Schoonheid kan slechts uiterlijk zijn
EVA, de eerste en enige vrouw die door God is geschapen, is waarschijnlijk de mooiste vrouw geweest die ooit heeft geleefd. Maar zij en haar man, Adam, kwamen tegen Jehovah in opstand. Daardoor werd de intieme verhouding waarin Eva tot God stond, verbroken en werd zij medeschuldig aan een verschrikkelijke tragedie die over het mensdom kwam. Daarna was zij ongetwijfeld nog steeds een mooie vrouw, maar haar schoonheid was slechts uiterlijk.
Schoonheid is uiteindelijk een gave van God, en sommigen hebben er meer van geërfd dan anderen. Sommigen zouden graag mooier — of knapper — zijn dan zij nu zijn, en velen besteden er veel tijd en geld aan om de mate van schoonheid die zij bezitten zoveel mogelijk te doen uitkomen. Maar zoals uit Eva’s voorbeeld blijkt, is louter schoonheid op den duur waardeloos als ze niet van andere hoedanigheden vergezeld gaat. Welke andere hoedanigheden? Een ervaring in de dagen van koning Salomo helpt ons hier antwoord op te geven.
Iets waardevollers dan schoonheid
Het bijbelboek Hooglied spreekt over een mooi jong meisje van het platteland, een Sulammitische, die verliefd was op een herdersjongen uit de omgeving. Haar schoonheid trok de aandacht van de koning en hij liet haar naar Jeruzalem brengen, in de hoop haar tot vrouw te kunnen nemen. Wat een schitterende kans voor een jonge vrouw! Daar kon zij haar schoonheid uitbuiten en een positie van rijkdom, macht en invloed in het koninkrijk verwerven. Maar het jonge meisje wees de vleiende avances van de koning resoluut af. Zij keerde de pracht en praal en de rijkdom van Jeruzalem de rug toe en bleef haar herdersjongen trouw. In haar geval was schoonheid veel meer dan slechts iets uiterlijks. Zij was niet oppervlakkig, opportunistisch of hebzuchtig. Zij bezat veeleer een innerlijke schoonheid die haar stammoeder Eva miste. — Hooglied 1:15; 4:1; 8:4, 6, 10.
De strikken van fysieke schoonheid
Hoewel fysieke schoonheid wenselijk is, kan ze aanleiding geven tot problemen die nooit door innerlijke schoonheid worden veroorzaakt. Zo had de patriarch Jakob bijna vierduizend jaar geleden een dochter, Dina genaamd, die ongetwijfeld heel aantrekkelijk was. Toen zij zo onverstandig was om tijd met „de dochters van het land” door te brengen, voelde een zekere jonge man, Sichem genaamd, zich zo tot haar aangetrokken dat hij haar verkrachtte. — Genesis 34:1, 2.
Bovendien kan een knap uiterlijk, als het niet gepaard gaat met innerlijke schoonheid, iemand een te hoge dunk van zichzelf geven. Koning David had een zoon, Absalom genaamd, over wie wij lezen: „Vergeleken bij Absalom . . . bleek er in heel Israël geen man te zijn die zozeer om zijn schoonheid te prijzen viel” (2 Samuël 14:25). Maar Absaloms fysieke schoonheid maskeerde een innerlijke lelijkheid: Hij was ijdel, ambitieus en hardvochtig. Handig wendde de jonge man zijn persoonlijke charme aan om zich in Israël aanhang te verwerven en smeedde toen een samenzwering tegen zijn vader, die koning was. Uiteindelijk werd deze uitermate knappe man gedood, maar niet voordat hij het koninkrijk in een burgeroorlog had gestort.
Mannelijke schoonheid
Zoals het geval van Absalom aantoont, zegt de bijbel zowel van mannen als van vrouwen dat zij mooi of schoon zijn. Een voorbeeld van een man die niet door zijn mannelijke schoonheid werd verstrikt, was Jozef, de jongere halfbroer van Dina (Genesis 30:20-24). Toen Jozef een jonge man was, verkochten zijn jaloerse broers hem als een slaaf die naar Egypte werd weggevoerd. Daar werd hij door een militaire hoogwaardigheidsbekleder, Potifar genaamd, gekocht en uiteindelijk wegens zijn eerlijkheid en ijver over Potifars huis aangesteld. Intussen „werd Jozef schoon van gestalte en schoon van uiterlijk”. — Genesis 39:6.
Potifars vrouw begon Jozef hartstochtelijk te begeren en schaamteloos trachtte zij hem te verleiden. De jonge man was niet alleen fysiek aantrekkelijk maar bleek ook innerlijke schoonheid te bezitten. Hij weigerde tegen zijn meester, Potifar, te zondigen en holde bij de vrouw weg. Als gevolg hiervan werd hij achter de tralies gezet. Waarom? De teleurgestelde vrouw van Potifar beschuldigde hem er valselijk van dat hij geprobeerd had haar te verkrachten! Maar zelfs deze bittere ervaring verzuurde hem niet, en zijn schitterende voorbeeld onder extreem moeilijke omstandigheden heeft rechtgeaarde mensen sindsdien altijd aangemoedigd.
Zoals uit deze voorbeelden blijkt, is innerlijke schoonheid — een schoonheid van persoonlijkheid, vooral wanneer ze op geloof in God is gebaseerd — veel belangrijker dan een fysiek knap uiterlijk. Jonge mensen die willen trouwen, dienen zich hiervan bewust te zijn. Werkgevers die werknemers zoeken, dienen eraan te denken. En wij allen moeten in gedachte houden dat wij, of wij nu al dan niet met fysieke schoonheid zijn gezegend, deze veel belangrijkere innerlijke schoonheid kunnen ontwikkelen. Maar waar bestaat deze uit? En hoe kunnen wij die ontwikkelen? Dit zullen wij in het volgende artikel bespreken.