Inzicht in het nieuws

Argentinië’s zwijgende kerk

„Kerk in Argentinië met bloed bezoedeld”, luidde de kop van de National Catholic Reporter van 12 april 1985. Het is moeilijk te geloven, maar naar schatting 10.000 tot 30.000 burgers werden onder het voormalige Argentijnse militaire bewind zonder vorm van proces ontvoerd en vermoord. Waarnemers zeggen echter dat de levens van duizenden onschuldigen gespaard hadden kunnen worden indien de Katholieke Kerk geprotesteerd had. In plaats daarvan, zo verklaart het bericht, „bewaarde de Argentijnse kerk — op een paar heroïsche uitzonderingen na — een veelzeggend zwijgen tijdens de hele zeven jaar durende terreur”, waaraan een eind kwam toen een burgerregering in 1983 de macht overnam. Erger nog, sommige leden van de kerkhiërarchie hebben met het militaire regime samengewerkt.

Waarom zweeg de kerk? Gedeeltelijk uit vrees voor represailles. Maar de krant noemt een andere reden: „De bisschoppen namen de militairen ook in de arm als bron van macht.” Zij kregen veel voorrechten. Het bericht besluit: „De gebeurtenissen in Argentinië lijken zo veel op de manier waarop de Katholieke Kerk zich in Nazi-Duitsland heeft gedragen, dat opnieuw de vraag rijst of voor de kerk macht belangrijker is dan de evangelische plicht van de waarheid te getuigen.”

Dit toont hoe dwaas het is wanneer religie probeert bij politieke machten in de gunst te komen. Het kan leiden tot het schipperen ten aanzien van beginselen. Het is interessant dat het boek Openbaring de verbintenis tussen Kerk en Staat veroordeelt door het wereldrijk van valse religie te beschrijven als een hoer „met wie de koningen der aarde hoererij hebben bedreven” (Openbaring 17:2). Geen wonder dat Jezus zijn volgelingen opdroeg „geen deel van de wereld” te zijn. — Johannes 15:19.

„Onvermogen om zichzelf te voeden”

„Het is onmogelijk momenteel door Afrika te reizen zonder overstelpt te worden door beelden van militarisme”, meldt het Bulletin of the Atomic Scientists. Maar het aan de circulatie onttrekken van geld en mankracht om deze legers in stand te houden, werkt hongersnood in de hand, in het bijzonder wanneer er oorlog uitbreekt. Het Bulletin geeft enkele voorbeelden: „In Ethiopië, Tsjaad, Mozambique, Angola, Soedan en Oeganda hebben ernstige en vaak langdurige oproeren, oorlogen of grensconflicten de infrastructuur geschaad, oogstgewassen vernietigd, en het menselijk lijden verergerd.” Het bericht verklaart: „In een werelddeel met zulke ernstige problemen, waaronder het fundamentele onvermogen om zichzelf te voeden, is het tragisch dat er enorme sommen geld en zeer veel mankracht voor militaire doeleinden worden bestemd.”

Tragisch, inderdaad! Heel toepasselijk is de wijze waarop het boek Openbaring deze omstandigheden in symbolen beschrijft. Daarin wordt een ruiter op een vuriggekleurd paard beschreven die een zwaard hanteert en aan wie het „werd gegeven de vrede van de aarde weg te nemen” door middel van oorlog. Onmiddellijk daarop volgde op een zwart paard een ruiter die honger aankondigde (Openbaring 6:3-6). Het samengaan van oorlog en hongersnood in Afrika is één voorbeeld van de vervulling van deze profetie in onze dagen. — Zie ook Matthéüs 24:6-8.

„Een leven van geestdodend gezwoeg”

„Het traditionele beeld van miljonairs die zich vermaken op de stranden van St. Tropez, zich koesteren op de berghellingen in Aspen, in hun Cadillac of Rolls Royce naar de paardenrennen rijden of eenvoudig op een goede sigaar kauwen, is ver bezijden de werkelijkheid”, zo zegt The Guardian Weekly in een bericht over een recent onderzoek door Dr. Thomas Stanley van de State University in Georgia (VS). „De gemiddelde miljonair in Amerika leidt hoogst waarschijnlijk een leven van geestdodend gezwoeg.” Waarom? Omdat hij langer werkt dan andere mensen — in de regel 75 uur per week. „De meeste rijken in het land zijn eenvoudig gewone kleine zakenlieden die een saai en hard leven leiden.” Zij sparen geld voor hun pensionering. Maar wegens hun uitputtende werkschema sterven velen voordat zij hun pensionering hebben bereikt. Zulke mensen hebben weinig tijd voor de genoegens van het leven.

In tegenstelling daarmee deed een wijze man uit de oudheid de aanbeveling: „Dat ieder mens eet en inderdaad drinkt en het goede ziet voor al zijn harde werk. Het is de gave Gods” (Prediker 3:12, 13). In plaats van geestdodend zou iemands werk bevredigend moeten zijn, zodat hij zou kunnen genieten van de gezonde, eenvoudige dingen die God verschaft. Ware christenen schuwen dan ook wijselijk het ijdele najagen van rijkdom. Zij weten dat ware tevredenheid ontstaat door ’zich schatten in de hemel te vergaren en niet op aarde’. — Matthéüs 6:19, 20.