Wie kan de wereld redden?

SOMMIGEN zullen deze vraag misschien beantwoorden met: ’Niemand.’ En geen van ons kan ontkennen dat de problemen van de wereld zich zo snel vermenigvuldigen en zo ingewikkeld zijn geworden dat de taak om de wereld te redden het vermogen van de huidige menselijke regeringen of zelfs van de Verenigde Naties te boven lijkt te gaan.

Maar aangezien ons leven en onze toekomst erbij betrokken zijn, hebben wij gegronde redenen om te willen weten of er een manier bestaat waarop de wereld gered kan worden. En zo ja, door wie?

De wereldleiders zijn geneigd tot een sombere kijk op de toekomst. In een rapport van 26 bladzijden over de internationale toestand zei de voormalige secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Kurt Waldheim: „Het afgelopen jaar heeft nieuwe crises en weinig bemoedigends gebracht . . . Het patroon van de wereldaangelegenheden onderging onverhoedse en soms onheilspellende veranderingen, . . . meestal zo dat vele bestaande problemen erdoor werden verergerd.” Hij voegde eraan toe dat de mensen gelijk hebben wanneer zij „deze situatie met zorg gadeslaan”.

Aan het eind van 1981 werd in een redactioneel artikel in de Latijns-Amerikaanse Daily Post de rechtstreekse vraag gesteld: „Bent u vanochtend wakker geworden, hebt u de krantekoppen gelezen en is plotseling de gedachte in u opgekomen dat de wereld tegenwoordig een verschrikkelijk gevaarlijk, onstabiel oord lijkt?” Na verschillende aspecten van de internationale problemen te hebben beschouwd, besloot het redactionele artikel: „Wij zouden graag morgen wakker worden, de krantekoppen doornemen en er het gevoel aan overhouden dat het de goede kant op gaat. Maar eigenlijk geloven wij gewoon niet dat zo iets gaat gebeuren.”

Vooral jongeren zijn geneigd een negatieve kijk op de wereldsituatie te hebben. Naar wordt bericht, maakt Duitsland zich zorgen over een „groeiend leger van doelloze, soms gewelddadige, zich moeilijk uitende, gewoonlijk werkloze en dikwijls arbeidsongeschikte jongeren”. Volgens de beschrijving van een maatschappelijk werker hebben zij „geen horizonten, geen vooruitzichten en geen hoop”. Een van deze jongeren verklaarde: „In mijn hart geloof ik dat de wereld geen vijf of tien jaar meer zal bestaan. Maar we moeten iets doen aan de ellende die overal heerst. Wij zijn in het stadium aangeland dat wij weigeren de verantwoordelijkheid te dragen voor een systeem dat wij niet goedkeuren.”

Hoe denkt u er persoonlijk over? Kunt u terugblikken op de korte tijdsperiode van uw leven en zeggen dat de wereld tegenwoordig een leefbaarder oord is? De meeste mensen zeggen daar grif ’nee’ op. De wereld lijkt veeleer duidelijk op een vernietiging aan te koersen. Kan ze gered worden? Ongetwijfeld zult u ermee instemmen dat deze aarde een schitterend oord is om op te leven, en doet u alles wat in uw vermogen ligt om uw leven zo lang mogelijk te rekken. Waarin schuilt het probleem? Hebt u gelet op de woorden van die jongere in de vorige alinea? Hij had het over het systeem, het stelsel, dat in zijn ogen niet deugde. Het is interessant dat de apostelen van Jezus Christus hem vroegen naar „het besluit van het samenstel van dingen” (Matth. 24:3-14). Jezus’ antwoord daarop was een profetie voor de verre toekomst, die in onze dagen in vervulling gaat. Wanneer wij dus spreken over het redden van de wereld, moeten wij niet denken aan het redden van deze aardbol. Ook moeten wij niet denken aan het redden van dit samenstel van dingen, waarvan Gods Woord zegt dat het bestemd is om te worden verwijderd. Het gaat bij die vraag daarentegen om mensen — de wereld der mensheid.

Wie moet dan de wereld der mensheid redden? Wij worden daarover niet in twijfel gelaten, want Gods Woord verklaart: „God heeft zijn Zoon niet naar de wereld uitgezonden opdat hij de wereld zou oordelen, maar opdat de wereld door bemiddeling van hem gered zou worden” (Joh. 3:17; 12:47). Ja, de Schepper van de mens heeft stappen gedaan om de wereld te redden door bemiddeling van zijn Zoon, Jezus Christus. Zelfs een groep Samaritanen, die voordien de joden hadden gehaat, zeiden van Jezus: „Wij weten dat deze man stellig de redder der wereld is.” — Joh. 4:42.

Een religieus verschijnsel van onze tijd is de verschijning van vele zogenoemde Jezus-groeperingen. Men ziet de naam Jezus op auto’s en gebouwen geplakt, en op rotsen in het vrije veld geschilderd. Men leest over enorme massale openluchtbijeenkomsten van de Jezus-beweging. Over het algemeen hebben de aanhangers ervan de traditionele kerken vaarwel gezegd. Zij verkondigen luid dat de hoop voor de mensheid in Jezus Christus ligt. Velen van hen geloven dat Jezus, als hij thans leefde, naast hen zou staan in hun eigen speciale revolutie en dat hij zou strijden tegen de corruptie en het onrecht van het systeem.

Aan een groep van dit soort personen in Brazilië werd gevraagd op schrift te stellen hoe zij over Jezus dachten. De algemene opvatting was dat hij een goedbedoelende man was die liefde predikte in een wrede en liefdeloze wereld. Zij zeiden dat hij de gelijkheid van alle mensen onderwees en dat hij een voortreffelijk voorbeeld gaf van moed, geloof en hoop. Toch vonden zij dat Jezus niet erg veel succes had gehad met zijn zendingsopdracht. Zoals een katholieke priester het uitdrukte: „Kijk nu eens naar Jezus. Hij hield voortdurend discussies met de priesters, en het enige wat dat hem opleverde, was het kruis.”

Hoe beziet u Jezus Christus? Als een vurig revolutionair? Als een groot filosoof en een wijs man, zelfs een profeet? Zonder enige twijfel hebben zijn leringen gedurende de afgelopen 1950 jaar een geweldige invloed op de mensheid uitgeoefend. Miljoenen mensen beweren thans zelfs dat zij persoonlijk reeds door hem gered zijn.

Het valt niet te ontkennen dat Jezus het middel is waardoor sommigen van de wereld der mensheid zullen worden gered, zoals wij in Johannes 3:17 hebben opgemerkt. De apostel Petrus bevestigde dit, door te verklaren: „Er is onder de hemel geen andere naam die onder de mensen is gegeven, waardoor wij gered moeten worden” (Hand. 4:12). Maar hoe zal Jezus de wereld redden? Als niet iedereen in de mensheid Jezus wil aanvaarden en wil voldoen aan Gods vereisten voor redding, hoe wordt een mens dan wel gered? Als u zo iemand wilt zijn, waarvan moet u dan worden gered, en waarvoor? Laten wij deze zeer ter zake dienende vragen eens beschouwen.