Wie heeft er geen troost nodig?

OP EEN zeker moment kan er in het leven van een ieder van ons iets gebeuren waardoor wij dringend troost en aanmoediging nodig hebben. Dit komt doordat er in het leven talloze dingen zijn die droefheid veroorzaken.

Ouders werken misschien heel hard in een poging goed voor hun kinderen te zorgen. Maar wanneer zoons en dochters opgroeien, kunnen zij opstandig worden en hun vader en moeder onnoemelijk veel verdriet en zorg veroorzaken.

Een man kan op zijn werk verkeerd worden voorgesteld of onrechtvaardig bejegend worden. Misschien krijgt hij ondanks zijn eerlijkheid en ijver geen promotie omdat zijn geweten hem verbiedt zich met politiek te bemoeien. Het is zelfs mogelijk dat onbekwame personen hem vertellen hoe hij zijn werk moet verrichten. De man ziet er misschien heel erg tegenop om naar zijn werk te gaan, omdat hij het haast niet kan opbrengen aan talloze irritaties het hoofd te bieden.

Een actieve volwassene kan geveld worden door een ziekte die hem verzwakt of een ongeluk dat hem tot een invalide heeft gemaakt. Hij kan niet langer de dingen doen die in zo’n grote mate tot zijn geluk hebben bijgedragen. Misschien is hij wel gedwongen verschrikkelijke pijnen met krachtige drugs te onderdrukken.

En wie van ons heeft geen grote droefheid ervaren als gevolg van de dood van een intieme vriend of een familielid? Wij voelden ons misschien wel volkomen hulpeloos, eenzaam en gedeprimeerd.

Waartoe kunnen wij ons in zulke situaties wenden om troost te ontvangen? Het zou inderdaad bemoedigend zijn wanneer wij een bron zouden kunnen vinden die ons zou vertellen hoe anderen deze problemen op succesvolle wijze hebben aangepakt en wat hen gedurende de tijd dat zij midden in de moeilijkheden zaten, steun heeft gegeven. Dit is nu precies datgene wat de bijbel doet. Hierin treffen wij een eerlijk verslag aan over hetgeen bepaalde personen is overkomen en hoe zij deze beproevingen hebben verduurd zonder bitter te worden.

Wij lezen over koning David, wiens zoon Ammon zich schuldig maakte aan bloedschennige verkrachting en wiens zoon Absalom betrokken raakte bij moord en een samenzwering tot omverwerping van de troon. David heeft tijdens zijn leven ook een vernietigend oordeel van de zijde van zijn oudste broer moeten incasseren, hij was gedwongen een aantal jaren als een vogelvrijverklaarde te leven toen hij door de jaloerse koning Saul als een dier werd achtervolgd, hij werd voortdurend gelasterd, hij maakte mee dat een vertrouwde raadgever een verrader werd en hij is ziek en zwak geworden.

De wijze koning Salomo vermeldde de volgende harde levensfeiten: ’De snellen hebben de wedloop niet, noch de sterken de strijd, noch ook de wijzen het voedsel, noch ook de verstandigen de rijkdom, noch zelfs zij die kennis bezitten de gunst; want tijd en onvoorziene gebeurtenissen treffen hen allen.’ „Ik heb knechten te paard gezien maar vorsten die net als knechten op de aarde liepen.” — Pred. 9:11; 10:7.

Natuurlijk hebben niet alle mannen en vrouwen die in de bijbel worden genoemd, met dezelfde problemen te kampen gehad. Maar vanaf de tijd dat Abels leven op gewelddadige wijze door zijn broer Kaïn werd bekort, hebben mensen geweten wat het betekent een geliefde in de dood te verliezen. Abraham beweende de dood van zijn geliefde vrouw Sara (Gen. 23:2). Toen Jakob stierf, „viel Jozef op het aangezicht van zijn vader en barstte over hem heen gebogen in tranen uit en kuste hem” (Gen. 50:1). David weeklaagde over de dood van zijn vriend Jonathan met de woorden: „Ik ben benauwd om u, mijn broeder Jonathan, gij waart mij zeer aangenaam. Uw liefde was mij wonderlijker dan de liefde van vrouwen.” — 2 Sam. 1:26.

Ondanks bittere ervaringen en moeilijkheden werden David, Naomi, Hanna, Abraham, Jozef en vele anderen die in de bijbel worden genoemd, niet door gevoelens van droefheid overstelpt. Hun vertrouwen in God hield hen staande.