Expansie van de Koninkrijksprediking in het bedrijvige Hong Kong
HONG KONG, „de prachtige haven”, biedt werkelijk een schitterende aanblik, maar is ook een en al bedrijvigheid en drukte. Vanaf de hoge winderige Victoria Peak, waardoor Hong Kong wordt gedomineerd, hebt u het uitzicht over de exclusieve villawijk op de berghelling. Vervolgens ziet u de torenhoge flatgebouwen, de drukke zakenwijk, en, aan de overzijde van de haven, de hoge flats en andere gebouwen van Kowloon. De haven is een van activiteit gonzende bijenkorf, waar elke dag meer dan vijftig schepen uit alle delen van de wereld worden gelost of geladen. Elke dag kan men daar jonken en sampans naast moderne oceaanschepen en snelle veerboten zien.
Deze bruisende activiteit zet zich op het vasteland voort. Ze is karakteristiek voor Hong Kong. Niet alleen is de bevolking van Hong Kong de laatste 140 jaar in een enorm tempo toegenomen van 23.000 tot meer dan vijf miljoen, maar ook de industriële expansie en de uitbreiding van het aantal gebouwen is de afgelopen twintig jaar niets minder dan fenomenaal geweest.
Hoezeer de huisvestingsmogelijkheden zijn uitgebreid, is te zien aan de enorme woonwijken en flatgebouwen die als paddestoelen uit de grond schieten. Moderne treinen met airconditioning, aangevuld door taxi’s, trams, dubbeldekkers en veerboten, voorzien in een van de voortreffelijkste en goedkoopste vormen van openbaar vervoer ter wereld. De stad en haar inwoners ademen een sfeer van vertrouwen, voorspoed en ijver.
DE PREDIKING VAN HET „GOEDE NIEUWS” GAAT VAN START
Waar mensen zijn, daar moet het goede nieuws van Jehovah’s koninkrijk worden gepredikt (Mark. 13:10). Vóór 1949 was er op kleine schaal gepredikt door getuigen van Jehovah die Hong Kong bezochten. Toen arriveerden er twee zendelingen van de elfde klas van de Wachttoren-Bijbelschool Gilead, William Carnie en Roy Spencer. Maar wat konden twee mensen in deze grote, bedrijvige stad met haar enorme aantal vier of vijf verdiepingen tellende huurkazernes uitrichten? Zij begonnen gewoon van huis tot huis te werken, beklommen de ene donkere, smalle trap na de andere, op zoek naar mensen die belangstelling voor Gods koninkrijk hadden. In het begin konden de zendelingen alleen getuigenis geven aan degenen die Engels konden spreken. Maar geleidelijk leerden zij de Kantonese taal, en toen waren zij in staat met allen die zij ontmoetten, te spreken.
Hier en daar toonden enkele mensen belangstelling en begonnen te studeren. Sommigen van hen werden getuigen van Jehovah en vergezelden de twee zendelingen in het predikingswerk. Naarmate het aantal personen die het predikingswerk ter hand namen, groter werd, was het noodzakelijk dat er tijd en aandacht aan werd besteed om hun geloof in Jehovah en hun waardering voor hem en voor het werk van zijn organisatie op te bouwen. Zij trokken er veel profijt van dat er in het belang van de opbouw van de gemeenten ouderlingen werden aangesteld.
Tegen augustus 1973 was het aantal personen die een aandeel aan het predikingswerk hadden, tot 278 gestegen. Zij hadden vol verwachting uitgezien naar het internationale „Goddelijke zegepraal”-congres dat in dat jaar in Hong Kong gehouden zou worden. Hun waardering voor de wereldomvattende organisatie van Jehovah’s Getuigen werd vergroot doordat op dit congres vijf leden van het Besturende Lichaam van Jehovah’s Getuigen aanwezig waren. Op de eerste dag van dit congres waren er 462 aanwezigen. Dit was het bewijs dat het werk nu sneller voortgang zou vinden.
DE GEDRUKTE BLADZIJDE ONDERSTEUNT HET WERK
Al zijn Jehovah’s Getuigen weinig in aantal vergeleken bij de bevolking van Hong Kong, zij hebben zich hierdoor niet laten ontmoedigen. Zij zijn erg blij met de hulp van gedrukte publikaties, vooral het boek De waarheid die tot eeuwig leven leidt en de tijdschriften De Wachttoren en Ontwaakt!
