Geluk spruit voort uit een kostbare verhouding

„EEN levende hond is beter af dan een dode leeuw” (Pred. 9:4). Met die enkele woorden formuleerde koning Salomo uit de oudheid de fundamentele waarheid dat het leven belangrijker is dan alle materiële bezittingen of eerzuchtige doeleinden die wij ons maar voor ogen kunnen stellen. Zonder leven hebben wij niets aan al deze dingen. Ja, het leven is van essentieel belang bij ons streven naar geluk.

Iets ’beters dan het leven’

Hoe kostbaar het leven echter ook is, toch bestaat er iets wat nog beter is. ’Hoe kan dat?’ vraagt u zich misschien af. ’Wat zou er nu kostbaarder kunnen zijn dan het leven zelf?’

Koning David van het oude Israël heeft ons het antwoord gegeven. Vol innige waardering richtte hij zich tot de Schepper, Jehovah God, met de woorden: „Uw liefderijke goedheid is beter dan het leven, mijn eigen lippen zullen zich prijzend over u uitlaten” (Ps. 63:3). Deze uit Davids hart opwellende woorden laten zien dat Gods liefderijke goedheid, die men ontvangt wanneer men in een goede verhouding tot hem staat, nog kostbaarder is dan het leven zelf. Waarom is dat zo?

Wat het leven mogelijk maakt

Veronderstel dat u een geschenk krijgt, iets waar u erg veel prijs op stelt. Natuurlijk zou u er blij mee zijn dat geschenk te krijgen en u zou het misschien met veel genoegen gebruiken. Maar u zou wel verschrikkelijk ondankbaar zijn als uw gedachten niet verder zouden gaan dan het geschenk op zich en niet naar de gever ervan zouden uitgaan. Was het geschenk niet juist te danken aan de persoonlijke verhouding tussen u en de gever? Als die verhouding niet had bestaan, zou er geen geschenk geweest zijn en zou u er geen genoegen aan hebben beleefd.

Hetzelfde geldt voor het leven. Hoe kostbaar het ook is, wij moeten in gedachte houden waar ons leven vandaan gekomen is en hoe het in stand gehouden wordt. Wij hebben het beslist niet zelf geschapen en ook kunnen wij het onafhankelijk van alle schitterende voorzieningen die Jehovah op aarde getroffen heeft, niet in stand houden (Ps. 100:3; Hand. 14:17). Juist het feit dat wij leven en daar ongetwijfeld tot op zekere hoogte van genieten, is een uiting van liefderijke goedheid van de kant van de Grootse Schepper, Jehovah God. Is het ons nu niet duidelijk waarom koning David uit de grond van zijn hart vond dat Gods ’liefderijke goedheid beter is dan het leven’?

Er is nog een reden waarom een goede verhouding tot de Schepper belangrijker is dan het leven zelf — onze toekomst hangt ervan af. Laten wij eens zien waarom dit zo is.

Bent u het er niet mee eens dat het leven vergankelijk en vol onzekerheden is? Iemand werkt misschien jarenlang heel hard om een materialistisch doel te bereiken dat hij de moeite waard vindt. Toch berooft de dood hem weldra van alles wat hij verworven heeft. Het is precies zoals de wijze koning Salomo gezegd heeft: „Wat krijgt een mens voor al zijn harde werk en voor het streven van zijn hart waarmee hij hard werkt onder de zon? Want al zijn dagen betekent zijn bezigheid smarten en ergernis, ook ’s nachts legt zijn hart zich nog niet neer. Ook dit is louter ijdelheid.” — Pred. 2:22, 23; vergelijk 2:3-11.

Desondanks ligt het in het voornemen van onze liefdevolle Schepper dat allen die hem liefhebben en hem gehoorzamen, bevrijd worden van de frustratie en de nutteloosheid die in deze tijd ons deel zijn. Die verzekering geeft Jehovah ons met deze prachtige belofte: „Zij zullen niet bouwen en iemand anders het bewonen; zij zullen niet planten en iemand anders ervan eten. Want als de dagen van een boom zullen de dagen van mijn volk zijn, en het werk van hun eigen handen zullen mijn uitverkorenen geheel verbruiken.” — Jes. 65:22.

Is deze uiting van Gods liefderijke goedheid niet beter dan ons huidige beperkte en onzekere leven? Zijn liefderijke goedheid ontvangen, ja, in die Nieuwe Ordening leven en zich verheugen in een leven dat zin en betekenis heeft, zou beslist een doel zijn dat alleszins de moeite waard is om na te streven. Indien iemand wil dat dit gelukkige vooruitzicht verwezenlijkt wordt, moet hij nu Jehovah’s goedkeuring verwerven en een innige band met hem en Zijn volk onderhouden.

