal Boutros Boutros Ghali erkende dat „de wereld in een sociale en morele crisis verkeert die in veel samenlevingen immense proporties heeft aangenomen”. Alle diplomatieke manoeuvres kunnen de schadelijke trekken van de onvolmaakte menselijke natuur niet ongedaan maken. — Vergelijk Genesis 8:21; Jeremia 17:9.

Jezus Christus — De Vredevorst

Het is duidelijk dat de Verenigde Naties niet in staat zijn wereldvrede te bewerkstelligen. Hun leden en aanhangers zijn allen onvolmaakte mensen, hoe verheven hun doeleinden ook zijn. De bijbel zegt dat „het niet aan de aardse mens is zijn weg te bepalen. Het staat niet aan een man die wandelt, zelfs maar zijn schrede te richten” (Jeremia 10:23). Bovendien waarschuwt God: „Stelt uw vertrouwen niet op edelen, noch op de zoon van de aardse mens, aan wie geen redding toebehoort.” — Psalm 146:3.

De bijbel voorzegt wat Jehovah door bemiddeling van zijn Zoon, de „Vredevorst”, tot stand zal brengen. Jesaja 9:6, 7 verklaart: „Een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven; en de vorstelijke heerschappij zal op zijn schouder komen. En zijn naam zal worden genoemd: Wonderbaar Raadgever, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst. Aan de overvloed van de vorstelijke heerschappij en aan vrede zal geen einde zijn.”

De natiën der wereld zijn vijftig jaar vruchteloze inspanningen beu. Zeer binnenkort zullen zij de met een hoer te vergelijken religieuze organisaties verwoesten. Dan zal Jezus Christus, de „Koning der koningen en Heer der heren”, met zijn leger van hemelse strijders alle menselijke regeringen ontbinden en allen ter dood brengen die Gods soevereiniteit verwerpen (Openbaring 19:11-21; vergelijk Daniël 2:44). Op deze wijze zal Jehovah God een wereld zonder oorlog tot stand brengen.

[Voetnoot]

[Kader op blz. 7]

DE CHRISTELIJKE KIJK OP DE VERENIGDE NATIES

In bijbelse profetieën worden menselijke regeringen dikwijls symbolisch voorgesteld als wilde beesten (Daniël 7:6, 12, 23; 8:20-22). Daarom worden in De Wachttoren de wilde beesten uit Openbaring hoofdstuk 13 en 17 al tientallen jaren geïdentificeerd als de hedendaagse wereldse regeringen. Daartoe behoren ook de Verenigde Naties, die in Openbaring hoofdstuk 17 worden afgeschilderd als een scharlakengekleurd beest met zeven koppen en tien horens.

Dit schriftuurlijke standpunt is echter geen vrijbrief voor enige vorm van oneerbiedigheid jegens regeringen of hun functionarissen. De bijbel verklaart duidelijk: „Iedere ziel zij onderworpen aan de superieure autoriteiten, want er is geen autoriteit dan door God; de bestaande autoriteiten zijn door God in hun relatieve posities geplaatst. Wie zich daarom tegen de autoriteit verzet, heeft zich tegen de regeling van God gesteld; zij die zich ertegen hebben gesteld, zullen een oordeel over zich brengen.” — Romeinen 13:1, 2.

Bijgevolg mengen Jehovah’s Getuigen, die een strikte politieke neutraliteit in acht nemen, zich niet in de aangelegenheden van menselijke regeringen. Nooit zetten zij aan tot revolutie of nemen zij deel aan daden van burgerlijke ongehoorzaamheid. Zij erkennen veeleer dat er enige vorm van bestuur nodig is om in de mensenmaatschappij wet en orde te handhaven. — Romeinen 13:1-7; Titus 3:1.

Jehovah’s Getuigen bezien de organisatie der Verenigde Naties net zoals zij andere regeringen in de wereld bezien. Zij erkennen dat de Verenigde Naties nog steeds door Gods toelating bestaan. In overeenstemming met de bijbel betonen Jehovah’s Getuigen alle regeringen gepast respect en zijn eraan gehoorzaam, zolang deze gehoorzaamheid niet vereist dat zij tegen God zondigen. — Handelingen 5:29.