Een voorbeeld van het effect van de gedrukte publikaties blijkt uit de ervaring van een Getuige die een jongeman aan de deur trof die aanstalten maakte om weg te gaan. Hij had geen tijd om naar haar te luisteren en was nogal kortaf, maar de Getuige bood vriendelijk de twee tijdschriften aan. De jongeman wendde zich tot zijn oude moeder en zei: „Geef haar de bijdrage.” Toen hem de twee tijdschriften werden overhandigd, zei hij kortaf: „Leg ze maar op tafel.” Hij las ze niet, maar zijn twee vrienden die even later kwamen, keken naar de tijdschriften en vroegen waar hij ze vandaan had. „Neem ze maar mee en lees ze als je dat wilt”, zei hij. „Ik heb er geen tijd voor.” Dat deden deze twee jongemannen, en later abonneerden zij zich op de beide tijdschriften.
Bij een andere gelegenheid moedigde een zendeling een jonge student, die het te druk had om over de bijbel te spreken, ertoe aan een abonnement op Ontwaakt! te nemen. Dat deed hij, en een jaar lang las hij met tussenpozen verschillende artikelen. Hij werd ontvankelijker voor de Koninkrijksboodschap en hernieuwde zijn abonnement. Mettertijd begon hij christelijke vergaderingen in de Koninkrijkszaal bij te wonen. Thans hebben deze jongeman en twee van zijn zusters een actief aandeel aan het predikingswerk.
VELE JONGEREN HEBBEN EEN AANDEEL AAN HET WERK
Het is opmerkelijk dat de meerderheid van degenen die in Hong Kong een aandeel aan het Koninkrijkspredikingswerk hebben, achter in de tienerjaren of begin twintig zijn. Sommigen zijn kinderen van opgedragen Chinese Getuigen, terwijl vele anderen in hun jeugd in de waarheid zijn gekomen.
Over het algemeen is de hedendaagse jeugd minder aan traditie gebonden dan hun ouders. Door de invloed van televisie en nieuwsbladen zijn jonge mensen zich meer bewust van de problemen in de wereld en de spanningen die het leven met zich brengt. Dit wordt nog versterkt door hun eigen ervaringen. Alhoewel zij zich in een betere levensstandaard kunnen verheugen dan hun ouders toen zij jong waren, beseffen jonge mensen vaak dat menselijke krachtsinspanningen tot falen gedoemd zijn.
Wanneer zij vernemen dat Gods koninkrijk de enige hoop voor de mensen is, leggen zij zich geheel op de waarheid toe. Zij nemen hun persoonlijke studie ernstig op, alsook het bijwonen van gemeentevergaderingen, het deelnemen aan het predikingswerk, en ook hun gebeden. Dit helpt hen snelle geestelijke vorderingen te maken. Aldus worden zij gesterkt om weerstand te bieden aan de druk van het materialisme van deze wereld en een prijzenswaardige ijver in Jehovah’s dienst ten toon te blijven spreiden. — 1 Joh. 2:15-17.
IJVER LEIDT TOT RESULTATEN
De ijver waardoor de mensen in Hong Kong worden gekenmerkt, is ook karakteristiek voor Jehovah’s Getuigen hier. Zij boeken voortreffelijke resultaten en gaan fijn voorwaarts. Er wordt veel lectuur verspreid. In juni 1981 bijvoorbeeld verspreidde een recordaantal van 895 Koninkrijksverkondigers meer dan 34.000 tijdschriften en leidden zij 1391 bijbelstudies.
Deze resultaten zijn niet bereikt doordat de inwoners van Hong Kong ontvankelijker voor de boodschap zijn dan mensen in andere landen. Er moet worden gezegd dat de resultaten voor een deel de weerspiegeling vormen van de ijver van de verkondigers. Alhoewel vele Getuigen lange dagen maken in fabrieken, besteden de ruim 800 verkondigers er gemiddeld meer dan vijftien uur per maand aan anderen te helpen de waarheden uit de bijbel te leren kennen. Ongeveer tien procent van hen besteedt het gehele jaar al hun tijd aan het predikingswerk, en meer dan de helft van de overigen heeft één of meer keren per jaar een aandeel aan de hulppioniersdienst. Deze ijver, plus het feit dat zij erop bedacht zijn elke gelegenheid aan te grijpen om tot anderen te prediken, leidt tot resultaten.
