Inzicht in het nieuws

Schadelijke loterijen

● In een artikel in de Toronto Star, geschreven door D. McCormack Smyth, werd de aandacht gevestigd op het schadelijke karakter van gokken door middel van loterijen. Daarin stond: „Door loterijen te bevorderen, doen de regeringen een beroep op een van de laagste eigenschappen van de mens: hebzucht. Ze dragen bij tot de verdorvenheid, niet tot de vooruitgang van het menselijk leven”, en ze „scheppen een sfeer die aantrekkelijk is voor de georganiseerde misdaad”.

De heer Smyth verklaarde eveneens: „Loterijen kweken minachting aan voor een maatschappelijk begrip dat in een vrije maatschappij centraal staat: Men moet niet bewust trachten te profiteren van andermans ongeluk. . . . Loterijen zijn schadelijk voor de motivering tot werk en produktiviteit.” Die waarneming strookt met de bijbelse opvatting omtrent werk, want in dit boek lezen wij: „Wie steelt, stele niet meer, maar laat hij liever hard werken, door met zijn handen goed werk te doen, opdat hij iets aan de behoeftige kan uitdelen.” — Ef. 4:28.

’Dagelijks worstelend met een schandaal’

● „Katholieken worstelen dagelijks met het schandaal dat onze officiële kerk ons biedt”, zo verklaarde de katholieke rubriekschrijver Kevin Starr in de in San Francisco verschijnende Examiner. Hij gaf een voorbeeld en zei: „De paus gaat naar Latijns-Amerika, . . . en predikt gerechtigheid voor de armen, en dit wordt in [een ander katholiek land] gevolgd door het schouwspel waarbij één aartsbisschop en drie bisschoppen de leiding hebben over een buitensporige verkwisting van de toch al minimale geldmiddelen van een natie. Deze miljoenen die werden uitgegeven, bestonden uit geld dat van de armen, juist de armen, was afgenomen.” Starr verwees hier naar een groots opgezette huwelijksplechtigheid die miljoenen guldens kostte en die door deze geestelijken werd geleid.

De rubriekschrijver erkende ook dat, hoewel invloedrijke en welgestelde katholieken hun huwelijk wellicht nietig konden laten verklaren, anderen „werden gedwongen vele jaren alleen te blijven, daar het hun werd verboden te hertrouwen omdat hun eerste huwelijksceremonie in de katholieke kerk had plaatsgevonden, of dat hun de sacramenten werden geweigerd (ja, dat zij zelfs werden geëxcommuniceerd!) indien zij ’buiten de Kerk’ hertrouwden”.

Hij kwam tot de slotsom: „De Rooms-Katholieke Kerk . . . is geen kerk voor degenen die duidelijkheid en consequentheid verlangen.” Hij gaf toe dat de Kerk „een netwerk van corruptie en geschipper” omvat, en voegde eraan toe: „Als u voor schematische consequentheid in gedachte, woord en daad bent, zult u hoogstwaarschijnlijk de Kerk verlaten.”

Religie in de politiek?

● De in Memphis (Tennessee, VS) verschijnende Commercial Appeal merkt op dat toen de vooraanstaande baptisten-predikant Adrian Rogers naar zijn standpunt „inzake het verschijnsel predikanten-in-de-politiek” werd gevraagd, hij antwoordde: „Ik geloof niet dat God ooit regeringen in het leven heeft geroepen en vervolgens zijn volk heeft geboden zich er afzijdig van te houden.” Hij zei: „Wij zullen steeds meer evangelischen zien die een duidelijk standpunt innemen inzake politieke kwesties en ten aanzien van personen die zich verkiesbaar stellen voor een openbaar ambt, en volgens mij is dit alleen maar juist.”

Toch heeft Jezus zijn volgelingen nergens in de bijbel aangemoedigd om zich met de politiek bezig te houden, maar hij zei in plaats daarvan: „Zij [zijn] geen deel van de wereld . . ., evenals ik geen deel van de wereld ben” (Joh. 17:14). Ook bood Satan de Duivel Jezus „al de koninkrijken der wereld” aan. Maar Jezus wees dit aanbod af, alhoewel hij met een dergelijke macht meer goed had kunnen doen dan welke politicus maar ook. Bovendien erkende Jezus hiermee stilzwijgend dat de Duivel, zoals de bijbel zegt, de „god van dit samenstel van dingen” is. — Luk. 4:5-8, Statenvertaling; 2 Kor. 4:4.

Indien het Gods voornemen was geweest door middel van de politieke, commerciële en vals-religieuze stelsels van deze wereld vrede en voorspoed te brengen, dan zou hij dit al lang geleden gedaan hebben. Maar dat is zijn voornemen niet. In plaats daarvan zal hij deze stelsels verwijderen om de weg te banen voor „een nieuwe aarde” (een nieuwe mensenmaatschappij), waarin „rechtvaardigheid [zal] wonen”. — 2 Petr. 3:12, 13.