Binnenkort — Een wereld zonder oorlog!

OP 24 december 1914 liep een jonge Britse soldaat, Jim Prince genaamd, dwars door niemandsland om met een Duitse infanterist te praten. „Ik ben een Saks. Jij bent een Angelsaks. Waarom vechten we?”, vroeg de Duitser hem. Jaren later bekende Prince: „Ik weet het antwoord op die vraag nog steeds niet.”

Eén bijzondere week in 1914 verbroederden soldaten van het Britse en het Duitse leger zich, voetbalden met elkaar en wisselden zelfs kerstgeschenken uit. Dat bestand was natuurlijk onofficieel. De generaals wilden niet dat hun troepen zouden ontdekken dat de „vijand” geen kwaadaardig monster was, zoals hij door de oorlogspropaganda werd afgeschilderd. De Britse soldaat Albert Moren vertelde later: „Als het staakt-het-vuren nog een week had geduurd, zou het erg moeilijk zijn geweest de oorlog weer op gang te brengen.”

Dat spontane staakt-het-vuren duidt erop dat zelfs veel ervaren soldaten liever vrede willen dan oorlog. De meeste soldaten die de verschrikkingen van de strijd hebben meegemaakt, zullen instemmen met het Spaanse spreekwoord: „Laat hij in de oorlog gaan die niet weet wat oorlog is.” Ongetwijfeld zou een wereldwijd opinieonderzoek onder het grote publiek aan het licht brengen dat een overweldigende meerderheid de voorkeur geeft aan vrede boven oorlog. Maar hoe kan dit universele verlangen naar vrede worden omgezet in een wereld zonder oorlog?

Voordat er een eind kan worden gemaakt aan oorlog, moeten denkwijzen veranderen. In het Statuut van de organisatie van de Verenigde Naties voor onderwijs, wetenschap en cultuur (UNESCO) wordt verklaard: „Aangezien oorlogen in de geest van mensen beginnen, moet ook de verdediging van vrede in de geest van mensen worden gevormd.” Maar de hedendaagse maatschappij, waarin wantrouwen en haat de overhand hebben, wordt gewelddadiger, niet vrediger.

Niettemin heeft God zelf beloofd dat vrede eens in de geest van rechtgeaarde personen geprent zou worden. Bij monde van zijn profeet Jesaja zei hij: „Hij [God] zal stellig rechtspreken onder de natiën en de zaken rechtzetten met betrekking tot vele volken. En zij zullen hun zwaarden tot ploegscharen moeten smeden en hun speren tot snoeimessen. Natie zal tegen natie geen zwaard opheffen, ook zullen zij de oorlog niet meer leren.” — Jesaja 2:4.

In de geest vrede bevorderen

Kan zo’n opmerkelijke verandering van denken plaatsvinden? Zullen mensen ooit leren de vrede te bewaren in plaats van de oorlog te verheerlijken? Kijk eens naar het voorbeeld van Wolfgang Kusserow. In 1942 onthoofden de nazi’s deze twintigjarige Duitser omdat hij ’de oorlog niet leerde’. Waarom verkoos hij te sterven? In een schriftelijke verklaring haalde hij bijbelse beginselen aan zoals: „Gij moet uw naaste liefhebben als uzelf”, en: „Allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard vergaan” (Mattheüs 22:39; 26:52). Vervolgens stelde hij de doordringende vraag: „Heeft onze Schepper dit alles voor de bomen laten opschrijven?”

Gods woord, opgetekend in de bijbel, „oefent kracht uit” en zette deze jonge getuige van Jehovah ertoe aan vrede na te streven, ongeacht de consequenties (Hebreeën 4:12; 1 Petrus 3:11). Maar Wolfgang Kusserow was niet de enige die op die manier vrede nastreefde. In het boek The Nazi Persecution of the Churches 1933-45 haalt J. S. Conway officiële nazi-archieven aan waaruit blijkt dat Jehovah’s Getuigen als groep weigerden de wapens op te nemen. Zoals Conway naar voren brengt, betekende dat moedige standpunt feitelijk dat zij hun eigen doodvonnis tekenden.

Jehovah’s Getuigen in deze tijd blijven vrede nastreven, ongeacht hun ras of nationaliteit. Waarom? Omdat zij uit de bijbel hebben geleerd dat ware dienstknechten van God hun zwaarden tot ploegscharen moeten slaan. Alejandro, een jonge Argentijn die in 1987 naar Israël emigreerde, kan dit persoonlijk bevestigen.

Alejandro woonde drie jaar in een kibboets terwijl hij aan een universiteit studeerde en in verschillende hotels en restaurants werkte. In die tijd begon hij de bijbel te lezen en was hij op zoek naar een doel in zijn leven. Bovenal verlangde hij naar een wereld waarin mensen zich in vrede en gerechtigheid konden verheugen. Alejandro — een jood — werkte samen met joden en Arabieren maar gaf er de voorkeur aan geen partij te kiezen.

