De kosten berekenen van emigratie naar een welvarend land
HET is een bekend tafereel in consulaten overal in de ontwikkelingslanden: een wachtkamer vol met mensen die zenuwachtig wachten op het door hen aangevraagde persoonlijke onderhoud. Op grond van dat korte maar belangrijke gesprek zal worden besloten of zij een visum kunnen krijgen om naar een geïndustrialiseerd land in het Westen te gaan. Velen geloven dat dit hun toegangsbewijs naar voorspoed is. „Ik heb vier jaar hard gewerkt, en ik kan me nog niet eens een radio veroorloven”, klaagde een jonge Westafrikaan. „Als ik in Engeland of de Verenigde Staten zou wonen, zou ik tegen deze tijd een auto en een eigen woning hebben.”
Het is niet moeilijk te begrijpen waarom velen in arme ontwikkelingslanden zo denken. De banen liggen voor hen niet voor het opscheppen en de lonen zijn laag. De inflatie tast hun spaargeld aan. De huisvesting is schaars en overvol. Men draagt kleren die door mensen in rijkere landen zijn afgedankt. Velen voelen zich vastzitten in economisch drijfzand.
En wat wenkt het rijke Westen uitnodigend! Een jonge man in Sierra Leone zei: „Sommigen die naar het buitenland zijn gegaan, komen terug met verhalen die ons de moed geven om zelf eens een kijkje te gaan nemen in de geïndustrialiseerde landen. Zij zeggen dat je er weliswaar hard moet werken, maar dat je goed verdient en dus in je eigen levensonderhoud kunt voorzien en je zelfs wat luxe kunt veroorloven, zoals een auto. En als je hier met ongeveer tweeduizend dollar terugkomt, kun je een bedrijf beginnen en trouwen.”
Het hoeft dan ook geen verbazing te wekken dat sommige dienstknechten van God net zo redeneren. Een Afrikaanse zuster zei: „Wij jongeren in Gods organisatie horen in gesprekken hoe fantastisch anderen die naar het buitenland zijn gegaan, het maken. Dus soms vraag ik mezelf af: ’Hoe staat het mij? Waarom tob ik me hier eigenlijk zo af? Zal ik gaan of zal ik blijven?’”
Als u in een arm land woont, vraagt ook u zich misschien af of emigratie de kwaliteit van uw leven zal verbeteren. Emigreren naar een ander land is echter een enorme onderneming, een kostbare en ernstige stap. Het kan betekenen dat men een nieuwe taal moet leren, zich nieuwe vakbekwaamheden eigen moet maken, zich aan een nieuwe cultuur moet aanpassen, het vooroordeel moet verduren dat velen jegens buitenlanders aan de dag leggen en aan een geheel nieuwe levenswijze moet wennen. Toch hebben veel christenen dit met succes gedaan en er blijk van gegeven een ware aanwinst te zijn voor de gemeenten in hun nieuwe vaderland, waar zij als voorbeeldige verkondigers, pioniers, ouderlingen en dienaren in de bediening dienst verrichten.
Niet allen hebben het er echter zo goed afgebracht. De druk en spanning van emigratie hebben sommigen geestelijk geruïneerd. Het is dan ook duidelijk dat zo’n stap niet gedaan moet worden zonder er ernstig en gebedsvol over nagedacht te hebben. De bijbel geeft in Spreuken 3:5, 6 de raad: „Vertrouw op Jehovah met heel uw hart en steun niet op uw eigen verstand. Sla in al uw wegen acht op hem, en híj zal uw paden recht maken.” Ja, u moet er zeker van zijn dat u in harmonie met Jehovah’s wil handelt (Jakobus 4:13-15). En Jezus gaf enkele praktische raadgevingen om u te helpen dit te doen toen hij zijn toehoorders aanspoorde ’de kosten te berekenen’ (Lukas 14:28). Dit omvat meer dan financiële overwegingen. Het houdt ook in de eventuele geestelijke kosten van emigreren in aanmerking te nemen.
De realiteit van het leven in het buitenland
Alvorens ergens naar toe te verhuizen, moet u een goed, realistisch idee hebben van wat u kunt verwachten wanneer u daar aankomt. Breng er indien mogelijk eerst eens een bezoek en beoordeel zelf hoe de situatie er is. Anders zult u zich moeten verlaten op inlichtingen uit de tweede hand. De bijbel waarschuwt: „Iedereen die onervaren is, hecht geloof aan elk woord, maar de schrandere geeft acht op zijn schreden.” — Spreuken 14:15.
