Bloedtransfusies overschat?

In de hedendaagse geneeskunde wordt veel gebruik gemaakt van bloedtransfusies, maar maken ze hun reputatie waar? Wat denkt u?

In The American Journal of Medicine (februari 1993) stelde dr. Craig S. Kitchens de vraag: „Worden transfusies overschat?” Hij merkte op dat artsen vaak afwegen of het nut van een therapie groter is dan het risico dat eraan verbonden kan zijn. Hoe staat het met transfusies?

Kitchens gaf een overzicht van recente bewijzen van veel risico’s die met transfusies in verband staan, zoals hepatitis, een aangetast immuunsysteem, insufficiëntie van organen en graft-versus-host-reacties (transplantaat-contra-ontvanger-reacties). In een onderzoeksrapport dat de „ontelbare complicaties” bij bloedtransfusies samenvatte, „werd geconcludeerd dat er bij elke transfusie in totaal een kans van 20% is op ongunstige reacties, waarvan sommige vrij onbelangrijk zijn maar andere schadelijk”, of zelfs fataal.

Rechtvaardigen de vermeende voordelen echter het nemen van zulke risico’s?

Dr. Kitchens gaf een overzicht van 16 gerapporteerde onderzoeken betreffende 1404 operaties bij Jehovah’s Getuigen, die in gehoorzaamheid aan het bijbelse gebod zich ’te onthouden van bloed’ transfusies weigeren. — Handelingen 15:28, 29.

De conclusie? „De beslissing van patiënten die getuigen van Jehovah zijn om af te zien van een transfusie schijnt bij zware operatieve ingrepen een sterftepercentage van 0,5% tot 1,5% toe te voegen aan het totale risico van de operatie. Minder duidelijk is hoeveel ziektegevallen en sterfgevallen hierdoor worden voorkomen, maar dat percentage overschrijdt waarschijnlijk de risicofactor die bestaat wanneer iemand geen transfusie ontvangt.” (Wij cursiveren.) Wat maakte hij duidelijk? Elk medisch risico dat verbonden is aan het weigeren van bloed is waarschijnlijk kleiner dan de risico’s die het aanvaarden van bloedtransfusie met zich brengt.

Vandaar Kitchens’ redelijke vraag: „Als het niet toedienen van transfusies bij Jehovah’s Getuigen in werkelijkheid slechts een kleine vermeerdering van acute ziektegevallen en sterfgevallen tot gevolg heeft en er aanzienlijke kosten en chronische complicaties door worden vermeden, zouden patiënten dan niet minder transfusies moeten ontvangen?”

Degenen die op grond van zulke bewijzen transfusies weigeren, zullen tevens in overeenstemming handelen met de richtlijnen van onze Schepper.