Zij vinden waar geluk in het „paradijs”
EEN paradijs! Dat woord komt bij veel mensen op als zij aan Hawaii denken — en terecht. Hier zijn een gematigd klimaat, een blauwe lucht, wuivende palmen, heerlijk koele briesjes en zandstranden overvloedig aanwezig — dingen die velen wellicht paradijselijk vinden.
Deze kenmerken hebben mensen van heinde en ver aangetrokken. Zij zijn uit Azië, het gebied van de Grote Oceaan, de Amerika’s en zelfs uit het Caribisch gebied en Europa gekomen. Velen zijn hier komen wonen wegens het milde klimaat dat hier het hele jaar door heerst. Anderen waren op zoek naar economische zekerheid — en natuurlijk naar geluk. Het resultaat is een smeltkroes van nationaliteiten en etnische groepen, met een kleurrijke verscheidenheid van culturen en religieuze denkbeelden.
Maar er is ook een keerzijde van de medaille. Net als zo vele schitterende plekjes op aarde, wordt Hawaii geplaagd door misdaad, drugs, wetsovertreding, vervuiling en de vele andere problemen die het mensengeslacht, waar men ook woont, bestormen. Door de nalatigheid en zelfzucht van de mens worden de eilanden van Hawaii geleidelijk beroofd van hun natuurlijke schoonheid. Mensen willen een paradijs, maar niet iedereen die hier woont, doet genoeg moeite om van deze eilanden een paradijs te maken of ze ten minste zo te houden. Voor een paradijs is meer nodig dan prachtig natuurschoon en een aangenaam klimaat.
Er is echter een groeiende groep hier wonende mensen die zich in deze paradijselijke omgeving in waar geluk verheugen. Zij zijn personen die de bijbelse waarheid aanvaarden en acht slaan op Gods wonderbare belofte: „Ik schep nieuwe hemelen en een nieuwe aarde; en de vroegere dingen zullen niet in de geest worden teruggeroepen, noch zullen ze in het hart opkomen.” Deze mensen zien verheugd de toekomst tegemoet met de volgende woorden van de apostel Petrus in gedachte: „Er zijn nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, die wij overeenkomstig zijn belofte verwachten, en daarin zal rechtvaardigheid wonen” (Jesaja 65:17; 2 Petrus 3:13). Wie zijn deze mensen? Hoe zijn zij op de hoogte geraakt met de schitterende hoop die in de bijbel geboden wordt? En welke veranderingen zijn in hun leven teweeggebracht?
Vrees voor de dood overwonnen
Isabel en haar echtgenoot George zijn van Filippijnse afkomst. Zij was in de rooms-katholieke religie van haar ouders opgevoed, hoewel zij nog nooit in de bijbel had gekeken. Isabel had geleerd dat de menselijke ziel onsterfelijk is. Hoe reageerde zij op deze valse leerstelling? Zij was vreselijk bang om aan de dood te denken omdat zij het idee had dat zij voor eeuwig levend in een doodkist begraven zou zijn, waaruit haar ziel, zo dacht zij, niet kon ontsnappen. Maar in 1973 begon Isabel met Jehovah’s Getuigen de bijbel te bestuderen. Toen zij te weten kwam dat de menselijke ziel niet onsterfelijk is en dat God de dood door middel van de opstanding teniet zal doen, was zij overgelukkig en heel erg opgelucht (Ezechiël 18:4, 20; Johannes 5:28, 29). De bijbelse waarheid maakte zo’n indruk op haar dat zij snel vorderingen maakte.
