Inzicht in het nieuws

Geen troost voor slachtoffers van aardbeving

● Vorig jaar november werd zuidelijk Italië getroffen door de zwaarste aardbeving die in de laatste tijd in Europa heeft plaatsgevonden. Ruim 3000 mensen kwamen om. In het dorp Balvano werden ruim honderd mensen gedood toen de kerk waarin zij de zondagavondmis bijwoonden, instortte. Wat voor geestelijke troost had de parochiepriester zijn kudde te bieden? „Ik weet niet waarom òns dit moest overkomen”, zei hij naar verluidt. „Hoe kan ik aan deze mensen verklaren dat het Gods beschikking was hun geliefden tijdens een mis weg te nemen?”

Het gebeurde kan echter verklaard worden, en wel op een zeer vertroostende wijze. Uit de katholieke Petrus-Canisiusvertaling kunnen wij vernemen wat „de Vader der ontferming en de God van alle vertroosting, die ons troost bij al onze wederwaardigheden”, te zeggen heeft tot degenen die door zulke rampen van hun geliefden beroofd zijn. Neen, hun geliefden werden niet door God ’weggenomen’. In plaats daarvan „hangt [alles] af van tijd en toeval; . . . [zoals] de vogel gestrikt [wordt] met het net, zo wordt de mens door het ongeluk getroffen, als het onverhoeds hem overvalt”. In de wetenschap hiervan kunnen bedroefde familieleden en vrienden verder aangemoedigd worden door Jezus’ opbouwende belofte: „Verwondert u hierover niet. Want het uur komt, dat allen, die in de grafsteden zijn, zijn stem zullen horen” en eruit te voorschijn zullen komen met de mogelijkheid van een gelukkige toekomst voor ogen. — 2 Kor. 1:3, 4; Pred. 9:11, 12; Joh. 5:28, 29.