Heeft de bijbel de huidige machtsstrijd voorzegt?

MACHTSPOLITIEK wordt al duizenden jaren op het wereldtoneel bedreven. Tegen het eind van de jaren zestig en gedurende de jaren zeventig scheen deze politiek wat op de achtergrond te geraken toen een schijnbaar „nieuwe sfeer” in de internationale betrekkingen (de zogenaamde „détente” of ontspanning) sommigen deed geloven dat het fundamentele conflict tussen Oost en West iets begon te luwen. Uit recente gebeurtenissen is echter gebleken dat de machtsstrijd niet tot het verleden behoort.

Het Amerikaanse zelfrespect kreeg een geduchte klap door de gijzelingsaffaire in Iran, en hierdoor laaide het patriottisme in de Verenigde Staten weer op. Toen kwam de verkiezing van Ronald Reagan als de nieuwe Amerikaanse president. Een van de voornaamste punten van zijn programma was, een tegenwicht te vormen tegen de snelle groei van de militaire macht van de Sovjet-Unie. Reeds vóór de Amerikaanse presidentsverkiezingen reageerde Sovjet-leider Leonid Brezjnev met de nadrukkelijke verklaring: „Het lijdt geen enkele twijfel dat de Verenigde Staten nooit het militaire overwicht zullen krijgen.”

Zodra Reagan tot president was gekozen, sloeg hij hard terug door te verklaren dat de ontspanning tot dusver slechts een „eenrichtingsverkeer” te zien had gegeven, waarvan de Sovjet-Unie zich had bediend om haar eigen doeleinden te bevorderen. Hij gaf als zijn mening te kennen dat de Sovjet-leiders nog steeds op een „wereldrevolutie” uit zijn en zei, naar verluidt, dat „zij moreel alleen gebonden zijn aan dat doel, wat betekent dat zij zichzelf een vrijbrief geven om misdaden te plegen, te liegen en te bedriegen om dat doel te bereiken”. Moskou reageerde fel door de aanval van president Reagan een „onwaardige” manier van spreken te noemen. De Franse krant „Le Monde” zei in haar verslag over deze verbale schermutseling dat de gebezigde toon die van de „koude oorlog” was.

DE BEWAPENINGSWEDLOOP GAAT ONVERMINDERD VOORT

Volgens het International Institute for Strategic Studies (IISS) besteedde de Sovjet-Unie tegen het eind van de jaren zeventig tussen de 11 en 14 procent van haar bruto nationaal produkt aan militaire uitgaven, tegenover de Verenigde Staten 5 procent. Daardoor heeft de USSR nu qua militaire uitrusting een voorsprong op de VS. Ze beschikt over meer intercontinentale ballistische raketten (maar niet meer kernkoppen), vanaf onderzeeërs te lanceren ballistische raketten, atoom- en dieselonderzeeërs, grote oppervlakteschepen (echter geen moederschepen voor vliegtuigen of helikopters), gevechtsvliegtuigen en tanks. Daarnaast telden de Sovjet-strijdkrachten vanaf december 1980 3.658.000 mannen en vrouwen, tegenover de Amerikaanse strijdkrachten 2.050.000.

Het ligt in de bedoeling van Reagans nieuwe regering deze situatie te verhelpen. In zijn eerste boodschap tot de Amerikaanse militairen verklaarde minister van defensie Caspar Weinberger dat het zijn missie was „Amerika te herbewapenen”. Terwijl men raamt dat de Sovjet-Unie thans 165 miljard dollar (ƒ 412 miljard) per jaar aan haar strijdkrachten uitgeeft, zijn de Verenigde Staten van plan de militaire begroting dit jaar tot 157,9 miljard dollar (ƒ 395 miljard) op te schroeven, met regelmatige jaarlijkse verhogingen totdat men in 1984 de 250 miljard dollar (ƒ 625 miljard) bereikt.

Gezien Brezjnevs verklaring dat „de Verenigde Staten nooit het militaire overwicht zullen krijgen”, ligt het voor de hand dat ook de USSR haar militaire uitgaven zal moeten verhogen. Bovendien zal er kennelijk van de bondgenoten van deze twee supermogendheden (zoals de leden van de Noordatlantische Verdragsorganisatie [de NAVO] en van het Warschaupact) verwacht worden dat ze hun voorbeeld volgen. De bewapeningswedloop is dus beslist nog aan de gang — ze draait op volle toeren!

DE OPMARS DER WERELDMACHTEN

Beide partijen in de huidige machtsstrijd bezitten reeds voldoende wapens om het gehele mensengeslacht vele malen te vernietigen, met inbegrip van de mannen en vrouwen die zich aan de Almachtige God, Jehovah, hebben opgedragen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Gods Woord, de bijbel, over de huidige situatie spreekt. Beter nog, Gods Woord laat zien wat de afloop zal zijn.

Het bijbelboek Daniël (de hoofdstukken 2 en 7) beschrijft een opeenvolging van wereldmachten, gesymboliseerd door de verschillende delen van een reusachtig beeld, alsook door vier wilde beesten. Die vertegenwoordigen de Babylonische, de Medo-Perzische, de Griekse en de Romeinse wereldmacht, terwijl de laatste overgaat in de Anglo-Amerikaanse wereldmacht.a

In hoofdstuk 11 schildert de profetie van Daniël de strijd om de wereldmacht af tussen twee symbolische „koningen”, „de koning van het noorden” en „de koning van het zuiden”. Dit duel om de wereldheerschappij bereikt een climax in „de tijd van het einde” (11 vs. 40). Wie worden door deze „koningen” gesymboliseerd? Wat zal de afloop zijn van hun wedijver? Deze vragen zullen wij in het volgende artikel beschouwen.

[Voetnoten]