De waarde van zingen in de ware aanbidding

KUNT u zich een wereld voorstellen waar niet gezongen wordt? Nooit meer de blijde liederen te horen van kinderen of het melodieuze stemgeluid van de nachtegaal of de klokvogel? Niet meer het aanstekelijke gesnap van de ekster of het hese gegrinnik van een kookaburra te horen? Gelukkig zal dit nooit gebeuren. Maar zo’n overdenking legt de nadruk op een van Gods vele gaven aan de mens: de gave van zingen.

Jehovah een God van gezang

Waarom geeft zingen ons een blij en vreugdevol gevoel? In de eerste plaats omdat Jehovah zelf ingenomen is met en behagen schept in lofliederen die door zijn schepselen gezongen worden. Kunt u zich een voorstelling maken van de gelegenheid toen alle engelen van vreugde juichten over de pracht van Jehovah’s aardse schepping? Of kunt u zich voorstellen dat u zich in de herfstnacht van Jezus’ menselijke geboorte te midden van de herders bevindt en gefascineerd luistert naar een grote menigte engelen die zingt: „Glorie in de hoogste hoogten aan God”? — Lukas 2:13, 14; Job 38:7.

Eén manier waarop Jehovah er blijk van heeft gegeven een God van gezang te zijn, is door zingen deel te laten uitmaken van de ware aanbidding in Israël. Later, in het aan de apostel Johannes gegeven visioen van de Openbaring, onthulde God opnieuw welk nauwe verband er tussen zingen en de ware aanbidding bestaat. In één profetisch tafereel zingt een enorm koor, dat uit 144.000 zangers bestaat, een subliem nieuw lied voor de troon van God. — Openbaring 14:3.

Zingen in voorchristelijke tijden

Gods majesteit en ontzagwekkende daden hebben ook zijn aardse dienstknechten gestimuleerd om in gezang los te barsten. Voel de opwindende uitwerking die zingen op de Israëlieten had kort nadat zij op wonderbare wijze uit Egyptische slavernij waren bevrijd. Het hart van Mozes en zijn mede-Israëlieten werd emotioneel geroerd toen zij het overwinningslied zongen waarin werd verhaald wat Jehovah met Farao en zijn legers had gedaan. — Exodus 15:1-21.

Later in Israëls geschiedenis brak de gedenkwaardige dag aan waarop, onder leiding van koning David, de ark van het verbond in de speciaal ervoor opgerichte tent geplaatst zou worden. Wat een gedenkwaardige gebeurtenis! Niet alleen het bijzondere gezang maar ook de ontroerend mooie orkestrale begeleiding maakte de dag nog indrukwekkender. — 1 Kronieken 16:4-36.

Davids liefde voor muziek en zijn vaardigheid op de harp accentueerden zijn intense verlangen om muziek en zang in de ware aanbidding te bevorderen. In Psalm 33:1, 3 horen wij zijn vurige verzoek tot aanbidders van Jehovah om met geheel hun hart luid tot God te zingen: „Heft een vreugdegeroep aan, o gij rechtvaardigen, vanwege Jehovah. . . . Doet uw best bij het spelen op de snaren onder gejuich.”

Zingen in christelijke tijden

In vroeg-christelijke tijden nam zingen ook een belangrijke plaats in de ware aanbidding in. Na het avondmaal vlak voor Jezus’ dood zongen Jezus en zijn apostelen samen (Markus 14:26). In de gevangenis zongen Paulus en Silas luid, zodat allen het konden horen (Handelingen 16:25). Evenals David was de apostel Paulus enthousiast over het zingen van liederen. Meer dan eens spoorde hij medegelovigen aan om lofliederen voor Jehovah te zingen. — Efeziërs 5:18, 19; Kolossenzen 3:16.

In de tegenwoordige christelijke aanbidding neemt zingen ook een belangrijke plaats in. In 1905 werd het boek Hymns of the Millennial Dawn uitgegeven. Op het titelblad worden de erin opgenomen 333 liederen beschreven als „Een uitgelezen collectie psalmen en gezangen en geestelijke liederen om Gods volk te helpen liederen te zingen en in hun hart melodieën voor de Heer te maken”.

Vervolgens werd er in 1928 een herziene liederenbundel met 337 liederen uitgegeven. De titel luidde Songs of Praise to Jehovah. De meeste van deze liederen verschenen later in het Nederlands in een bundel getiteld Gezangen tot Eer van Jehova. In het voorwoord werd gezegd: „De tekst der liederen is in overeenstemming met de goddelijke waarheid, zooals deze thans erkend wordt.” Naarmate de jaren verstreken en het waarheidslicht toenam, werd het echter duidelijk dat sommige van deze liederen beïnvloed waren door een denkwijze die van de valse religie was overgenomen. Bovendien bestond er behoefte aan Koninkrijksliederen waarin tot de prediking van het goede nieuws werd aangemoedigd, gezien de grotere aandacht die aan de openbare bekendmaking werd geschonken. — Matthéüs 24:14; Hebreeën 13:15.

In 1944 werd het Kingdom Service Song Book verschaft (in het Nederlands verschenen onder de titel Liederenbundel voor de Koninkrijksdienst) met 62 liederen. Ruim twintig jaar later, in 1966, werd het boek “Singing and accompanying yourselves with music in your hearts” uitgegeven (in 1969 in het Nederlands verschenen onder de titel ’Zingen en uzelf begeleiden met muziek in uw hart’). Deze bundel bevatte 119 Koninkrijksliederen waarin elk aspect van de christelijke levenswijze en aanbidding werd behandeld, met inbegrip van getuigenis geven aan anderen en het loven van Jehovah God en Jezus Christus.

