Wat heeft God voor u gedaan?

’NIETS!’ zullen sommigen misschien antwoorden. ’Ik moet hard werken en mijn eigen boontjes doppen.’ Als u er zo over denkt, sta dan eens even stil bij het volgende: Hoe bent u tot bestaan gekomen?

Een maand of negen voordat u geboren werd, ontmoetten twee microscopisch kleine organismen elkaar in het lichaam van uw moeder. Te zamen vormden zij een nieuw, uniek organisme.

Het grootste van de twee organismen was een ovum, ofte wel eitje, dat door uw moeder was geproduceerd. Het kleinste was een van uw vader afkomstige zaadcel — zo microscopisch klein dat indien alle zaadcellen waaruit alle mensen ter wereld zijn voortgekomen, naast elkaar gelegd werden, ze „weinig meer dan zo’n 2,5 centimeter in beslag [zouden] nemen”, zo zegt Sheila Kitzinger het in haar boek The Experience of Childbirth. Maar zodra de zaadcel van uw vader het ovum van uw moeder binnendrong, werd uw genetische code bepaald en werd u verwekt!

Toen kwamen er hoogst gecompliceerde ontwikkelingsprocessen op gang. Ze waren „zo ingewikkeld dat de geleerden ze na meer dan een eeuw studie nog bij lange na niet hebben kunnen ontcijferen”, schreef Andrea Dorfman in Science Digest.

Als een voorbeeld van groeiprocessen die geleerden voor raadsels plaatsen, beschrijft dezelfde auteur het volgende: „Groeibeheersing is een al even gecompliceerde kwestie. De linker- en rechterarm bijvoorbeeld ontwikkelen zich volkomen onafhankelijk van elkaar uit millimeterslange weefselknoppen, en toch worden ze uiteindelijk even lang. Hoe weten de cellen wanneer ze ermee moeten ophouden zich te vermenigvuldigen? . . . Ieder orgaan schijnt een ingebouwd mechanisme voor groeibeheersing te bezitten.” Kunnen wij niet blij zijn dat dit zo is?

Waardoor wordt de groei in levende organismen teweeggebracht en beheerst? Door een niet met verstand begiftigde kracht die natuur wordt genoemd? Door een proces van toevalstreffers en -missers dat evolutie wordt genoemd? Is het niet duidelijk dat de verbazingwekkend ingewikkelde, ontzaglijk gevarieerde en buitengewoon mooie levensvormen van deze bekoorlijke planeet alleen maar het werk van een almachtige Schepper kunnen zijn? Dienen wij, aangezien dat zo is, niet innig dankbaar te zijn wegens al wat hij voor ons heeft gedaan?

Scheppingswonderen zonder tal leggen getuigenis af

Elke dag — ja, ieder uur — trekken wij profijt van scheppingswonderen. Wat gebeurt er bijvoorbeeld wanneer wij slapen? De hersen- en spieractiviteit wordt automatisch vertraagd. Wij doen dit niet bewust, want dikwijls vallen wij in slaap zonder het te beseffen. En hoe verkwikkend is een goede nachtrust! Sommigen kunnen het wekenlang zonder voedsel stellen, maar iemand die langer dan drie etmalen achtereen geen slaap krijgt, heeft grote moeite met denken, zien en horen.

Als u ’s ochtends wakker wordt, brengt iemand u misschien een kopje koffie met suiker. Suiker, eens een zeldzaam en kostbaar artikel, is nu zo overvloedig voorhanden dat wij er zelden bij stilstaan. Maar hoe wordt suiker gemaakt? Deze stof wordt in planten gevormd door het proces dat fotosynthese heet — een reactie van zonlicht met water en koolzuur. Op hetzelfde moment komt er zuurstof vrij, en zuurstof is voor alle levende schepselen op aarde van levensbelang. Fotosynthese is een hoogst gecompliceerd proces, dat de geleerden nog steeds niet helemaal hebben doorgrond. „Hoe . . . komt de fotosynthese zelf tot stand?” vraagt het boek The Plants (Life Nature Library). „Dit is net zo iets als vragen hoe het leven begint — wij weten het gewoon niet.”

Misschien denkt u tijdens het opdrinken van uw koffie terug aan het televisieprogramma van gisteravond. Voor uw geestesoog verschijnen die interessante taferelen opnieuw. Hoe werden ze overgebracht naar uw hersenen, daar opgeslagen als op een filmrol en vervolgens afgespeeld zodat u ze aan anderen kunt beschrijven? Wonderbaarlijk, niet waar? Waar heeft de mens de intelligentie vandaan om de verbazingwekkende dingen te doen die hij presteert? Beslist niet van de dieren. Is het menselijk brein niet iets ontzagwekkends?

De dag is nog maar net begonnen. Maar wat hebben wij nu al veel waarvoor wij onze Schepper kunnen danken! Er is echter nog veel meer.