Jezus’ leven en bediening

Veel Samaritanen tonen geloof

ALS de discipelen met voedsel uit Sichar terugkeren, treffen zij Jezus bij de Jakobsbron aan waar zij hem hadden achtergelaten. Maar nu spreekt hij met een Samaritaanse vrouw. Als de discipelen eraan komen, laat zij haar waterkruik staan en loopt naar de stad.

Omdat de dingen die Jezus haar heeft verteld, haar hevig interesseren, zegt zij tegen de mensen in de stad: „Komt mee en ziet een mens die mij alle dingen heeft verteld die ik gedaan heb.” En om hun nieuwsgierigheid op te wekken, vraagt zij: „Zou dit niet misschien de Christus zijn?” De vraag mist zijn uitwerking niet — de mensen gaan zelf kijken.

Ondertussen sporen de discipelen Jezus ertoe aan het voedsel te eten dat zij uit de stad hebben meegenomen. Maar hij antwoordt: „Ik heb voedsel te eten dat gij niet kent.”

„Heeft iemand hem soms iets te eten gebracht?” vragen de discipelen elkaar. Jezus legt uit: ’Mijn voedsel is, dat ik de wil doe van hem die mij heeft gezonden en zijn werk voleindig. Gij zegt toch dat het nog vier maanden duurt voordat de oogst komt?’ Maar dan wijst Jezus op de geestelijke oogst en zegt: ’Reeds ontvangt de oogster een beloning en vergadert vrucht voor het eeuwige leven.’

Misschien kon Jezus reeds de schitterende uitwerking van het getuigenis van de Samaritaanse vrouw zien — dat velen wegens haar getuigenis geloof in hem zouden stellen. Als de mensen van Sichar naar hem toe komen bij de bron, vragen zij hem of hij wil blijven om hun nog meer te vertellen. Jezus neemt de uitnodiging aan en blijft er twee dagen.

Als de Samaritanen naar Jezus luisteren, stellen nog velen meer geloof in hem. Dan zeggen zij tot de vrouw: „Wij geloven niet langer om wat gij gezegd hebt, want wij hebben het zelf gehoord en wij weten dat deze man stellig de redder der wereld is.” De Samaritaanse vrouw geeft ons beslist een goed voorbeeld van de manier om over Christus te getuigen door de nieuwsgierigheid van onze luisteraars op te wekken, zodat zij verder gaan zoeken!

Bedenk dat het nog vier maanden duurt voordat de oogst is aangebroken — klaarblijkelijk de gerstoogst, die in Palestina in het voorjaar valt. Het is nu dus waarschijnlijk november of december. Dit betekent dat Jezus en zijn discipelen na het Pascha in 30 G.T. ongeveer acht maanden in Judéa hebben onderwezen en gedoopt. Zij gaan nu naar Galiléa, hun geboortestreek. Wat staat hun daar te wachten? Johannes 4:27-42.

◆ Hoe geeft de Samaritaanse vrouw getuigenis, en met welk resultaat?

◆ Hoe houdt Jezus’ voedsel verband met de oogst?

◆ Hoe kunnen wij vaststellen hoe lang Jezus’ bediening in Judéa na het Pascha van 30 G.T. geduurd heeft?

[Paginagrote illustratie op blz. 25]