Waarom geloven in een God die wij niet kunnen zien?
WIJ leven in een zeer wetenschappelijk tijdperk. Geleerden hebben talloze indrukwekkende uitvindingen gedaan en spectaculaire prestaties verricht, ja, zelfs mensen naar de maan gezonden.
Vanwege dergelijke prestaties aanvaarden veel mensen de conclusies waartoe geleerden met betrekking tot andere kwesties komen. Wanneer geleerden bijvoorbeeld beweren dat de mens uit de dieren is geëvolueerd, wordt dit algemeen geloofd. Wanneer zij verklaren dat het leven vanzelf tot ontstaan is gekomen in een of andere oerzee, hechten velen daar geloof aan.
Dergelijke leringen hebben tot gevolg dat wanneer bepaalde geleerden zeggen dat er geen God is, dit vaak eveneens wordt aangenomen. En aangezien wij God niet kunnen zien, komen sommigen tot de slotsom dat hij dan ook niet bestaat. Atheïsme en agnosticisme nemen derhalve steeds meer toe. En het geloof in een onzichtbare Schepper met een voornemen neemt af.
Zijn er evenwel deugdelijke redenen om niet in een God te geloven omdat wij hem niet kunnen zien? Dienen wij zoveel vertrouwen in de wetenschap te stellen? En maakt het enig verschil of wij in God geloven?
EEN ENORM VERSCHIL
Het maakt enorm veel verschil of wij in het bestaan van een Schepper geloven. Als hij bestaat, moet hij deze aarde en het menselijke leven erop, beslist met een bedoeling geschapen hebben.
Ook is het redelijk om te verwachten dat zo’n wijze en machtige Schepper de toekomst van deze aarde en van de menselijke familie zou bepalen. Onze houding en daden ten opzichte van deze Schepper zouden dus wat onze toekomst betreft, een groot verschil kunnen maken.
Is er echter geen God, dan is de toekomstverwachting voor de mensheid behoorlijk somber. Afgaand op de voorbijgegane geschiedenis zou het een voortdurend door moeilijkheden gekweld bestaan zijn, zo niet erger. Als er geen onzichtbare Schepper is die een voornemen met ons heeft, zou het zinvol schijnen om ’te eten en te drinken, aangezien wij morgen sterven’. — 1 Kor. 15:32.
IN HET ONZICHTBARE GELOVEN
Kunnen wij in een God geloven die wij niet kunnen zien? Wel, geloven wij slechts in datgene wat wij zien? Neen, wij geloven wel degelijk in dingen die wij niet zien.
In feite is ons eigen leven rechtstreeks afhankelijk van iets dat wij niet kunnen zien! Wat is dat dan wel? De lucht die wij inademen. Zonder die lucht zouden wij binnen enkele minuten sterven. Wij kunnen de lucht niet zien, maar wij weten beslist dat ze bestaat. Als u zestig seconden uw adem zou moeten inhouden, zou u de lucht die u niet zien kunt, heel snel waarderen.
Ook de wind kunnen wij niet zien, maar wij zien wel hoe bomen in een briesje waaien, en hoe oceaangolven door de kracht van de wind worden opgezwiept. Wij geloven in het bestaan van de wind, omdat wij de uitwerking ervan zien.
Elektriciteit is onzichtbaar. Maar wat een verbazingwekkende dingen kan ze doen! Ze laat lampen branden, verwarmt huizen, drijft reusachtige machines aan en laat keukenapparaten voor ons werken. Geen zinnig mens twijfelt aan het bestaan van elektriciteit, alleen omdat ze niet te zien is.
Radio-, televisie- en radargolven worden onzichtbaar via de lucht overgebracht. Niettemin weten we dat ze bestaan, daar ze voor het voortbrengen van geluid of beelden verantwoordelijk zijn.
Kunnen we de zwaartekracht zien? Neen, maar zonder die kracht zou alles wat niet stevig aan de aarde vast zit, mensen inbegrepen, de neiging vertonen de ruimte in te zweven. Een soortgelijke kracht is magnetisme. Een magneet trekt ijzer aan, maar niettemin is het magnetische veld voor onze ogen onzichtbaar.