Sommigen hebben al hun inlichtingen over het leven in westerse landen uitsluitend verkregen uit films en televisieshows. Op grond daarvan geloven zij dat iedereen daar rijk is, in een nieuwe auto rijdt en in een luxueus huis woont. De realiteit is echter heel anders. In veel rijke landen hebben armoede, dakloosheid en werkloosheid een alarmerend niveau bereikt. En de armste bewoners zijn in veel gevallen de nieuwe immigranten. Een consulair ambtenaar van de Amerikaanse ambassade in een arm land legt uit: „Men beseft gewoon niet hoe moeilijk het is zich in Amerika te vestigen. Sommigen schrijven brieven naar huis waarin zij vertellen hoe goed zij het maken — dat zij twee auto’s en een huis hebben gekocht — maar in werkelijkheid hebben zij een harde dobber om het hoofd boven water te houden.”
Elders bestaat net zo’n situatie. De heer Sahr Sorie, een Westafrikaanse onderwijsdeskundige die in Londen heeft gewoond en gestudeerd, merkte op: „Het is niet gemakkelijk om uit Afrika weg te gaan en zich in Engeland te vestigen. Een groot aantal immigranten leidt een zeer armoedig bestaan. Men kan de problemen van hun gezicht aflezen. Sommigen kost het zelfs moeite twintig pennies bij elkaar te schrapen om te telefoneren. Vaak wonen zij met veel anderen in een eenpersoonskamer, met slechts een klein kacheltje om zich warm te houden. Zij kunnen alleen maar ondergeschikte baantjes krijgen, en zelfs dan verdienen zij niet genoeg om hun rekeningen te betalen. Degenen die Afrika verlaten om armoede te ontvluchten, ontdekken vaak dat zij slechter af zijn in de sloppen van Europa.”
De financiële problemen die met vestiging in een nieuw land gepaard gaan, kunnen gemakkelijk iemands geestelijke gezindheid verstikken (Mattheüs 13:22). De bijbel spreekt weliswaar gunstig over hard werk (Spreuken 10:4; 13:4), maar velen die naar het buitenland gaan, worden gedwongen twee of drie baantjes te nemen om hun financiële doeleinden te bereiken — of om alleen maar rond te komen. Er blijft weinig of geen tijd over voor de aanbidding van God. Christelijke vergaderingen, bijbelstudie en het delen van de bijbelse waarheid met anderen worden achterwege gelaten. De woorden van Jezus Christus blijken op tragische wijze waar te zijn: „Gij kunt niet God en de Rijkdom als slaaf dienen.” — Mattheüs 6:24.
Morele druk
U dient ook het morele klimaat van uw toekomstige nieuwe land in aanmerking te nemen. De bijbel vertelt ons dat Lot verkoos in het Jordaandistrict te wonen. Materieel bezien leek dit een wijze beslissing, want het district was „rijk aan water . . . als de tuin van Jehovah” (Genesis 13:10). Maar Lots nieuwe buren waren „grove zondaars tegen Jehovah” — zij waren seksueel ontaard! (Genesis 13:13) Als gevolg hiervan heeft „die rechtvaardige man . . . door wat hij zag en hoorde toen hij onder hen woonde, dag aan dag zijn rechtvaardige ziel gefolterd wegens hun wetteloze daden”. — 2 Petrus 2:8.
Zo kan ook thans emigratie naar het Westen u en uw gezin aan een grotere morele druk en meer verleidingen blootstellen dan in uw eigen land. Bovendien worden oudere mensen wellicht niet geëerd zoals dit thuis het geval was. Het is heel goed mogelijk dat respect voor ouders niet wordt aangemoedigd. Buren tonen misschien weinig belangstelling voor elkaar. Welke uitwerking zal een dergelijke druk op u en uw gezin hebben? Dit is iets wat u gebedsvol dient te beschouwen.
Afwezige ouders
Sommige ouders hebben verkozen hun gezin achter te laten om alleen naar het buitenland te gaan. Het is hun bedoeling hun gezin te laten overkomen zodra zij zich gevestigd hebben óf misschien met veel geld thuis te komen. Is zo’n regeling verstandig?
De Schrift verplicht ouders om in de stoffelijke behoeften van hun gezin te voorzien, en in sommige extreme gevallen kan er voor een ouder weinig anders op zitten dan in het buitenland te werken om zulke voorzieningen te treffen (1 Timotheüs 5:8). Toch zijn ouders ook verplicht om in de geestelijke behoeften van hun gezin te voorzien. Gods Woord zegt: „Gij, vaders, irriteert uw kinderen niet, maar blijft hen in het strenge onderricht en de ernstige vermaning van Jehovah grootbrengen.” — Efeziërs 6:4.
