Wordt gebedsgenezing door God goedgekeurd?

„WIJ hebben vandaag vreemde dingen gezien!” Ja, de toeschouwers waren onder de indruk. Een ernstig verlamde man was voor hun eigen ogen genezen. De genezer zei tegen de man: „Sta op en neem uw kleine bed op en ga naar huis.” En de man deed dat! Hij was niet meer verlamd. Geen wonder dat degenen die erbij waren, ’God gingen verheerlijken’! (Lukas 5:18-26) Deze genezing, die bijna 2000 jaar geleden door Jezus Christus werd verricht, had heel duidelijk Gods goedkeuring.

Hoe is dat in deze tijd? Zijn wonderbare genezingen nog steeds een goede mogelijkheid voor hen die niet door de medische wetenschap genezen kunnen worden? Jezus verrichtte wonderen van gezondmaking. Gebedsgenezers in deze tijd beweren hem na te volgen. Hoe dienen wij hun beweringen te bezien?

Gebedsgenezing wordt gedefinieerd als „een methode om ziekten te behandelen door gebed en door geloof in God te oefenen”. In de Encyclopædia Britannica wordt bevestigd: „De geschiedenis van gebedsgenezing in het christendom begon met de verbazingwekkende bediening van Jezus en de apostelen zelf.” Ja, Jezus bracht indrukwekkende genezingen tot stand. Verrichten gebedsgenezers in deze tijd wonderen zoals hij dat deed?

Geloof — een vereiste?

Volgens de Black’s Bible Dictionary zei Jezus ’dat geloof een eerste vereiste voor zijn wonderbare genezingen was’. Maar was dat het geval? Verlangde Jezus dat een zieke geloof had voordat hij hem zou genezen? Het antwoord is nee. Er was geloof nodig van de kant van de genezer, maar niet noodzakelijkerwijs van de kant van de zieke persoon. Bij één gelegenheid waren Jezus’ discipelen niet in staat een jongen die aan vallende ziekte leed, te genezen. Jezus genas de jongen en vertelde de discipelen later waarom zij niet in staat waren geweest hem te genezen. „Hij zei tot hen: ’Wegens uw kleingelovigheid.’” — Mattheüs 17:14-20.

Volgens Mattheüs 8:16, 17 „genas [Jezus] allen die er slecht aan toe waren”. Het is waar dat deze mensen een mate van geloof in Jezus hadden waardoor zij ertoe gebracht werden zich tot hem te wenden (Mattheüs 8:13; 9:22, 29). In de meeste gevallen moesten zij het hem komen vragen voordat hij hen genas. Maar het was niet nodig dat men beleed geloof te bezitten opdat het wonder werd verricht. Bij één gelegenheid genas Jezus een verlamde man die zelfs niet eens wist wie Jezus was (Johannes 5:5-9, 13). In de nacht dat Jezus gevangengenomen werd, genas hij het afgehakte oor van de slaaf van de hogepriester, hoewel deze man bij de groep vijanden van Jezus hoorde die gekomen waren om hem gevangen te nemen (Lukas 22:50, 51). Sterker nog, Jezus wekte bij gelegenheid zelfs doden op! — Lukas 8:54, 55; Johannes 11:43, 44.

Hoe kon Jezus zulke wonderen verrichten? Doordat hij op Gods heilige geest of werkzame kracht steunde. Daardoor werd de genezing tot stand gebracht, niet door het geloof van de zieke persoon. Als u de verslagen in de Evangeliën leest, zult u ook opmerken dat de genezingen door Jezus met een minimum aan ceremonie werden verricht. Er was geen neiging tot vertoon en er werd ook niet op de emoties gewerkt. Bovendien faalde Jezus nooit, wat voor ziekte iemand ook had. Hij slaagde altijd, en hij bracht nooit kosten in rekening. — Mattheüs 15:30, 31.

Hedendaagse genezingen — net zoals Jezus ze verrichtte?

Ziekte is een verschrikkelijk probleem, en als ze toeslaat zoeken wij natuurlijk verlichting. Maar wat te doen als wij in een plaats wonen waar „mensen, vooral degenen met weinig financiële middelen, door professionele gezondheidswerkers als een ding en niet als een menselijk wezen worden behandeld”? Dat is de situatie die een arts in een Latijnsamerikaans land opmerkte. En wat te doen als wij ergens wonen waar, zoals in datzelfde land, ’slechts veertig procent van de geneesheren bevoegd is hun beroep uit te oefenen’?

Het is dus niet vreemd dat velen, omdat zij geen andere uitweg zien, gebedsgenezing bezien als iets wat in elk geval het proberen waard is. Toch zijn genezingen die gebedsgenezers beweren verricht te hebben, omstreden. Een aantal van naar schatting 70.000 mensen woonde bijvoorbeeld in São Paulo (Brazilië) een bijeenkomst bij waar twee genezers ’honderden door de aanwezigen toegegooide brillen vertrapten, terwijl zij de lichtgelovige eigenaars het herstel van hun gezichtsvermogen beloofden’. Een van de genezers erkende eerlijk in een interview: „Ik kan niet zeggen dat al die zieke personen voor wie wij bidden, genezen zullen worden. Dat hangt van hun geloof af. Als iemand gelooft, zal hij genezen worden.” Volgens hem was het, wanneer iemand niet genezen werd, te wijten aan een gebrek aan geloof van de kant van de zieke persoon. Bedenk echter dat Jezus, zoals wij reeds gezien hebben, een onvermogen om te genezen toeschreef aan het gebrek aan geloof van de genezers!

Een andere genezer beloofde kanker en verlamming te genezen. Wat gebeurde er? Volgens het tijdschrift Veja „werd de belofte duidelijk niet vervuld”. En luister eens naar de manier waarop de man zich gedroeg: „Bijna twee uur lang hield [de gebedsgenezer] de toehoorders bezig met preken, gebeden, geschreeuw, gezang — zelfs met slaan, om demonen uit te werpen die in het lichaam van de gelovigen huisden. Op het laatst gooide hij zijn stropdas en zijn zakdoek naar de in vervoering gebrachte toehoorders en liet een schaal rondgaan om ’vrijwillige bijdragen’ op te halen.” Jezus en zijn apostelen vroegen nooit geld voor wonderbare genezingen, en zij maakten er nooit zulke theatrale vertoningen van.

Het is dus duidelijk dat die hedendaagse gebedsgenezers niet doen wat Jezus deed. En men kan zich moeilijk voorstellen dat God zou goedkeuren wat zij doen. Keurt hij trouwens wonderbare genezingen in deze tijd wel goed? Of is er een manier waarop ons geloof ons kan helpen als wij, of personen die ons dierbaar zijn, ziek worden?