Een opperhoofd overdenkt zijn toekomst
HET Westafrikaanse opperhoofd was een zeer geliefd en gerespecteerd leider in zijn gemeenschap. Op zijn 78ste verjaardag kwamen zijn vrienden, familieleden en anderen die hem het beste toewensten, bijeen om hem te feliciteren. In een toespraak koos het opperhoofd een ongewoon onderwerp voor zo’n gelegenheid. Hij sprak over zijn ideeën omtrent leven na de dood.
Hij zei dat er aan gene zijde van het graf „een nieuwe wereld is zonder bedrog, afgunst en hebzucht”. Hij beschreef die wereld als „in mysterie gehuld” en alleen bewoond door de rechtvaardigen, die in nauw contact met God zouden staan.
Zulke geloofsovertuigingen zijn algemeen onder mensen in heel Afrika. Volgens de traditionele Afrikaanse religie is de dood niet het einde van het leven maar louter een overgang, een overstap naar het leven in het geestenrijk. Bij de dood steekt men, zo wordt er gezegd, over van de zichtbare naar de onzichtbare wereld. Als geest gaat de persoon dan een gebied binnen dat door zijn of haar voorouders wordt bewoond.
Veel Westafrikanen geloven dat de voorouders, of de geesten van de voorouders, voor het welzijn van hun familie op aarde zorgen. Het boek West African Traditional Religion zegt: „Er bestaat qua invloed geen scherp onderscheid tussen de leden van de gemeenschap die nog hier op aarde zijn en degenen die zich in het hiernamaals bevinden. Toen [de voorouders] zich nog hier op aarde bevonden, waren zij de oudere mannen van hun familie. Nu zij aan ons oog zijn onttrokken, zijn zij nog altijd oudere mannen in de geestenwereld. Zij bekommeren zich nog steeds om het algemene welzijn van hun familie.”
Daarom koesterde het in het begin genoemde bejaarde opperhoofd de verwachting zich bij zijn voorouders te voegen en met hen in het geestenrijk samen te werken. Hij zei: „Ik geloof stellig in een leven na de dood en in de mogelijkheid dat ik — zelfs na de dood — mijn positie behoud.”
Maar op grond van wat het opperhoofd vervolgens zei, suggereerde de Sunday Times dat hij „niet absoluut overtuigd scheen te zijn” van een leven aan gene zijde van het graf. Hij zei tot de bijeenvergaderde menigte dat hij over een boek had gehoord dat over leven na de dood sprak. Het opperhoofd had vijf jaar lang naar het boek gezocht. Hij wilde het zo graag lezen dat hij het equivalent van ongeveer $1500 uitloofde voor degene die hem dat boek kon bezorgen.
Het opperhoofd had zich veel moeite kunnen besparen door een boek te raadplegen dat niet moeilijk te vinden is. Het is een gemakkelijk verkrijgbaar boek dat niet van een mens afkomstig is maar van de Schepper van alle mensen (1 Thessalonicenzen 2:13). Het is de bijbel. Wat zegt dit boek over leven na de dood?