In 1990 nodigde een vriend die met Jehovah’s Getuigen de bijbel bestudeerde Alejandro uit voor een dagvergadering in Haifa. Hij was verbaasd op de vergadering 600 joden en Arabieren eensgezind met elkaar te zien omgaan, en dacht bij zichzelf: ’Zo zouden de mensen moeten leven.’ Binnen zes maanden werd hij zelf een Getuige en hij besteedt nu het grootste gedeelte van zijn tijd aan het prediken van de bijbelse boodschap van vrede.

Hoe God vrede zal brengen

Hoe ontroerend deze voorbeelden ook zijn, ze zijn in de wereld van vandaag eerder uitzondering dan regel. Hoewel het huidige samenstel lippendienst verricht voor de vrede, begiet het de zaden van oorlog. Zou u graag in een straat willen wonen waar de bewoners tussen de zeven en zestien procent van hun inkomen aan vuurwapens en aan het beveiligen van hun huis spenderen? In feite is dat wat de natiën de laatste jaren door middel van hun militaire uitgaven hebben gedaan. Het wekt geen verbazing dat Jesaja’s profetie duidelijk maakt dat de mensheid als geheel nooit haar zwaarden tot ploegscharen zal slaan, totdat God ’de zaken rechtzet met betrekking tot vele volken’. Hoe zal hij dat doen?

Het belangrijkste middel om de zaken recht te zetten is het koninkrijk van Jehovah God. De profeet Daniël voorzei dat ’de God des hemels een koninkrijk zou oprichten dat nooit te gronde zou worden gericht’. Dit koninkrijk, zo vervolgt hij, „zal al deze koninkrijken [wereldlijke regeringen] verbrijzelen en er een eind aan maken, en zelf zal het tot onbepaalde tijden blijven bestaan” (Daniël 2:44). Uit deze woorden blijkt dat Gods koninkrijk zijn heerschappij over de hele aarde stevig zal bevestigen. Door nationale grenzen te verwijderen, zal het Koninkrijk rivaliteit doen verdwijnen. Bovendien zal de vrede van de onderdanen „overvloedig zijn”, aangezien zij „door Jehovah onderwezen personen” zullen zijn (Jesaja 54:13). Geen wonder dat Jezus ons zei tot God te bidden: „Uw koninkrijk kome”! — Mattheüs 6:10.

Religieuze belemmeringen verwijderen

God zal ook religieuze belemmeringen voor vrede verwijderen. Religie was verantwoordelijk voor het langste gewapende conflict in de geschiedenis — de kruistochten, of „heilige oorlogen”, waartoe paus Urbanus II in 1095 G.T. de aanzet gaf.a In onze eeuw hebben de geestelijken een belangrijke rol gespeeld in het winnen van de steun van het volk voor oorlogen, zelfs voor oorlogen die van volkomen wereldlijke aard waren.

De historicus Paul Johnson sprak over de rol van de zogenaamd christelijke kerken in de Eerste Wereldoorlog, en schreef: „De geestelijken waren niet in staat, en in de meeste gevallen niet bereid, het christelijke geloof boven nationaliteit te plaatsen. De meesten kozen de weg van de minste weerstand en stelden het christendom gelijk met patriottisme. Christelijke soldaten van alle denominaties werden aangespoord elkaar in de naam van hun Redder te doden.”

Religie heeft meer gedaan om oorlog te doen ontbranden dan om vrede te bevorderen. In de bijbel wordt valse religie zelfs afgebeeld als een „hoer” die de heersers van de wereld ter wille is (Openbaring 17:1, 2). God verklaart haar tot de hoofdschuldige van het vergieten van het bloed van allen die op de aarde zijn geslacht (Openbaring 18:24). Bijgevolg zal Jehovah God deze belemmering voor vrede eens en voor altijd uit de weg ruimen. — Openbaring 18:4, 5, 8.

Zelfs wanneer verdeeldheid veroorzakende elementen zoals politiek en valse religie verdwenen zijn, zou de vrede nooit gewaarborgd zijn wanneer de allergrootste oorlogsaanstoker — Satan de Duivel — niet verwijderd is. Dat is de laatste taak die Gods koninkrijk op zich zal nemen in zijn programma om volkomen vrede op aarde te brengen. Het bijbelboek Openbaring legt uit dat Satan ’gegrepen’, ’gebonden’ en ’in de afgrond geslingerd’ zal worden opdat „hij de natiën niet meer zou misleiden”. Daarna zal hij volledig worden vernietigd. — Openbaring 20:2, 3, 10.

De bijbelse belofte dat er een eind aan oorlog zal komen, is geen ijdele droom. De regeling van Jehovah God voor vrede is al in werking gezet. Zijn koninkrijk is in de hemel opgericht en is gereed om verdere maatregelen te treffen voor het garanderen van wereldomvattende vrede. Ondertussen hebben miljoenen getuigen van Jehovah, die deze hemelse regering ondersteunen, geleerd in vrede te leven.

Wij hebben dus duidelijk goede redenen om te geloven dat oorlogen niet onvermijdelijk zijn. Beter nog, wij kunnen uitkijken naar de dag, die vlak voor de deur staat, waarop Jehovah oorlog voor eeuwig zal doen ophouden (Psalm 46:9). Hij zal ervoor zorgen dat er binnenkort een wereld zonder oorlog zal zijn.

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 7]

U kunt in een nieuwe wereld zonder oorlog leven