Koninkrijksverkondigers brengen verslag uit
Zij veranderden hun levenswijze
U HEBT hen ongetwijfeld wel eens gezien terwijl zij op straat met andere mensen praatten, huis aan huis aanbelden of christelijke vergaderingen bijwoonden in hun Koninkrijkszalen. Wij hebben het over de er zo welverzorgd uitziende jongeren onder Jehovah’s Getuigen. U hebt misschien de gevolgtrekking gemaakt dat zij Getuigen zijn omdat hun ouders hun dat voorgehouden hebben, en dat is met velen van hen het geval. Anderzijds zijn er onder deze jonge mensen een aantal met een totaal andere achtergrond en een vroegere levenswijze die hemelsbreed verschilde van het leven dat zij nu leiden. De jonge mensen die op de volgende bladzijde te zien zijn, gingen in feite vroeger om met groepen waar misdaad en druggebruik aan de orde van de dag waren. Wat heeft hen ertoe gebracht hun leven zo radicaal te veranderen? Laten wij eens een bezoek brengen aan een stad in Noorwegen en kennis maken met enkele van de jonge mensen die zulke veranderingen hebben aangebracht.
De basis voor de verandering
Toen twee Getuigen Annette bij het van-huis-tot-huiswerk ontmoetten, was zij negentien. „Ik had vaak te horen gekregen dat ik nooit met Jehovah’s Getuigen moest praten, maar ik was nieuwsgierig en liet hen binnen”, vertelt zij. Zij had vanaf haar elfde jaar drugs gebruikt en was bij verscheidene inbraken en autodiefstallen betrokken geweest.
Het goede nieuws van het Koninkrijk sprak haar aan. Zij putte vooral aanmoediging uit de opstandingshoop, want zij had op vijfjarige leeftijd haar moeder verloren. Daarom aanvaardde zij een gratis bijbelstudie en begon naar de vergaderingen in de Koninkrijkszaal te komen. Zij vertelde aan haar vriend en anderen wat zij leerde. De reactie? Zij wilden er niets mee te maken hebben en verweten Annette dat zij zich liet hersenspoelen. Toch zijn sommigen van degenen die het felst tegen waren, later de bijbel gaan bestuderen.
Neem bijvoorbeeld Espen, een jongeman van twintig. Hij hoorde van Annettes vriend over het goede nieuws van het Koninkrijk en wilde direct een bijbelstudie hebben. Hij had echter nog een gevangenisstraf van vier maanden tegoed omdat hij bij het smokkelen van drugs en, net als Annette, bij verscheidene inbraken betrokken was geweest. Ook gebruikte hij tabak, marihuana en andere drugs. Wat zou nu iemand die zich met zulke dingen had ingelaten ertoe bewegen de bijbel te willen gaan bestuderen? Espen begon te beseffen hoe leeg en doelloos zijn levenswijze was. Hij vertelt: „Ik voelde mij aangetrokken tot de bijbelse beloften van een toekomst die mij een doel in het leven gaf. Daarom begon ik te studeren om erachter te komen of men mij de waarheid had verteld.”
Anderen willen de bijbel bestuderen
Omstreeks die tijd kreeg een jongeman uit hetzelfde jongerencircuit het goede nieuws te horen, en ook hij begon te studeren en vergaderingen te bezoeken. Vervolgens werd er met nog een van deze jongeren een studie begonnen, en ook hij begon de vergaderingen bij te wonen. Kort daarop sloot zich weer een andere jongeman bij zijn vrienden aan in het bestuderen van de bijbel en ook hij maakte geestelijke vorderingen. Daarna raakte weer een andere jongere in dezelfde groep onder de indruk van de positieve veranderingen die zijn vrienden in hun leven aanbrachten, en het duurde niet lang of ook hij wilde de bijbel bestuderen.
Nu begon Gilbert, een jonge musicus uit dezelfde groep, de bijbel te bestuderen. Zijn beide ouders waren aan kanker gestorven, en daarom vond hij vertroosting in de bijbelse hoop op een opstanding (Johannes 5:28, 29). Ook hij gebruikte marihuana en leidde een liederlijk leven, en hij had ambities om een rockster te worden. Maar naarmate de tijd verstreek, maakte hij voortreffelijke geestelijke vorderingen en al spoedig besloot hij een getuige voor Jehovah te worden. Ten slotte begon Espens jongere broer de bijbel te onderzoeken en met de Getuigen om te gaan.
De bijbelse waarheid verandert levens
Er voltrok zich een grote verandering in deze jonge mensen, die er vroeger altijd slonzig gekleed bij liepen, onverzorgd haar hadden en zich inlieten met drugs, diefstal en andere misdrijven. Annette is een fijne verkondigster van het Koninkrijk en dient al ongeveer een jaar als pionierster. Espen en Gilbert hebben als hulppionier gediend, en ook zijn zij dienaar in de bediening. Beiden zijn binnen de christelijke gemeente getrouwd. Vier andere voormalige leden uit die groep zijn ook ijverige Koninkrijksverkondigers!
Hoe ging het nu met die straf van vier maanden die Espen nog moest uitzitten? Vanwege de veranderingen die hij in zijn leven had aangebracht, werd zijn straf omgezet in tachtig uur werk ten dienste van de gemeenschap. Met instemming van de politie en anderen bracht hij die uren door met werk aan de plaatselijke Koninkrijkszaal van Jehovah’s Getuigen. De politie was zeer ingenomen met deze regeling.
Ja, veel andere jonge mensen in de hele wereld hebben een criminele achtergrond. Maar de waarheid van Gods Woord heeft hun antwoorden gegeven op vragen van levensbelang, en ook een vaste hoop voor de toekomst. Daarom zijn zij niet langer misdadigers of druggebruikers, en lopen zij er niet langer slonzig gekleed bij. Nu zij hun levenswijze hebben veranderd, lijken zij precies op de bovengenoemde mensen — jonge, welverzorgde en actieve getuigen van Jehovah. Zij willen anderen op de hoogte stellen van de duurzame oplossingen die de bijbel heeft voor de problemen waarmee zo veel jonge mensen in deze tijd te kampen hebben. — Zie 1 Korinthiërs 6:9-11.
[Illustratie op blz. 8]
Espen, Annette en Gilbert