Inzicht in het nieuws
„Hunkeren naar vrede”
Nooit eerder heeft Louis Harris in de meer dan dertig jaar dat hij opinieonderzoeken uitvoert, zo’n „hunkeren naar vrede” gezien als nu in deze tijd, aldus een recent interview in The Bulletin of the Atomic Scientists. Met betrekking tot zijn laatste enquête waarin werd onderzocht hoe men tegenover de dreiging van een kernoorlog staat, zei hij: „Misschien wel het treffendste gegeven in al het onderzoek dat wij met betrekking tot dit onderwerp hebben verricht, is dat men zich met een 74 tegen 22 procent, een grote meerderheid van het Amerikaanse volk, ervoor uitspreekt dat alle landen die kernwapens bezitten, ze vernietigen.” Hij schrijft dit voornamelijk toe aan „een toenemend gebrek aan vertrouwen in de leiders van de twee supermachten”. En hij beschrijft deze bevindingen als „een ongelooflijk verschijnsel . . . een denkbeeld dat niet zal verdwijnen”.
Op een zelfde wijze wint de Europese ontwapeningsbeweging snel terrein onder alle soorten van mensen in Europa, ook gestudeerden. Zo bezochten bijvoorbeeld 160 geleerden op het gebied van de natuur- en geesteswetenschappen, afkomstig uit 37 landen, de in augustus 1982 in Polen gehouden Pugwash-conferentie over wetenschap en wereldaangelegenheden. Een oproep voor een kernwapenstop, ondertekend door 97 Nobelprijswinnaars, werd eenstemmig door de conferentie aanvaard, en in het slotcommuniqué stond de waarschuwing: „De dreiging van een kernoorlog is toegenomen.”
’s Mensen sterke verlangen naar vrede kan alleen worden bevredigd door God zelf, en wel wanneer hij door middel van zijn hemelse Koninkrijk „oorlogen [doet] ophouden tot het uiteinde der aarde”. De bijbelse gedachte dat ’de rechtvaardige zal uitspruiten en er overvloed van vrede zal zijn, totdat de maan niet meer is’, zal dan een wereldomvattende realiteit worden. — Ps. 46:9; 72:7.
VN genegeerd
Het afgelopen jaar zijn wij getuige geweest van een ongewone toename van het aantal gewapende conflicten en spanningshaarden in de wereld. Hebben de Verenigde Naties zich, in overeenstemming met hun handvest, een instrument voor vrede kunnen betonen en deze spanning kunnen verminderen? Neen — en evenmin wordt er door de naties acht geslagen op de aanbevelingen van de VN, aldus de nieuwe secretaris-generaal, Javier Pérez de Cuéllar. „De Verenigde Naties zijn niet in staat geweest de krachtdadige en beslissende rol te spelen die hun in het Handvest toebedacht is”, zei hij in zijn openhartige verslag over „Het werk van de Organisatie”. Een van de belangrijkste redenen waarom de VN er niet in zijn geslaagd de vrede te handhaven en als een forum voor onderhandelingen te dienen, is de onmacht van het belangrijkste orgaan voor de handhaving van internationale vrede en veiligheid, de Veiligheidsraad. De Raad ervaart steeds weer dat „zijn resoluties in toenemende mate getrotseerd of genegeerd worden”, klaagt de heer Pérez de Cuéllar. Dit bracht de secretaris-generaal ertoe te zeggen: „Bij tijden schijnen wij ons nog steeds in de greep van de dode hand van een minder gelukkig verleden te bevinden.” Daar de wereld zich steeds duidelijker in de richting van een ramp beweegt, is er een vaste en zekere hand nodig die oprechte mensen in veiligheid brengt. Waar kan een dergelijke hand worden gevonden? Beslist niet onder menselijke instellingen! De psalmist David vertrouwde op God en zei: „Uw rechterhand zal mij redden”, en de profeet Jesaja schreef: „Ziet! De hand van Jehovah is niet te kort geworden zodat ze niet redden kan.” — Ps. 138:7; Jes. 59:1.