’Wanneer de boom verdord is’

TERWIJL Jezus Christus weggeleid werd om aan een paal gehangen te worden, sloegen vrouwen zich in droefheid. Zich tot deze vrouwen richtend zei Jezus: „Houdt op over mij te wenen. Weent daarentegen over uzelf en over uw kinderen; want ziet! er komen dagen waarin men zal zeggen: ’Gelukkig de vrouwen die onvruchtbaar zijn en de schoot die niet heeft gebaard en de borsten die niet hebben gezoogd!’ Dan zullen zij tot de bergen beginnen te zeggen: ’Valt op ons!’ en tot de heuvels: ’Bedekt ons!’ Want indien zij deze dingen doen wanneer de boom vochtig is, wat zal er dan geschieden wanneer hij verdord is?”

De vreselijke ramp die Jezus voorzei, kwam over Jeruzalem toen de Romeinse legers de stad belegerden. Tegen die tijd was de „boom”, die de joodse natie afbeeldde, droog, als natie door God totaal verworpen, terwijl er zich zelfs geen gelovig overblijfsel meer in haar midden bevond. Dat Jezus Christus op een onrechtvaardige wijze ter dood was gebracht terwijl er nog wat vocht in de „boom” aanwezig was, toonde aan dat de situatie veel slechter zou zijn als de ’joodse boom’ helemaal uitgedroogd was. Dat bleek ook zo te zijn. Terwijl de Romeinse legers in 70 G.T. hun kamp rond Jeruzalem hadden opgeslagen, gaven politieke groepen binnen de stad zich, dikwijls voor het kleinste beetje voedsel, aan terroristische activiteiten, gewelddaad en bloedvergieten over. Gekerstende joden ontkwamen echter aan deze ramp, want zij hadden acht geslagen op het gebod aan hun Meester om naar de bergen te vluchten en Jeruzalem aan haar verschrikkelijke lot over te laten. — Luk. 21:20, 21.