Inzicht in het nieuws
Zou Jezus het erkennen?
„Ik ben ervan overtuigd dat het christendom radicaal ’wedergeboren’ zal moeten worden, wil het als geloof voor de toekomst blijven bestaan”, zegt Tom Harpur, godsdienstredacteur van de Toronto Star en voormalig priester. Hij voegde eraan toe: „Veel van wat er door de eeuwen heen als extra bagage aan is toegevoegd, zal hetzij drastisch herzien of misschien wel helemaal geschrapt moeten worden.”
Om te beginnen stelt hij de vraag of Jezus „degenen zou erkennen die in deze moderne wereld luidkeels verklaren Hem toe te behoren?” Hij vraagt: „Hoeveel had (heeft) Hij werkelijk gemeen met de huidige kerkleiders in de volle pracht en praal van hun kerkelijke gewaden en onderscheidingstekenen? Hoe dicht stond (staat) Hij bij de o-zo-correcte, gewiekste tv-evangelisten? Hoe behaaglijk zou Hij zich in deze tijd voelen bij, laten we zeggen, een dienst in de anglicaanse St. James Cathedral of de rooms-katholieke St. Michael’s Cathedral of The Peoples Church?”
Zulke vragen zouden niet nodig zijn als de kerken van het begin af aan de bijbelse raad hadden opgevolgd om zich ’van alles te vergewissen, en vast te houden aan dat wat voortreffelijk is’. — 1 Thess. 5:21.
Fossiele verdwazing
In een commentaar op de aanhoudende wedijver onder evolutionisten in de kwestie wie het oudste/beste mensachtige fossiel heeft gevonden, merkte onlangs een hoofdartikel in The New York Times op dat de paleoantropologie een „wetenschap is met veel dramatische beweringen en weinig vaststaande kennis. De paleoantropologie baseert zich op de zeer strenge disciplines van anatomie en geologie, maar laat daarbij zoveel ruimte voor gissingen open, dat de theorieën over het ontstaan van de mens dikwijls meer zeggen over de bedenker ervan dan over het onderwerp”.
Het hoofdartikel in de Times haalde het voorbeeld aan van „Engelse anatomen [die] kritiekloos de Piltdown-fossielen aanvaardden die omstreeks 1910 aan het licht kwamen” — en die later een vervalsing bleken te zijn. Om aan te tonen dat er onder de evolutionisten van nu weinig is veranderd, wordt het boek Missing Links (Ontbrekende schakels) geciteerd: „[De moderne paleoantropologen] lopen niet minder kans zich vast te klampen aan onjuiste gegevens die hun vooropgezette ideeën ondersteunen, dan vroegere onderzoekers.” Vanwaar dit gebrek aan wetenschappelijke objectiviteit? De Times oppert: „Eén reden zou kunnen zijn dat sommige theorieën meer materiële ondersteuning aantrekken dan andere [met andere woorden: „betere” fossielen leveren meer subsidie op]. . . . De vinder van een nieuwe schedel schijnt dikwijls de stamboom van de mens over te tekenen, met zíjn ontdekking in de centrale lijn die tot de mens leidt en de schedels van alle anderen op zijlijnen die tot niets leiden.”
In ieder geval, zei het hoofdartikel, „zou het merendeel van het [fossiele] bewijsmateriaal op een biljarttafel passen”, zodat iedere interpretatie ervan zich bij een nieuwe vondst weer kan wijzigen.