Gaan alle goede mensen naar de hemel?

„De begrafenis was voorbij, maar niet de afschuwelijke schok. . . . Het leek me onwerkelijk toe dat mijn kleine jongetje nog maar een paar weken terug zijn eerste stapjes had gezet, zijn gezichtje stralend van triomf. Maar nu was Andrew dood! . . .

Ik bleef aan het venster staan, starend in de nacht en zoekend langs de hemel. ’Waar is mijn kleine ventje nu?’ zo vroeg ik mij af. ’Is hij daar ergens in de hemel tussen de sterren?’”

DE DOOD van een kind is waarschijnlijk de meest traumatische ervaring die ouders kunnen meemaken. ’Waar is ons kind nu?’ vragen zij zich af. ’In de hemel of ergens anders?’ De meeste religies leren dat baby’s die sterven, naar de hemel gaan. In Johannesburg (Zuid-Afrika) kan men het volgende opschrift op een grafsteen lezen: „God wilde een ontluikende bloem, en zijn engel nam er één van ons.” Maar men zou zich kunnen afvragen: ’Waarom zou God „een ontluikende bloem” willen hebben wanneer hij er volgens de algemene opvatting reeds zo veel heeft?’ En talloze mensen vragen zich dit af . . .

’Wat is de hemel voor een plaats?’

De meeste mensen hebben slechts een vaag idee over de hemel. Sommigen spreken over een en al gelukzaligheid in het hiernamaals. Wat zegt de bijbel? In het allereerste vers wordt gezegd: „In het begin schiep God de hemel en de aarde” (Genesis 1:1). Dit heeft betrekking op de stoffelijke hemel, de schitterende sterren en sterrenstelsels (Deuteronomium 4:19). Maar er bestaat ook een geestelijke hemel. Zo spreekt de bijbel over Jehovah’s „verheven woning van heiligheid en luister”. — Jesaja 63:15.

Wie steeg als eerste naar deze „verheven woning” van onze hemelse Vader op? Zijn geliefde Zoon, Jezus Christus. Hij zei: „Geen mens [is] tot in de hemel opgestegen, dan hij die uit de hemel is neergedaald, de Zoon des mensen” (Johannes 3:13). Dit toont duidelijk aan dat er geen menselijke schepselen naar de hemel waren gegaan. Maar Jezus beloofde dat daar een aantal mensen naar toe zouden gaan. Vlak voordat hij naar de hemel opsteeg, zei hij tot zijn getrouwe discipelen: „Ik ga heen om een plaats voor u te bereiden . . . en zal u thuis bij mij ontvangen, opdat ook gij moogt zijn waar ik ben.” — Johannes 14:2, 3.

Kennelijk gaan een aantal goede mensen dus naar de hemel. Maar gaan alle goede mensen naar de hemel? Hoe staat het met ’s mensen tehuis — de aarde? Zal het door een kernoorlog worden vernietigd om een in de ruimte zwevende uitgebrande sintel te worden? Beslist niet. De bijbel zegt: „Een geslacht gaat, en een geslacht komt; maar de aarde staat zelfs tot onbepaalde tijd” (Prediker 1:4). En waarom zou de Schepper deze prachtige aarde vernietigen, ook al zijn gedeelten ervan door zelfzuchtige mensen verontreinigd? Gods Woord belooft: „De rechtvaardigen, díe zullen de aarde bezitten, en zij zullen er eeuwig op verblijven.” — Psalm 37:29.

Klaarblijkelijk is er voor de aarde dus een interessante toekomst weggelegd. In zijn beroemde Bergrede voorzei Jezus: „Gelukkig zijn de zachtaardigen, want zij zullen de aarde beërven” (Matthéüs 5:5). Bovendien geeft het laatste bijbelboek, de Openbaring, te kennen dat de aarde een paradijs zal worden. Het zegt over de gehoorzame mensheid: „God zelf zal bij hen zijn. En hij zal elke traan uit hun ogen wegwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geschreeuw, noch pijn zal er meer zijn.” — Openbaring 21:3, 4.

Uit het voorgaande blijkt dat er een aantal goede mensen naar de hemel gaan, terwijl anderen zich in leven op aarde zullen verheugen. Dit betekent dat hierbij twee onderscheiden groepen van mensen betrokken zijn. Hoe is dat mogelijk? En net als de moeder van Andrew, piekeren velen ook nog over wat er met hun ongedoopte baby’s gebeurt als zij sterven. Aan rooms-katholieken wordt geleerd dat zij naar een plaats gaan die het voorgeborchte wordt genoemd. Bestaat er zo’n plaats? Gaan baby’s daarheen? In het volgende artikel worden bevredigende en vertroostende antwoorden gegeven.