Wordt u door vrees beïnvloed?

„ER SPELEN zich grote tragedies af in onze wereld.” Aldus René Dubos, geleerde en filosoof, in zijn onlangs verschenen boek Celebrations of Life (De feesten van het leven). Hij vervolgde: „Het is echter paradoxaal dat de hedendaagse somberheid voor een belangrijk deel niet voortkomt uit de moeilijkheden die wij werkelijk ondervinden, maar uit rampen die nog niet hebben plaatsgevonden en misschien nooit zullen plaatsvinden.” Met andere woorden: de mens vreest de toekomst omdat hij leeft in de verwachting van wat onzeker en onbeheersbaar is.

Wat zijn volgens Dubos enige van de mogelijke rampen die ons in de toekomst bedreigen? „Wij zijn diep verontrust over de mogelijkheid van nucleaire oorlogvoering en van werkelijk ernstige ongelukken in kernreactors . . . Wij maken ons collectief bezorgd, omdat wij voorzien dat de levensomstandigheden in de wereld zullen verslechteren indien de bevolking en de technologie in het huidige tempo blijven groeien. De aarde zal weldra overbevolkt zijn en haar hulpbronnen zullen uitgeput raken; er zullen catastrofale voedseltekorten zijn.” Hoewel René Dubos zelf een optimist is, erkent hij dat wij leven in een „sfeer van somberheid die thans in een groot deel van de wereld de boventoon voert”.

Alvin Toffler, socioloog en schrijver, heeft er vijf jaar aan besteed om mensen uit allerlei lagen van de bevolking te interviewen over de uitwerking die veranderingen en de toekomst op hun leven hebben. „Nobelprijswinnaars, hippies, psychiaters, artsen, zakenlieden, futurologen, filosofen en opvoedkundigen gaven uiting aan hun bezorgdheid ten aanzien van verandering, hun angst met betrekking tot ons aanpassingsvermogen, hun vrees voor de toekomst.” (Wij cursiveren.) Zijn onderzoek heeft hem bewezen dat angst en vrees voor de toekomst algemeen zijn geworden.

Dit onheilspellende voorgevoel dat voor de mensheid in deze eeuw een gemeenschappelijke ervaring is geworden, werd bijna 2000 jaar geleden treffend voorspeld door Jezus Christus. Hij had geprofeteerd dat de tempel in Jeruzalem verwoest zou worden, en zijn discipelen wilden graag weten ’wanneer deze dingen feitelijk zouden zijn, en wat het teken zou zijn wanneer deze dingen zouden geschieden’. — Luk. 21:7.

In het eerste gedeelte van zijn antwoord somde Jezus gebeurtenissen op die velen uit die generatie nog met eigen ogen te zien hebben gekregen. Maar hij benutte hun vraag om bovendien gebeurtenissen op wereldomvattende schaal te vermelden, die niet zouden worden gezien door die laatste generatie joodse aanbidders in de tempel, maar, wat belangrijker is, door hen die het besluit van dit huidige wereldwijde samenstel van dingen zouden beleven. Hij waarschuwde: „Ook zullen er tekenen zijn in zon en maan en sterren, en op de aarde radeloze angst der natiën, die vanwege het gebulder der zee en haar onstuimigheid geen uitweg weten, terwijl de mensen mat worden van vrees en verwachting omtrent de dingen die over de bewoonde aarde komen; want de krachten der hemelen zullen worden geschokt.” — Luk. 21:25, 26, 32.a

Het is duidelijk dat ook in voorbije generaties mensen in vrees hebben geleefd — vrees voor plaatselijke oorlogen, plagen, rampen en maatschappelijke veranderingen. Maar heeft de generatie van 1914 iets anders aanschouwd? Beslist, want de gehele „bewoonde aarde”, alle natiën, is er sedert dat keerpunt door beroerd (Luk. 21:25, 26). In de afgelopen 69 jaar is zo ontzettend veel samengepakt dat oudere mensen die het hebben meegemaakt, verontrust en bevreesd zijn. En nu, ten gevolge van de nucleaire dreiging, zijn mensen van alle leeftijden, zelfs kinderen, bang dat hun leven niet lang meer zal duren. Terecht is gezegd dat het overheersende gevoel, de voornaamste emotie, van de 20ste eeuw VREES is.

Maar misschien vindt u dat wij overdrijven. Is de vrees voor huidige en toekomstige gebeurtenissen wel zodanig wijdverbreid dat wij kunnen geloven dat de profetie van Jezus erdoor wordt vervuld? Maakt het werkelijk deel uit van het bewijs dat wij ons in de tijd van het einde bevinden? Is dit de tijdsperiode waarin „de mensen mat worden van vrees en verwachting omtrent de dingen die over de bewoonde aarde komen”?

[Voetnoten]