Kan een vader dit op doeltreffende wijze doen als hij maanden of jaren achtereen van huis is? Geen sprake van. U moet dus beschouwen of eventuele stoffelijke voordelen die verkregen kunnen worden, de uitwerking waard zijn die uw afwezigheid op uw kinderen kan hebben. Bovendien merken immigranten vaak dat het beslist niet zo gemakkelijk is „fortuin” te maken als zij hadden gedacht. Als de immigrant de overtocht van het gezin niet kan bekostigen, kan de scheiding jarenlang voortduren. Dit kan op zijn beurt ernstige morele gevaren meebrengen. (Vergelijk 1 Korinthiërs 7:1-5.) Droevig genoeg zijn sommigen in zulke moeilijke omstandigheden voor seksuele immoraliteit gezwicht.
Vertrouwen stellen in Gods voorzieningen
Naarmate de economische toestanden in de wereld verslechteren, is het goed in gedachte te houden dat dienstknechten van God niet bang hoeven te zijn dat zij in de steek gelaten zullen worden. Jezus zei: „Weest dus nooit bezorgd en zegt niet: ’Wat zullen wij eten?’ of: ’Wat zullen wij drinken?’ of: ’Wat zullen wij aantrekken?’ Want al deze dingen streven de natiën vurig na. Want uw hemelse Vader weet dat gij al deze dingen nodig hebt. Blijft dan eerst het koninkrijk en Zijn rechtvaardigheid zoeken, en al deze andere dingen zullen u worden toegevoegd.” — Mattheüs 6:31-33.
Jehovah’s Getuigen dienen thans de belangen van Gods koninkrijk door ijverig het goede nieuws bekend te maken (Mattheüs 24:14; 28:19, 20). In veel arme landen bestaat er een grote behoefte aan Koninkrijkspredikers. Er is vooral behoefte aan rijpe ouderlingen en dienaren in de bediening. In plaats van naar een economisch voorspoedig land te gaan, waar deze behoefte niet zo groot is, hebben velen verkozen in hun eigen land te blijven. Hoe maken sommigen het daar?
Alethia, een Westafrikaanse die al dertig jaar in haar eigen land volle-tijddienst verricht, zei het volgende: „Ik was in de gelegenheid om in het buitenland te gaan wonen. Ik heb het niet gedaan omdat ik dolgraag bij mijn eigen volk en familieleden ben. Ik vind het heerlijk hen te helpen de waarheid te leren kennen, zodat wij Jehovah gezamenlijk kunnen dienen. Ik mis absoluut niets door hier te blijven, en ik heb nergens spijt van.”
Winifred woont ook in een Afrikaans land. Materieel bezien, is de kwaliteit van het leven bijna nergens ter wereld zo slecht als daar. Maar na 42 jaar volle-tijd pioniersdienst zegt zij: „Het is niet altijd gemakkelijk om economisch het hoofd boven water te houden. Satan doet zijn best om roet in het eten te gooien, maar Jehovah heeft altijd voor mij gezorgd en in mijn behoeften voorzien.”
In de oudheid was Abraham „er ten volle van overtuigd . . . dat [God] hetgeen hij had beloofd, ook in staat was te doen” (Romeinen 4:21). Bent u er evenzo van overtuigd dat Jehovah zijn belofte waar kan maken en voor u kan zorgen als u de Koninkrijksbelangen de eerste plaats in uw leven toekent? Bent u het eens met de psalmist die schreef: „De wet van [Gods] mond is goed voor mij, méér zelfs dan duizenden stukken goud en zilver”? (Psalm 119:72) Of is het misschien nodig de raad van de apostel Paulus vollediger toe te passen? In 1 Timotheüs 6:8 schreef hij: „Wanneer wij . . . voedsel, kleding en onderdak hebben, zullen wij daarmee tevreden zijn.” Zou u er misschien het verstandigst aan doen om, in plaats van naar een nieuwe omgeving uit te zien, het beste te maken van uw huidige omstandigheden?
De economische situatie in veel landen kan ernstige moeilijkheden veroorzaken voor christenen. Als een gezin dus, na alle erbij betrokken factoren beschouwd te hebben, besluit te emigreren, bestaat er voor anderen geen reden kritisch te zijn (Galaten 6:5). De achterblijvers kunnen Jehovah blijven vragen hen te helpen de door dit samenstel veroorzaakte moeilijkheden te verduren, terwijl zij zich verheugen in de geestelijke zegeningen die God hun geeft. Houd in gedachte dat de onrechtvaardigheden en onbillijkheden van deze wereld binnenkort onder Gods koninkrijk rechtgezet zullen worden. Dan zal de situatie bestaan die door de psalmist werd beschreven: „Gij [Jehovah] opent uw hand en verzadigt de begeerte van al wat leeft.” — Psalm 145:16.