En George? Hij was ook bij de bijbelse besprekingen aanwezig, maar alleen met het idee te bewijzen dat de Getuigen ongelijk hadden. Hij kon echter niets verkeerds ontdekken in wat hij en zijn vrouw leerden. Bovendien kwam, kort nadat zij met de studie begonnen waren, het onderwerp bloed ter sprake. Tot die tijd at George graag levensmiddelen die met bloed bereid waren. Maar toen hij zag dat de bijbel het eten van bloed duidelijk verbiedt, stopte hij daarmee (Genesis 9:3, 4; Leviticus 17:10-12; Handelingen 15:28, 29). Hij bleef met de bijbelstudie meedoen en was opgetogen dat hij eindelijk de waarheid gevonden had. Nu verheugen George, Isabel en hun vier kinderen zich in waar geluk door naar Gods maatstaven te leven.
Aangetrokken door waar christendom
Een Japanse man, George genaamd, en zijn Portugese vrouw Lillian zijn in de zestig. Zij zijn allebei op Hawaii geboren en getogen. Daar George geen religieus onderricht van zijn ouders had ontvangen, nam hij religie nooit au serieux. Toch heeft hij altijd in God geloofd. Lillian was echter door haar ouders in hun religie opgevoed, als rooms-katholiek.
Hoewel George geen enthousiaste bijbellezer was, las hij de tijdschriften De Wachttoren en Ontwaakt! al zo’n dertig jaar. Zo was hij heel wat over de bijbel te weten gekomen. Maar hij was een zware roker en drinker, en hij bracht niet zo gauw veranderingen in zijn leven aan. Terwijl de jaren verstreken, bleef George de tijdschriften lezen en woonde hij af en toe een christelijke vergadering in de Koninkrijkszaal bij. Waarom? Omdat, zoals hij het onder woorden bracht, „de andere religies zo huichelachtig zijn” doordat ze veel slechte dingen die in de bijbel veroordeeld worden, vergoelijken. Hij kon zien dat Jehovah’s Getuigen anders waren.
Wat trok Georges toegewijde vrouw, Lillian, tot de waarheid van Gods Woord, terwijl zij toch sterk beïnvloed was door de religie van haar ouders? Welnu, haar vleselijke zuster nodigde haar uit voor de vergaderingen in de Koninkrijkszaal. „Ik genoot van de gelukkige familiesfeer en de vriendelijk lachende gezichten”, vertelde Lillian. De oprechte liefde die zij onder Jehovah’s volk tentoongespreid zag, overtuigde haar ervan dat dit de waarheid is (Johannes 13:34, 35). Zij aanvaardde een bijbelstudie, droeg haar leven na verloop van tijd aan Jehovah God op en werd een paar maanden na haar man gedoopt.
George rookt niet meer en wordt ook niet meer dronken, en Lillian heeft al haar religieuze beelden weggegooid. Met een hart vol liefde delen zij met anderen wat zij hebben geleerd, met inbegrip van hun 25 kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen. U hoeft alleen maar naar hun gezicht te kijken om te zien hoe gelukkig George en Lillian zijn!
Vrede en geluk verkregen
Patrick, een Ier van middelbare leeftijd, en zijn joodse vrouw Nina zijn allebei van het zuidwesten van de Verenigde Staten naar Hawaii verhuisd. Vóór die tijd hadden zij de zogenaamde vrije levensstijl van drugs, religieuze experimenten en een losse moraal gevolgd. Zij waren ook vele jaren lid geweest van een sekte, waar zij door middel van drugs, meditatie en hun privé-goeroe een hoger bewustzijn probeerden te bereiken. Na verloop van tijd had Patrick genoeg van de jaloezie, de wedijver en het voortdurende gekibbel onder de leden van de sekte die beweerden een ’hogere graad van bewustzijn’ bereikt te hebben. Hij verliet de groep en ging weer naar Hawaii, waar hij al eerder had gewoond, in de hoop innerlijke vrede te vinden. Daarna overreedde Patrick Nina, destijds zijn vriendin, om hem te bezoeken. Uiteindelijk trouwden zij en vestigden zij zich op Hawaii.
