Kunnen regeringen in onze behoeften voorzien?

VOLDOENDE voedsel, zuiver drinkwater, geschikte kleding, en een huis om in te wonen — dat zijn fundamentele levensbehoeften. Overal ter wereld, onder elk economisch stelsel, streven mensen ernaar in deze fundamentele behoeften te voorzien.

Bent u daar de meeste uren dat u wakker bent mee bezig? Voorziet de regering van het land waarin u woont in voldoende mogelijkheden daartoe? Welke reputatie genieten de regeringen, wereldomvattend gezien, in dit opzicht?

VOEDSEL

„Op z’n minst zo’n 450 miljoen mensen — misschien wel een miljard mensen — hebben minder voedsel dan nodig is om een redelijke overlevingskans te hebben.” — Scientific American.

„Door de veranderingen in de gemiddelde Amerikaanse eetgewoonten in deze eeuw zijn wij overspoeld door een golf van wanvoeding . . . die schadelijk zou kunnen zijn voor de gezondheid doordat ze een causale factor is bij hoge bloeddruk en chronische ziekten.” — Getuigenverklaring door artsen, voedingsdeskundigen en wetenschapsmensen voor een speciale parlementaire commissie van de Amerikaanse Senaat.

DRINKWATER

„Ruim de helft van de volken van de Derde Wereld beschikt niet over veilig drinkwater.” — Earthscan, geciteerd in World Press Review.

„De rivier [de Rijn, drinkwaterbron voor 18 miljoen Europeanen] voert het afvalwater van 60 miljoen mensen af . . . In 1973 werd ongeveer 55 procent van het afvalwater niet of slechts ten dele behandeld voordat het in de rivier werd geloosd.” — World Health (tijdschrift van de Wereldgezondheidsorganisatie).

„Het grondwater in een groot deel van de [Verenigde Staten wordt] bedreigd door wijdverbreide vervuiling door giftige organische chemicaliën.” — The New York Times.

KLEDING EN ONDERDAK

Over de gehele wereld ’hebben 800 miljoen mensen geen onderdak’. — El Tiempo, Colombia.

In een betrekkelijk stabiel Zuidamerikaans land „heeft ruim de helft [van de bevolking] . . . geen fatsoenlijke kleding, woont in miserabele huizen en heeft niet voldoende drinkwater”. — El Espectador, Colombia.

Waarom komt er geen verandering in deze situatie?

Regeringen noemen veel redenen voor deze tekorten. Kijk eens of u ze steekhoudend vindt.

1. Veel gevallen van wanvoeding of ondervoeding worden aan onwetendheid toegeschreven. Mensen weten gewoon niet wat een juiste voeding is.

2. Sommigen zeggen dat er voldoende voedsel in de wereld is maar dat, zoals uit een nieuwsbericht blijkt, „gebrek aan transportmiddelen, en niet aan voedsel, een van de voornaamste oorzaken is van hongersnood en ondervoeding in de Derde Wereld”.

3. De Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) beweert dat trage onderhandelingen en een protectionistisch beleid verhinderen dat ontwikkelingslanden gemakkelijk toegang hebben tot de markten van ontwikkelde landen.

4. Veel natiën staan voor de keuze tussen het aanschaffen van wapens en het voorzien in noodzakelijk voedsel voor de armen. Het geld dat jaarlijks in de gehele wereld aan bewapening wordt besteed, „zou voldoende zijn om tot het jaar 2000 in de fundamentele behoeften van de Derde Wereld te voorzien . . . De geringste besparingen op de defensiekosten zouden het mogelijk maken 1,2 miljard mensen van drinkwater te voorzien — een onontbeerlijk element voor het leven. Met de geldmiddelen die nodig zijn om één moderne onderzeeër te bouwen en te laten functioneren, zouden 450.000 bescheiden woningen gebouwd kunnen worden”. — El Tiempo.

Een grondoorzaak

U bent het er wellicht mee eens dat de hier genoemde factoren het moeilijker maken om de mensheid van het noodzakelijke te voorzien. Maar daarachter schuilt iets nog fundamentelers: Dit samenstel van dingen moedigt iedereen aan volkomen egocentrisch te zijn. „Het hemd is nader dan de rok”, is de leus. Door commerciële belangen, door winstbejag, wordt het milieu vervuild. Maatschappelijke groeperingen waken angstvallig over hun voorrechten en zijn niet bereid offers te brengen om minder bedeelden te helpen. Natiën verdedigen fel hun soevereiniteit en bevorderen hun eigen belangen, ongeacht wie daar het slachtoffer van wordt.

Het is duidelijk dat internationale samenwerking van de hoogste orde nodig is, wil er in de fundamentele behoeften van de gehele mensheid voorzien kunnen worden. In het huidige samenstel van dingen denkt alleen de grootste idealist nog dat een dergelijke samenwerking er ooit zal komen. En wat denkt u ervan, als u eerlijk moet zijn?

Is er een oplossing?

Ja, die is er. Maar ze komt uit een bron die velen niet erkennen. Ook voor u kan het een verrassing zijn.