Er verstreken opnieuw bijna twintig jaar, waarin het waarheidslicht bleef toenemen (Spreuken 4:18). Er bleek behoefte te bestaan aan weer een nieuwe liederenbundel. Vandaar dat in 1984 de liederenbundel Zing lofzangen voor Jehovah (in het Engels; in 1985 in het Nederlands verschenen) werd vrijgegeven. Deze bundel bevat 225 Koninkrijksliederen, met woorden en melodieën die geheel door opgedragen dienstknechten van Jehovah uit alle delen der aarde zijn gecomponeerd.

Zing theocratische liederen uit volle borst

De illustratie op het schutblad achter in deze laatste liederenbundel spoort ons ertoe aan tijdens christelijke vergaderingen zo volledig mogelijk op te gaan in het zingen van theocratische liederen. Het is duidelijk dat de geoefende tempelzangers die daar worden afgebeeld, met hart en ziel hun stem verheffen in een loflied tot God. — 1 Kronieken 25:7.

Wij kunnen op onze christelijke vergaderingen net zo zingen door met wijd geopende mond uit de grond van ons hart te zingen. Maar niet iedereen van ons doet dit. Misschien leidt trots ertoe dat wij de vreugde missen om Jehovah onbeschroomd toe te zingen, ongeacht wat voor stem wij bezitten. Misschien maken wij ons wel al te bezorgd over de indruk die wij maken op degenen die bij ons in de buurt staan. Mozes had een soortgelijk probleem — niet met zingen, maar met spreken. Het antwoord dat Jehovah hem gaf, helpt ons misschien als wij ertoe neigen ons wat in te houden als het op zingen aankomt omdat wij denken dat wij het niet kunnen. Jehovah vroeg aan Mozes: „Wie heeft voor de mens een mond bestemd? . . . Ben ik het niet, Jehovah?” (Exodus 4:11) Jehovah zal beslist graag naar ons luisteren als wij welke door hem geschonken bekwaamheid maar ook gebruiken om zijn lof luid te bezingen!

Denk ook eens aan Paulus en Silas, die luid zongen toen zij in de gevangenis zaten. Zij schaamden zich niet, en zij hadden geen muzikale begeleiding en zelfs geen liederenbundel. Roep u het beeld eens voor de geest: „Maar omstreeks middernacht waren Paulus en Silas aan het bidden en loofden God met een lied; ja, de gevangenen hoorden hen” (Handelingen 16:25). Kwam dit doordat hetzij Paulus of Silas een geoefende stem had? Niet noodzakelijkerwijs. Hun voornaamste zorg ging ernaar uit luid en uit de grond van hun hart te zingen! Wat vinden wij het voornaamste wanneer wij lofliederen zingen?

Wij allen kunnen vorderingen maken

De raad van de musicus David is hier passend: „Doet uw best bij het spelen op de snaren onder gejuich” (Psalm 33:3). Dat is wat Jehovah van al zijn dienstknechten verwacht — niets meer en niets minder dan dat wij ’ons best doen’. Als wij dat doen, kunnen wij verwachten dat Jehovah onze krachtsinspanningen zal zegenen, en tot onze grote vreugde — en misschien onze verbazing — zullen wij naar alle waarschijnlijkheid vorderingen maken.a

Hier zijn enkele praktische suggesties die u wellicht zullen helpen de kwaliteit van uw zingen te verbeteren: Probeer vaak naar de nieuwere Koninkrijksmelodieën te luisteren, waarbij u indien mogelijk gebruik maakt van cassettebandjes of grammofoonplaten waarop de liederen zijn opgenomen. Voor sommigen is het zingen van de liederen thuis of op kleine bijeenkomsten met medegelovigen zowel nuttig als aangenaam gebleken. Op gemeentevergaderingen is het belangrijk dat de muzikale begeleiding luid genoeg is om door alle zangers gehoord te worden. Dit maakt het gemakkelijker de melodie te volgen en vergroot het vertrouwen van de zangers. Degene die een lied aankondigt, dient het thema ervan te vermelden en misschien zelfs wat op te merken over de passendheid ervan in plaats van alleen maar het nummer te noemen.

Ouders, moedigt u uw kinderen aan de Koninkrijksliederen enthousiast en met geheel hun hart te zingen? Ouders die hun kinderen ertoe hebben aangemoedigd met geheel hun hart en met begrip te zingen, hebben vaak gemerkt dat dit zingen een voortreffelijke hulp was voor geestelijke groei.

Veel voordelen

Uit volle borst en van ganser harte zingen, werpt veel voordelen af. Onze persoonlijke betrokkenheid bij de openbare aanbidding wordt sterker. Degenen die bij ons in de buurt staan, worden ertoe aangemoedigd luider te zingen wanneer zij horen hoe ongedwongen wij zingen. Ook trekt de hele gemeente er voordeel van, want grotere stemkracht werkt aanstekelijk!

Bovendien wordt door krachtig zingen een goed getuigenis gegeven aan degenen die voor het eerst de vergaderingen bezoeken. Degenen die onze Koninkrijkszalen passeren, alsook buren in de onmiddellijke omgeving, komen onder de indruk van ons mooie zingen, net als ongetwijfeld die andere gevangenen die Paulus en Silas hoorden zingen. Dit heeft er zelfs toe geleid dat sommigen die dit zingen hoorden, meer over de waarheid wilden weten.

Het belangrijkste is dat als wij beter zingen er meer lof zal worden toegebracht aan Jehovah, Degene bij wie muziek en zang hun oorsprong hebben gevonden, Degene die het meer dan alle anderen verdient in liederen geloofd te worden.

[Voetnoten]