In de zeer exclusieve elitewijk bijvoorbeeld, „The Peak” genaamd, is het moeilijk om bij het van-huis-tot-huiswerk mensen te bereiken. Twee getuigen van Jehovah merkten op dat de mensen ’s morgens vroeg een wandeling maakten langs hun met bomen omzoomde wegen en paden; dus besloten zij ook ’s zondags om zeven uur ’s morgens in deze wijk te gaan wandelen. Zij liepen dan met mensen mee en praatten met hen. Velen van hen luisterden en namen tijdschriften. Op deze manier verspreidden twee verkondigers in één maand 300 tijdschriften. Aldus worden mensen in deze exclusieve wijk thans bereikt.
Nog een voorbeeld is een gemeente van zestig Koninkrijksverkondigers, die plannen maakte om per veerboot naar een afgelegen plaats te gaan ten einde tot de mensen daar te prediken. Bij vorige gelegenheden hadden de Getuigen allemaal bij elkaar in een gedeelte van de veerboot gezeten en van christelijke omgang genoten. Maar deze keer besloten zij om met elke passagier op de veerboot over het goede nieuws van het Koninkrijk te spreken en tijdschriften aan te bieden. Nadat zij dus bij de kade aan boord van de veerboot waren gegaan, verspreidden de meer dan vijftig verkondigers zich onder de passagiers en ging elk van hen een tijdschrift zitten lezen. Het duurde niet lang of er werden gesprekken op gang gebracht en tijdschriften verspreid. Een van de Getuigen zei: „Die ochtend was het koninkrijk van Jehovah het meest besproken onderwerp op de veerboot, en vele mensen namen bijbelse lectuur mee naar huis.”
In Hong Kong wordt er meer dan één huisbijbelstudie per Koninkrijksverkondiger geleid. Dit voortreffelijke aantal bijbelstudies is niet bereikt doordat studies zo gemakkelijk op te richten zijn. In werkelijkheid is het vrij moeilijk er een op te richten, en het is nog moeilijker de studie op geregelde basis voortgang te laten vinden. Maar de Getuigen in Hong Kong aanvaarden dit als een uitdaging. Een van de redenen waarom velen belangstelling tonen voor de hulppioniersdienst, is opdat zij een bijbelstudie kunnen oprichten.
Een huisvrouw en moeder van vier kinderen had pas lezen en schrijven geleerd sinds zij de waarheid had leren kennen. Zij was teleurgesteld omdat zij geen bijbelstudie leidde. Zij werd er echter toe aangemoedigd een aandeel aan de hulppioniersdienst te hebben en zestig uur per maand aan de bediening te besteden, omdat zij op deze wijze meer lectuur bij mensen zou achterlaten, meer gelegenheden zou krijgen om nabezoeken te brengen, en meer mogelijkheden had om een bijbelstudie op te richten. Vol enthousiasme had zij een aandeel aan deze dienst, en sindsdien leidt zij twee huisbijbelstudies.
Alleen al gedurende het dienstjaar 1980 waren er elke maand gemiddeld 90 hulppioniers. Gedurende de eerste zes maanden van het dienstjaar 1981 hadden elke maand gemiddeld 92 personen een aandeel aan deze tak van dienst. Het is dus duidelijk dat het grote aantal bijbelstudies in Hong Kong het rechtstreekse resultaat is van de ijver en het enthousiasme van de Getuigen.
De Getuigen in Hong Kong bezitten een goede geestelijke gezindheid en beseffen volledig dat alhoewel zij wellicht ijver aan de dag leggen in hun werk dat bestaat uit planten en begieten, het Jehovah is „die het wasdom geeft” (1 Kor. 3:6, 7). Deze wasdom of groei blijkt ook uit het feit dat het grootste deel van het werk dat hier wordt gedaan, thans door plaatselijke Chinese Getuigen wordt verricht. Zij bezitten een voortreffelijke geesteshouding en hebben een diepe waardering voor het voorrecht Jehovah in het veld te mogen dienen. Bovendien zijn zij heel serieus en hebben de oprechte wens te doen wat goed is. Het is opmerkenswaardig dat er in de dertigjarige geschiedenis van het Koninkrijkspredikingswerk in Hong Kong slechts 15 personen zijn uitgesloten.
Evenals dit in alle delen van de wereld het geval is, hebben Jehovah’s Getuigen in Hong Kong te kampen met toenemende zorgen en spanningen. Maar zij zijn positief en optimistisch in het verkondigen van het „goede nieuws”, vol vertrouwen dat het werk met Jehovah’s zegen voortgang zal blijven vinden. — 1 Kor. 15:58; 16:13, 14.