’Tijd uitkopen’ in Italië
’KOOP de gelegen tijd voor uzelf uit’, zei de apostel Paulus tot tweemaal toe dringend tot medechristenen toen hij in Rome (Italië) was (Efeziërs 5:15, 16; Kolossenzen 4:5). Zijn lezers in de eerste eeuw hebben hier goed op gereageerd. Zij zagen uit naar gelegen tijden om het „goede nieuws” te verbreiden en anderen te helpen aanbidders van de ware God te worden. — Matthéüs 24:14.
De hedendaagse dienstknechten van Jehovah in Italië, waar Paulus die brieven schreef, reageren nog steeds goed op zijn raad. Evenals de vroege christenen zoeken zij naar manieren om hun aandeel aan het Koninkrijkspredikingswerk te vergroten. Hoe vinden zij „de gelegen tijd”?
Voordelen van kleur bekennen
Giuseppe, een in Rome wonende bejaarde getuige van Jehovah die in de volle-tijddienst is, kan zich de tijd herinneren dat hij een wereldse baan had. Hij had ervoor gezorgd dat al zijn collega’s wisten dat hij een van Jehovah’s Getuigen was. Door aldus kleur te bekennen, deed zich een „gelegen” tijd voor om de bijbelse waarheden met iemand te delen. Op zekere dag kreeg hij de toewijzing een man op te leiden die Gianni heette. De andere werknemers vertelden Gianni onmiddellijk dat zijn onderwijzer een van Jehovah’s Getuigen was. Zodra de werknemer alleen was met Giuseppe, zei hij tegen Giuseppe: „Wij praten nu over ons werk, maar in de middagpauze wil ik iets over Jehovah leren.”
In de middagpauzes hebben zij verscheidene malen met elkaar gesproken. Giuseppe leerde Gianni dat God een naam heeft, Jehovah. Hij gaf ook een uiteenzetting van het voornemen dat God met de aarde heeft. Wat gebeurde er echter toen de opleidingsperiode voorbij was? „Ik gaf hem mijn telefoonnummer en wat bijbelse lectuur”, zegt Giuseppe. „Hij nam de lectuur aan, maar zei: ’Als ik in deze publikaties iets vind wat niet met de bijbelse waarheid overeenstemt, kom ik hier terug om je voor het oog van al je collega’s aan de kaak te stellen.’”
Er gingen maanden voorbij. Geen woord van Gianni. „Maar toen”, zo vervolgt Giuseppe, „belde hij mij op zekere dag op en zei dat hij mij wilde spreken. Wij ontmoetten elkaar en hij had een lijst met vragen. Ons gesprek duurde tien uur! Hij ging in op mijn aanbod de bijbel geregeld te bestuderen.” Wat was het resultaat? Giuseppe zegt: „De gunstige veranderingen die hij aanbracht, maakten zo’n indruk op zijn vrouw en zijn moeder dat ook zij belangstelling voor de bijbelstudie kregen. Op het ogenblik zijn Gianni, zijn vrouw en zijn moeder allen getrouwe dienstknechten van Jehovah.”
Gedwongen zijn bijbel te verbranden
Een voortreffelijk christelijk gedrag leidt ook tot ’gelegen tijden’ om bijbelse waarheden met anderen te delen. Zoals de apostel Paulus zegt, kan goed gedrag „de leer van onze Redder, God, in alle dingen . . . sieren”. — Titus 2:10.
Pietro, nu een Getuige van ver in de twintig, voelde zich tot deze „leer” aangetrokken door het christelijke gedrag van een klasgenoot. „Ik zat in de vijfde klas,” herinnert Pietro zich, „maar ik kan mij het gedrag van die jongen nog goed herinneren. Hij was de enige die weigerde tijdens het godsdienstonderwijs in de klas te blijven.”
