Zij vocht voor haar geloof

DRIE jaar geleden moest Caridad Bazán Listán, een van Jehovah’s Getuigen in Cádiz (Spanje), met spoed geopereerd worden. Als gevolg van galstenen had zij koorts en werd haar bloed vergiftigd. Toen zij in het plaatselijke ziekenhuis werd opgenomen, zette zij haar op de bijbel gebaseerde standpunt dat zij bloedtransfusie weigerde uiteen. De artsen stemden ermee in de operatie zonder bloed te verrichten. Maar vlak voordat zij naar de operatiekamer werd gebracht, vroegen de artsen haar een document te ondertekenen. Uit dit document bleek dat zij bereid waren haar beslissing in verband met bloed te respecteren, maar dat zij haar toestemming wilden om, als zich een noodsituatie zou voordoen, elke behandeling toe te passen die zij nodig achtten.

Een gemeenteouderling die in het ziekenhuis aanwezig was en Caridads zoon, eveneens een Getuige, brachten haar op de hoogte van de gevolgen van het ondertekenen van zo’n formulier. Haar handtekening zou de artsen hebben gemachtigd om in geval van nood een bloedtransfusie te geven. Toen het medische personeel kwam om haar naar de operatiekamer te brengen, legde zij uit dat zij het papier niet zou ondertekenen. Zij werd onmiddellijk naar haar kamer teruggebracht en zwaar onder druk gezet om van gedachten te veranderen.

Na verschillende gesprekken besloten zij de in forensische geneeskunde gespecialiseerde rechter te bellen zodat hij haar kon overtuigen, maar dat was nutteloos. Caridad legde uit dat zij zich tegenover God schuldig zou voelen als zij toeliet dat zij haar bloed gaven. Zij bracht naar voren dat onder de Mozaïsche wet een vrouw, wanneer zij werd verkracht, niet schuldig werd geacht als zij zich verzette door om hulp te schreeuwen (Deuteronomium 22:23-27). „De artsen negeren mijn wensen en proberen mijn geweten geweld aan te doen,” zei ze, „dus moet ik mij net zo verzetten als wanneer zij mij zouden verkrachten.”

Er verstreken verscheidene uren, en uiteindelijk stemden de artsen ermee in haar zonder bloed te opereren. In de operatiekamer vroeg Caridad toestemming om tot Jehovah te bidden. Dit deed zij, en de operatie slaagde.

Maar na de operatie verslechterde Caridads toestand, en de artsen besloten haar wensen te negeren en haar met geweld een bloedtransfusie toe te dienen. Een arts en een verpleegster troffen derhalve voorbereidingen om haar een transfusie te geven. Ondanks haar zwakke toestand verzette Caridad zich uit alle macht. Zij slaagde er zelfs in het slangetje waardoor het bloed zou gaan lopen, door te bijten. Uiteindelijk schaamde de arts zich zo voor wat zij deden dat hij ermee stopte. „Ik kan hier niet mee doorgaan. Ik geef het op!”, zei hij.

Caridad overleefde de crisis en herstelde zonder verdere complicaties. Zowel de artsen als de verpleegsters moesten wel diep onder de indruk zijn van haar geloof en moed. Dit alles gebeurde toen Caridad 94 jaar was.