De kern van een atoom wordt door een sterke, maar niettemin onzichtbare, kracht bijeengehouden. Wij weten echter dat die kracht wel degelijk bestaat, omdat er ongelofelijke hoeveelheden energie vrijkomen wanneer het atoom bij atoomexplosies „gesplitst” wordt.
Wij kunnen röntgenstralen niet zien, maar ze kunnen het lichaam binnendringen en gebruikt worden om foto’s van onze beenderen te nemen. Wat zou een dokter zeggen als u hem zou meedelen dat röntgenstralen niet bestaan, omdat u ze niet kunt zien?
Geuren kunnen wij ook niet zien, maar onze neus vangt ze op; bloedhonden speuren zelfs mensen op aan de hand van hun onzichtbare geur. En geluidsgolven kunnen we evenmin zien, maar onze oren vangen ze op en dus weten we dat ze bestaan.
Wij geloven derhalve in veel dingen die wij niet kunnen zien, omdat wij de bewijzen van hun bestaan, de resultaten die ze voortbrengen, waarnemen. Op dezelfde wijze weten wij dat er een onzichtbare Schepper bestaat, omdat wij de bewijzen, de resultaten van zijn schepping, gadeslaan. De bijbel verklaart: „Want zijn onzichtbare hoedanigheden worden van de schepping der wereld af duidelijk gezien, omdat ze worden waargenomen door middel van de dingen die gemaakt zijn, ja, zijn eeuwige kracht en Godheid.” — Rom. 1:20.
HET WERK VAN DE SCHEPPER
Wanneer u een huis ziet, tot welke conclusie komt u dan? Concludeert u dat het hout, het beton en de metalen zichzelf toevalligerwijs tot een huis gevormd hebben, compleet met kamers, een verwarmingssysteem, sanitaire voorzieningen, elektrische bedrading en huisraad? Neen, u erkent dat er een maker is geweest. Zelfs zulke betrekkelijk eenvoudige dingen als een doos of een potlood komen niet zonder een maker tot bestaan.
Niettemin zijn dergelijke dingen volkomen onbetekenend wanneer men ze vergelijkt met een atoom, een boom, een mens, een planeet, een zon, een melkwegstelsel, of een universum. Als eenvoudige dingen niet tot bestaan komen zonder maker, wat valt er dan van deze veel gecompliceerder en ingewikkelder dingen te zeggen?
Natuurkundige G. E. Davis zegt: „Geen enkel stoffelijk ding kan zichzelf scheppen.” In overeenstemming hiermee geeft de bijbel de logische verklaring: „Natuurlijk wordt elk huis door iemand gebouwd, maar hij die alle dingen heeft gebouwd, is God.” — Hebr. 3:4.
En als u een wetstelsel zou zien, zoals bijvoorbeeld de wetten die de grondwet van een natie vormen, wat zou dat dan te kennen geven? Ja, al zou u maar op de hoek van een straat een bord zien waarop „Stop” staat, wat zou dat dan aantonen? Wetten duiden op het bestaan van wetgevers.
Het universum heeft wetten die veel en veel indrukwekkender zijn. De maanlandingen van astronauten zouden bijvoorbeeld onmogelijk geweest zijn zonder de precieze en betrouwbare wetten van de zwaartekracht, beweging en versnelling, alsook de wetten die de kringloop van de aarde en de maan bepalen, in aanmerking te nemen en zich erop te verlaten. Die superieure wetten duiden op het bestaan van een superieure Wetgever, de onzichtbare Schepper.
Het is derhalve niet moeilijk te begrijpen waarom de bijbel over degenen die de overvloedige bewijzen van het bestaan van een Schepper loochenen of negeren, zegt dat ’zij niet te verontschuldigen zijn’. — Rom. 1:20.
Maar waarom is God onzichtbaar voor menselijke ogen? Wel, verwacht u dat u een reis naar de zon zou overleven? Neen, lang voordat u daar zou arriveren, zou u al totaal verbrand zijn. God schiep de zon. Hij is derhalve veel te machtig om door menselijke ogen gezien te kunnen worden. Daarom zegt God in zijn Woord: „Geen mens kan mij zien en nochtans leven.” — Ex. 33:20.
Wat valt er echter te zeggen over de beweringen van geleerden dat levende dingen uit onbezielde materie geëvolueerd zijn, dat de mens van aapachtigen afstamt?