Belangen op korte termijn contra voordelen op lange termijn

Met het oog op de voorgaande punten zou het beslist kortzichtig en onverstandig zijn als wij ons uitsluitend zouden bezighouden met het najagen van ons eigenbelang, of dat nu roem is of een fortuin, een carrière, een wetenschappelijke prestatie, zelfontplooiing of wat men in dit samenstel van dingen verder maar de moeite waard vindt. Hoewel deze doeleinden op zich misschien niet verkeerd hoeven te zijn, kan het, wanneer het najagen daarvan het allerbelangrijkste in ons leven is, heel gemakkelijk gebeuren dat wij onze verantwoordelijkheden tegenover onze Schepper verwaarlozen. Uiteindelijk kunnen wij zijn goedkeuring verliezen en „het werkelijke leven” verspelen. — 1 Tim. 6:19; Luk. 9:24.

Wie zo handelt, is te vergelijken met een jongeman die voortijdig van school afgaat en als ongeschoold arbeider gaat werken, alleen om aan wat zakgeld te komen. Hij zou kunnen denken dat hij eindelijk verlost is van de beperkingen die de school hem oplegde en dat hij het best naar zijn zin heeft. Maar offert hij niet zijn toekomstige welzijn op aan een twijfelachtig belang op korte termijn? Is iemand dan insgelijks niet kortzichtig als hij zijn verhouding tot de Schepper verwaarloost omdat hij het te druk heeft met het najagen van een persoonlijk doel?

Hoe druk wij het allemaal ook hebben, gewoonlijk zien wij wel kans de tijd en energie te vinden om de dingen te doen die wij werkelijk als belangrijk beschouwen, waar of niet? Met een feilloos inzicht in de menselijke natuur zegt Jezus dan ook kort en bondig: „Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn.” — Matth. 6:21.

Op wat voor „schat” hebt u dus uw hart gezet? De flonkering en het klatergoud van de wereld kunnen erg aantrekkelijk lijken. Maar vraag u eens af: Hoe duurzaam zijn de zogenaamde voordelen van zulke dingen? Schenken ze waar geluk of slechts tijdelijk genot, als een drug, met een ongewenste of zelfs pijnlijke nawerking?

Doe een verstandige keus

Er valt een waardevolle les te leren van de mensen in de dagen van Lot. „Zij aten, zij dronken, zij kochten, zij verkochten, zij plantten, zij bouwden”, zei Jezus. Met andere woorden, zij waren druk bezig met het najagen van wat zij belangrijk vonden, zonder enige aandacht aan de wil van God te schenken. Het gevolg? „Op de dag dat Lot uit Sodom ging, regende het vuur en zwavel uit de hemel en vernietigde hen allen.” Ten behoeve van ons voegde Jezus er vervolgens aan toe: „Op dezelfde wijze zal het gaan op de dag waarop de Zoon des mensen geopenbaard zal worden.” — Luk. 17:28-30.

Alles wijst erop dat die „dag” vlak voor de deur staat. Uit bezorgdheid voor ons eeuwig welzijn heeft Jehovah God door middel van zijn Woord en zijn georganiseerde volk in alle natiën herhaaldelijk een oproep laten weerklinken. Wij worden uitgenodigd op te houden met het bevredigen van zelfzuchtige verlangens en met hem verzoend te worden. Het zou werkelijk onverstandig zijn al onze tijd en energie in beslag te laten nemen door onze persoonlijke belangen en daardoor niet op deze liefdevolle oproep te reageren. Wij dienen daarentegen, zoals de apostel Paulus het uitdrukte, in te zien hoezeer de tijd dringt: „Ziet! Nu in het bijzonder is het de tijd van aanvaarding. Ziet! Nu is het de dag van redding.” — 2 Kor. 5:20; 6:2.

Zult u behoren tot degenen die gezegend worden met het gelukkige vooruitzicht het einde van het huidige goddeloze samenstel van dingen te overleven en de door God beloofde rechtvaardige Nieuwe Ordening binnen te gaan? Dat hangt ervan af wat u nu als het belangrijkste in uw leven beschouwt, en wat u doet om in een goede verhouding tot God te geraken. De keus is aan u!

[Illustraties op blz. 5]

Indien u de gever dankbaar bent . . .

. . . hoe staat u dan tegenover de grootste gever, Jehovah God?