Jaloezie had bijna mijn leven verwoest

EIGENLIJK begon ik pas goed last van jaloezie te krijgen toen ik met Marka, mijn tweede man, trouwde. Samen hadden wij de zorg voor een aantal stiefkinderen en moesten wij contacten onderhouden met onze voormalige partners. De situatie was soms ondraaglijk. Iedere keer als het tot een botsing in het gezin kwam, leek het alsof Mark het niet voor mij opnam. Ik begon te denken dat hij nog steeds van zijn ex-vrouw hield. In plaats van mijn jaloezie te bedwingen, liet ik mijn leven erdoor beheersen. Ik voelde mij altijd bedreigd als Marks ex-vrouw in de buurt was.

Ik hield Mark voortdurend in de gaten, lette zelfs op zijn ogen om te zien waar hij naar keek. In zijn blikken las ik dingen die er helemaal niet waren. Soms beschuldigde ik hem er openlijk van dat hij nog steeds verliefd was op zijn ex-vrouw. Bij één gelegenheid was hij hierover zo van streek dat hij opstond en wegliep uit een grote christelijke vergadering. Ik voelde mij schuldig tegenover Jehovah. Ik vergalde het leven van mijn gezin, want uiteindelijk werden ook de kinderen de dupe. Ik haatte mijzelf om wat ik deed, maar hoe hard ik het ook probeerde, ik leek mijn jaloezie gewoon niet te kunnen bedwingen.

In plaats van mij te helpen, begon Mark terug te slaan. Als ik hem beschuldigde, schreeuwde hij tegen mij: „Jaloers, je bent alleen maar jaloers.” Hij scheen zelfs zijn uiterste best te doen om mij jaloers te maken. Misschien dacht hij dat mijn jaloezie daardoor zou genezen, maar het maakte de zaak alleen maar erger. Hij begon naar andere vrouwen te kijken en opmerkingen te maken over hun mooie uiterlijk. Dat maakte dat ik mij nog minderwaardiger en ongewenster voelde. Het werd zo erg dat nog een andere emotie — haat — zijn afschuwelijke kop opstak. In dat stadium zat ik zo in de knoop dat ik alleen nog maar wilde dat hij en zijn gezin uit mijn leven verdwenen.

Wanneer de bijbel zegt: „Jaloezie is verrotting voor de beenderen”, dan is dat haarscherp geformuleerd (Spreuken 14:30). Mijn gezondheid begon er nu onder te lijden. Ik kreeg maagzweren die maar heel langzaam genazen. Ik bleef mijn leven vergallen door achterdochtig te zijn bij alles wat Mark deed. Ik doorzocht zijn zakken, en als ik telefoonnummers vond, belde ik die om te zien wie er antwoordde. Diep in mijn hart schaamde ik mij zo over mezelf dat ik huilde van schaamte voor Jehovah. Maar ik kon mezelf geen halt toeroepen. Ik was mijn eigen ergste vijand.

Mijn geestelijke gezindheid kreeg er zo van te lijden dat ik op den duur niet meer kon bidden. Ik had Jehovah lief en wilde werkelijk doen wat juist was. Ik kende alle schriftplaatsen die op man en vrouw betrekking hadden, maar ik zag geen kans ze toe te passen. Voor het eerst in mijn leven wilde ik niet meer leven, ondanks het feit dat ik schatten van kinderen had.

De ouderlingen in de christelijke gemeente waren een grote aanmoediging en deden echt hun best om mij te helpen. Maar als zij de kwestie van mijn jaloezie ter sprake brachten, ontkende ik die uit verlegenheid en wilde niet toegeven dat ik daar een probleem mee had.

Ten slotte ging mijn gezondheid zo achteruit dat ik naar het ziekenhuis moest voor een operatie. Terwijl ik daar lag, besefte ik dat het leven zo niet kon doorgaan. Mark en ik besloten voor drie maanden uit elkaar te gaan om onze situatie onder de loep te nemen zonder er zo emotioneel bij betrokken te zijn. In die periode gebeurde er iets geweldigs. In het tijdschrift Ontwaakt! verscheen een artikel met de titel „Hulp voor volwassen kinderen van alcoholisten”.b

Ziet u, mijn moeder was alcoholiste. Hoewel ik niet fysiek mishandeld werd, toonden mijn ouders nooit fysieke genegenheid voor elkaar of voor mij. Ik kan mij niet herinneren dat mijn moeder mij ooit in haar armen nam of tegen mij zei dat zij van mij hield. Dus feitelijk ben ik opgegroeid zonder te weten wat het eigenlijk is lief te hebben of, wat net zo belangrijk is, geliefd te zijn.

Mijn moeder vertelde mij vaak over de affaires van mijn vader en dat zij hem niet kon vertrouwen. Ik vermoed dus dat ik ben opgegroeid zonder vertrouwen in mannen in het algemeen. Wegens mijn opvoeding voelde ik mij altijd minderwaardig vergeleken bij anderen, in het bijzonder andere vrouwen. Door dat Ontwaakt!-artikel te lezen, werd ik geholpen de draagwijdte van deze dingen te beseffen. Voor het eerst begreep ik de grondoorzaken van mijn jaloezieprobleem.

Ik liet het Ontwaakt!-artikel aan mijn man Mark zien, en het hielp ook hem mij beter te begrijpen. Al gauw waren hij en ik in staat gehoor te geven aan de bijbelse raad aan echtparen die overwegen uit elkaar te gaan. Wij verzoenden ons (1 Korinthiërs 7:10, 11). Nu is ons huwelijk beter dan het ooit geweest is. Wij doen de meeste dingen samen, vooral waar het christelijke activiteiten betreft. Mark toont meer empathie. Vrijwel iedere dag vertelt hij mij hoeveel hij van mij houdt, en nu geloof ik het echt.

Steeds wanneer ik weet dat wij in contact zullen komen met Marks ex-vrouw, bid ik tot Jehovah om sterkte en vraag hem mij te helpen mij op een rijpe christelijke wijze te gedragen. En het werkt. Zelfs mijn vijandige gevoelens jegens haar nemen af. Ik sta niet meer stil bij negatieve gedachten en laat mijn verbeelding niet meer met mij op de loop gaan.

Ik krijg nog steeds af en toe onterechte gevoelens van jaloezie. Alleen het volmaakte leven in Gods nieuwe wereld zal mij daar geheel en al van verlossen. Intussen heb ik geleerd mijn jaloezie te beheersen in plaats van mij erdoor te laten beheersen. Ja, bijna was mijn leven door jaloezie verwoest, maar dank zij Jehovah en zijn organisatie ben ik nu een veel gelukkiger mens, en mijn gezondheid is weer goed. Ik heb weer een sterke verhouding met mijn God, Jehovah. — Ingezonden.

[Voetnoten]