Een blik op Griekenland

De oudst bekende inwoners van Griekenland werden Ioniërs genoemd. Men denkt dat deze naam is afgeleid van die van hun voorvader Javan (Hebreeuws: Ja·wanʹ), een zoon van Jafeth en derhalve een kleinzoon van Noach (Genesis 10:1, 2). In de christelijke Griekse Geschriften van de bijbel wordt Griekenland Helʹlas genoemd. Het is een ruig en rotsachtig land met enkele zwaarbeboste bergen. Lang geleden werden de Grieken bedreven zeevaarders.

De oude Grieken hadden vele goden, die volgens de beschrijvingen een menselijke gedaante hadden en heel mooi waren. Deze goden konden naar men meende eten, drinken en slapen; en hoewel zij als heilig en onsterfelijk werden beschouwd, waren het ook verleiders en verkrachters en waren zij tot bedrog en misdaad in staat. Zulke mythen kunnen in werkelijkheid vervormde herinneringen zijn aan de tijd vóór de Vloed, toen engelenzonen van God opstandig werden en naar de aarde kwamen, seksuele gemeenschap met vrouwen hadden, een sterk nageslacht, de zogenaamde Nefilim, voortbrachten en de aarde met geweldpleging vervulden. — Genesis 6:1-8, 13.

In de vierde eeuw v.G.T. begon Philippus van Macedonië, de vader van Alexander de Grote, de voorheen onafhankelijke Griekse stadstaten te verenigen door ze onder Macedonisch bestuur te brengen. In de tweede eeuw v.G.T. werd Griekenland een Romeinse provincie, en de Griekse cultuur breidde zich uit tot Rome.

Het feit dat het koiʹne-Grieks algemeen gesproken werd, droeg bij tot de snelle verbreiding van het christelijke goede nieuws in het gehele Middellandse-Zeegebied.

De apostel Paulus bezocht Macedonië en Griekenland tijdens zijn tweede en derde zendingsreis. Hij richtte christelijke gemeenten op in Filippi, Thessaloníka, Korinthe en Beréa. Silas, Timótheüs, Titus en andere vroege christenen gaven hier eveneens onderwijs. Thans zijn er in Griekenland ruim 320 gemeenten van Jehovah’s Getuigen en meer dan 23.000 verkondigers van Gods koninkrijk.