Inzicht in het nieuws
Waarom evangeliseren?
Dat er door kerkgangers niet wordt geëvangeliseerd, is door sommige deskundigen genoemd als een van de factoren in het dalende ledental van de gevestigde religies. Bezorgdheid over dit probleem heeft in 1988 de United Church of Christ ertoe gebracht „evangelisatie en groei in ledental” tot een vierjarenprioriteit te bestempelen.
De St. Petersburg Times bericht dat andere grote denominaties in de Verenigde Staten, waaronder de Presbyterian Church en de Episcopal Church, soortgelijke stappen hebben ondernomen. Een recent onderzoek van meer dan 200 gemeenten van de United Church of Christ onthulde echter dat vele van haar 1,6 miljoen leden er weinig belangstelling voor tonen met anderen over hun geloof te praten. Eén lid vroeg: „Waarom moeten we met anderen praten als we goeddoen?” Een ander zei: „Als je volgens je geloof leeft, hoef je er niet over te praten.”
Toch erkende medeauteur Wade Clark Roof in zijn boek American Mainline Religion dat „hoe mensen over hun religieuze en geestelijke leven praten, zonder meer verband houdt met het voortbestaan van het geloof zelf”.
Als „goeddoen” en „geloof” hebben genoeg is om God te behagen, waarom schreef de apostel Paulus dan: „Wee mij indien ik het goede nieuws niet zou bekendmaken”? Hij legde aan medegelovigen in Rome uit: „Indien gij dat ’woord in uw eigen mond’, dat Jezus Heer is, in het openbaar bekendmaakt en in uw hart geloof oefent dat God hem uit de doden heeft opgewekt, zult gij gered worden. Want met het hart oefent men geloof tot rechtvaardigheid, maar met de mond doet men een openbare bekendmaking tot redding.” — 1 Korinthiërs 9:16; Romeinen 10:9, 10.
Het exploiteren van seks
Meer dan de helft van ongeveer 1100 stripverhalen die verschenen in diverse Japanse publikaties, met inbegrip van die voor kinderen, beeldde seksuele handelingen uit, zei professor Mamoroe Foekoetomi. Hij gaf leiding aan een onderzoek in Tokio van meer dan 390 tijdschriften en andere publikaties die in één maand waren gekocht.
’De meeste uitbeeldingen van de geslachtsdaad’, aldus professor Foekoetomi, ’volgen het patroon van mannen die onwillige vrouwen dwingen [tot seksuele gemeenschap] en vrouwen die ten slotte actief reageren.’ Bijna 80 procent van de 6861 foto’s in populaire Japanse tijdschriften die werden geanalyseerd, „beeldde vrouwen op een seksueel uitdagende wijze af”, bericht The Daily Yomiuri. Terwijl de meeste vrouwen op de foto’s „in onderkleding, zwemkleding of naakt” waren en slechts 40 procent was gekleed, was 75 procent van de mannen in de beschouwde foto’s gekleed.
Hoe zal een dergelijke ’sexploitatie’ jongeren beïnvloeden? Het bijbelboek Spreuken beschrijft heel beeldend hoe een jonge man „die het aan goede beweegreden ontbrak”, naar het huis van een prostituée werd getrokken (Spreuken 7:7, Studiebijbel, voetnoot). En wat wordt er over de prostituée gezegd? „Nu eens is zij buitenshuis, dan weer is zij op de openbare pleinen, en bij elke hoek loert zij. En zij heeft hem vastgegrepen” (Spreuken 7:8-13). In onze moderne tijd ’loert zelfs de gedrukte bladzijde om de jeugd vast te grijpen’. De bijbel vermaant echter: „Moge uw hart niet afwijken naar haar wegen. Dool niet rond op haar paden.” — Spreuken 7:25.
Wie is de „betere” christen?
„Ongeacht welke beslissing een christen neemt, soldaat te zijn of dienstweigeraar, het zou verkeerd zijn als hij er voor zichzelf aanspraak op zou maken een hogere mate van christelijkheid te bezitten dan de ander, of zelfs in twijfel zou trekken of de ander omdat die dan een ander standpunt inneemt, wel een christen zou zijn.”
Deze verklaring werd in juli 1989 uitgegeven door de synode van de Evangelisch-Lutherse Kerk van Duitsland. Waarom? Functionarissen zeiden dat ze bedoeld was als tegenwicht tegen het standpunt van enkelen in de kerk dat dienstweigering op grond van gewetensbezwaren een „positiever teken” is van christen zijn dan militaire dienst. Hoewel werd beaamd dat christenen oorlog konden uitbannen door „zich persoonlijk van geweld te onthouden”, argumenteerde de synode dat dit ook kon door geweld met militaire macht te bestrijden en zo de vrede zeker te stellen.
In zijn boek History of Christianity schreef Edward Gibbon dat eerste-eeuwse christenen „weigerden enig actief aandeel te hebben aan het burgerlijk bestuur of de militaire verdediging van het rijk”, en dat het „onmogelijk [was] dat de christenen, zonder een heiliger plicht te verzaken, de positie van soldaat, magistraat, of vorst zouden kunnen innemen”.
De vraag is daarom niet wie de „betere” christen is maar of iemand die een handelwijze volgt die in strijd is met het vroege christendom, eigenlijk wel een christen is. Paulus schreef: „Al wandelen wij in het vlees, wij voeren geen oorlog overeenkomstig datgene wat wij zijn in het vlees. Want de wapenen van onze oorlogvoering zijn niet vleselijk.” — 2 Korinthiërs 10:3, 4.