Op zekere dag vroeg Pietro de jongen waarom hij altijd wegging. De jongen legde uit dat hij van het onderricht was vrijgesteld omdat hij een van Jehovah’s Getuigen was. Pietro’s belangstelling was gewekt. Hij vroeg de jongen een bijbel voor hem mee te nemen. Na enkele bijbelgedeelten gelezen te hebben, „begreep ik dat de bijbel de waarheid bevatte”, zegt Pietro. „Ik besloot dat ik voortaan de bijbel wilde volgen. Ik nam de bijbel met mij mee naar school en vertelde aan iedereen dat ik een van Jehovah’s Getuigen was. Ik was pas tien jaar.”
Er kwamen moeilijkheden. Pietro vervolgt: „De priester die op school godsdienstonderwijs gaf, vertelde mijn ouders dat ik op school de bijbel gebruikte en gaf hun de raad de bijbel te vernietigen. Toen ik thuiskwam, probeerde mijn moeder mij de bijbel uit handen te grissen, maar ik hield hem zo stevig vast als ik kon. Toen begon mijn moeder mij te slaan en rukte de bijbel uit mijn handen. Daarna dwong zij mij mijn bijbel te verbranden.” Pietro raakte zijn bijbel kwijt, maar niet zijn geloof. Hij dacht: ’Als ik groot ben, koop ik een nieuwe bijbel en trek ik erop uit om de bijbelse boodschap met anderen te delen.’
Er gingen twee jaar voorbij. Toen hoorde Pietro dat er een bijbelstudie werd geleid in het huis van een van zijn vriendjes. Hij woonde de studie in het geheim bij. „Op zekere dag”, zo zegt Pietro, „zei ik tegen mijn ouders: ’Ik heb besloten een van Jehovah’s Getuigen te worden. Deze keer zal niets mij van gedachten kunnen veranderen!’” Toen de ouders de vastberadenheid van hun twaalfjarige zoon zagen, verzetten zij zich niet langer. Pietro begon onmiddellijk de vergaderingen in de Koninkrijkszaal bij te wonen. Vier jaar later werd hij als een van Jehovah’s Getuigen gedoopt. Nu, achttien jaar nadat hij de bijbelse waarheid voor het eerst door het getrouwe gedrag van zijn klasgenoot heeft leren kennen, ’koopt’ Pietro ’de gelegen tijd uit’ door in Italië als volle-tijdbedienaar dienst te verrichten.
IJverig op zeventigjarige leeftijd
Mafalda, een christelijke vrouw uit Livorno, behoort ook tot de meer dan 22.000 ijverige pioniers of volle-tijdbedienaren in Italië. Zij is op 56-jarige leeftijd met pionieren begonnen. „Het pionierswerk”, zo legt zij uit, „houdt in dat er op zijn minst 1000 uur per jaar aan het predikingswerk besteed moet worden. Maar omdat dit zo’n belangrijke boodschap is, heb ik elk jaar 2000 uur als pionierster gewerkt.” Mafalda is nu zeventig jaar oud. Wat zijn haar plannen? „Onder de eerste-eeuwse christenen hadden hardwerkende huisvrouwen een aandeel aan de bediening”, zegt zij. „Net als die vrouwen wil ik Gods koninkrijk blijven bekendmaken. Dat is mijn doel in het leven.”
Ja, van de met sneeuw bedekte bergtoppen van de Alpen in het noorden tot het eiland Sicilië in de Middellandse Zee in het zuiden, weerspiegelen de hedendaagse getuigen van Jehovah in Italië de ijver van hun eerste-eeuwse tegenhangers. Elke dag van het jaar besteden zij gemiddeld ruim 100.000 uur aan het Koninkrijkspredikingswerk. Het resultaat? Alleen al in het afgelopen jaar zijn bijna 12.000 personen gedoopt en geordineerde dienaren van Jehovah geworden. Nu ’kopen’ zij, samen met de 131.000 andere getuigen van Jehovah in Italië, ’de gelegen tijd uit’.