Waartoe wendt u zich voor raad?
HEBT u wel eens vals geld van iemand ontvangen? Misschien niet, maar hoe zou u reageren als iemand u vertelde dat er vals geld in omloop was? Zou u daar aanstoot aan nemen? Natuurlijk niet! U zou veeleer dankbaar zijn dat u er attent op werd gemaakt en zou erop toezien dat u voor uw zuurverdiende, echte geld geen vals geld in de plaats zou krijgen.
De meesten van ons ontvangen van tijd tot tijd raadgevingen of waarschuwingen. Het is waar dat sommige waarschuwingen nuttiger zijn dan andere. Maar ook al zien wij de persoonlijke waarde van de een of andere gegeven raad niet in, vormt dit dan een reden er aanstoot aan te nemen?
Het is nu eenmaal een feit dat iedereen van tijd tot tijd hulp en raad nodig heeft. Niemand bezit alle antwoorden. Wegens de ons omringende economische en politieke onzekerheid heeft iedereen een deugdelijke hoop voor de toekomst nodig. In een wereld waar bijna de helft van de huwelijken op een echtscheiding uitloopt, waar tienerzwangerschappen aan de orde van de dag zijn en waar seksueel overdraagbare ziekten algemeen voorkomen, bestaat er een dringende behoefte aan nuchtere, praktische leiding. Ouders hebben hulp nodig om vast te stellen hoe zij hun kinderen het beste kunnen grootbrengen in dit verwarrende samenstel van dingen. Tieners hebben hulp nodig om hun tegenstrijdige emoties te ontwarren en het hoofd te bieden aan de vele vormen van druk die overweldigend kunnen lijken. Iedereen heeft hulp nodig om in een wereld waar oneerlijkheid, immoraliteit en geweldpleging steeds aanvaardbaarder worden, naar praktische morele waarden te zoeken.
Waar kan deze hulp gevonden worden? Verreweg de beste bron van raad over de te volgen levenswijze is de bijbel, Gods geïnspireerde Woord. De psalmist uit de oudheid schreef: „Uw woord is een lamp voor mijn voet, en een licht op mijn pad” (Psalm 119:105). Degenen die Gods Woord lezen en toepassen, vermijden de meeste valkuilen die er thans bestaan. Dat is één reden waarom Jehovah’s Getuigen er elk jaar honderden miljoenen uren aan besteden om hun medemensen te bezoeken en de bijbel met hen te bespreken. Toch luisteren veel mensen niet naar hen en sommige nemen zelfs aanstoot aan hun prediking. Hoe komt dit?
Een onontvankelijke geestesgesteldheid — Waarom?
Welnu, veel mensen zijn erg gevoelig met betrekking tot het aanvaarden van raad, vooral op het gebied van religie. Zelfs kerklidmaten willen niet altijd naar de raad van hun voorgangers luisteren. Een Engelse predikant klaagde: „Iedereen heeft zijn eigen ideeën, en men vindt deze even goed als die van de predikant.” Het wekt dan ook geen verbazing dat mensen niet naar een vreemdeling op hun stoep willen luisteren.
En hoewel wij in een tijd leven waarin men overal sceptisch tegenover staat, hebben velen nog steeds krachtige, emotionele banden met hun kerk. Zoals in één encyclopedie werd opgemerkt, „raakt religie de diepste gemoederen van talrijke mensen”. Zulke mensen zullen er misschien niet de noodzaak van inzien met iemand van een ander geloof over de bijbel te spreken, ook al heeft het gesprek met het vinden van een oplossing voor hun problemen te maken.
Anderen willen niet over de bijbel spreken omdat zij zoveel huichelarij en corruptie in de religie hebben gezien. Zij zijn verontwaardigd dat sommige religieuze leiders immoraliteit vergoelijken, of zij walgen van de schaamteloze hebzucht van veel televisie-evangelisten. Misschien keren zij zich van religie af als een geestelijke zijn autoriteit gebruikt om partij te kiezen in een politieke strijd. Religie schijnt in hun ogen meer problemen te veroorzaken dan op te lossen.
De problemen waarover zulke personen klagen, zijn reëel. Op religieus terrein is er veel „vals geld” in omloop. Maar op grond hiervan weigeren waardevolle hulp uit de bijbel te aanvaarden, is beslist even onlogisch als weigeren echt geld te aanvaarden omdat er valse bankbiljetten in omloop zijn!
En zoals reeds is opgemerkt, hebben wij in deze wereld vol moeilijke keuzen en gevaarlijke situaties, allen beslist raad nodig. Is het ook mogelijk wijze leiding te ontvangen op het gebied van het aanvaarden van raad? Is het onnodig of zelfs verkeerd om met iemand van een ander geloof over de bijbel te spreken? Zou men onbevooroordeeld genoeg kunnen zijn om goede raad te aanvaarden en toch niet misleid te worden door ondeugdelijke raad? Wat heeft de bijbel hierover te zeggen?