Patrick en Nina beseften toen nog niet dat hun speurtocht naar vrede en geluk ten slotte zou leiden tot een bijbelstudie met Jehovah’s Getuigen. Nina, heel haar leven al overtuigd atheïste, begon bevredigende bijbelse antwoorden te vinden op moeilijke vragen zoals waarom het kwaad bestaat en waarom goede mensen slechte dingen overkomen. Patricks speurtocht naar waarheid, die tien jaar had geduurd, had eveneens een gelukkige afloop. Al snel begonnen de morele opvattingen van hem en Nina te veranderen door wat zij uit de bijbel leerden. Na een lange en moeilijke strijd kon Patrick zijn diepgewortelde tabakverslaving overwinnen. Hij en zijn vrouw leiden nu al bijna tien jaar een rein, moreel leven, in overeenstemming met Gods maatstaven. Met een oprecht hart en een rein geweten genieten zij de vrede die zij zochten.
Offers en beloningen
„Spant u krachtig in om door de nauwe deur binnen te gaan, want velen, zeg ik u, zullen trachten binnen te gaan, maar zullen niet in staat zijn” (Lukas 13:24). Die woorden van Jezus Christus laten duidelijk zien dat het niet gemakkelijk is God te dienen en zich aan schriftuurlijke maatstaven te houden. Iedereen die dit wil, moet zich niet alleen de nodige inspanningen getroosten, maar ook de noodzakelijke offers brengen. Dit was beslist het geval met de personen die wij in dit verslag hebben genoemd. Maar wat een schitterende beloningen hebben zij ontvangen!
Kijk bijvoorbeeld eens naar Patrick en Nina, die wij zojuist hebben genoemd. Zij brachten een ingrijpende verandering tot stand en gingen van een levenswijze waarin zij grote sommen geld verdienden, over op een levenswijze van christelijke volle-tijddienst, waarbij zij door part-time werelds werk in hun onderhoud voorzien. Toch zijn zij ervan overtuigd dat de geestelijke voordelen ruimschoots opwegen tegen alle materiële offers die zij hebben gebracht. En zij zijn echt gelukkig.
Voor George en Lillian was het vanwege hun leeftijd niet gemakkelijk veranderingen aan te brengen. Deelnemen aan christelijke vergaderingen en de bediening vergt tijd, aandacht en lichamelijke inspanning. Maar tot hun grote vreugde heeft hun gezondheid zich verbeterd, en het leven dat zij nu leiden kan alleen maar beschreven worden als opwindend, druk en gelukkig.
Wat George en Isabel betreft, hun grootste uitdaging is hun kinderen op te leiden en hen op de weg ten leven te helpen. Het vergt veel tijd en moeite om vier kinderen klaar te maken voor de christelijke vergaderingen of om hen mee te laten gaan in de christelijke bediening. Door de voortdurende druk gingen George en Isabel op een gegeven moment hun verantwoordelijkheden als ouders verwaarlozen. Maar een bijbelse lezing getiteld: „De geest van zelfopoffering doen herleven” bewoog hen ertoe hun inspanningen te verdubbelen om hun vier kinderen al de aandacht en opleiding te geven die nodig was om ’hen in het strenge onderricht en de ernstige vermaning van Jehovah groot te brengen’. Onnodig te zeggen dat die inspanningen rijkelijk beloond zijn. — Efeziërs 6:4.
Het is niet het schitterende landschap, het aangename klimaat of het ontspannen levenstempo dat deze mensen en vele anderen waar geluk heeft gebracht. Het is veeleer de wetenschap dat zij hun leven overeenkomstig Gods wil gebruiken en naar de maatstaven van zijn Woord, de bijbel, leven (Prediker 12:13). Bovendien welt er waar geluk in hun hart op als zij nadenken over de vreugdevolle tijd waarin een aards paradijs wereldomvattend hersteld zal zijn. — Lukas 23:43.
[Illustratie op blz. 25]
George, Isabel en hun kinderen vinden het fijn in de bijbel te lezen
[Illustratie op blz. 26]
George en Lillian vinden geluk in de christelijke bediening
[Illustratie op blz. 27]
Patrick en Nina genieten ware vrede in Jehovah’s dienst