Inzicht in het nieuws

Klimaatverandering in verre noorden

● Op zoek naar ondersteuning voor hun theorie dat Noord-Amerika en Europa eens verbonden zijn geweest door een landbrug, onderwierpen geleerden onlangs Ellesmere Eiland in het Canadese Noordwest-Territorium aan een onderzoek. Belangwekkend is het feit dat zij bewijzen vonden „dat in die tijd het klimaat in het gebied vochtig en gematigd was”. — New York Times, 24 september 1976.

Toch is Ellesmere Eiland nu grotendeels met ijs bedekt. Welke verklaring is er voor deze algehele verandering van klimaat? Het historische verslag in de bijbel doet ons een antwoord aan de hand. Het beschrijft de schepping van een „uitspansel” rondom de aarde dat een ’scheiding maakte tussen de wateren onder het uitspansel en de wateren boven het uitspansel’. De atmosfeer rond de aardbol zou dus een betrekkelijk gelijkmatig, warm klimaat hebben door het broeikas-effect dat door het watergewelf „boven het uitspansel” werd geschapen. — Gen. 1:6, 7.

Twee Petrus 3:5, 6 bevestigt dat de aarde „compact . . . uit het water en te midden van water” stond en dat de toenmalige wereld „door die middelen werd . . . vernietigd toen ze door water werd overstroomd”. Klaarblijkelijk verdween het gewelf toen de watermassa’s de aarde overstroomden, en dit kan een voorname factor zijn geweest bij het koud worden van de poolstreken.

Wanneer is men een goed staatsburger?

● Een Deens gezin werd onlangs door het Canadese Federale Hof van Appel het Canadese staatsburgerschap ontzegd. Toch schreef rechter George Addy van het hof dat „beide appellanten op mij de indruk maakten goede, eerlijke mensen te zijn met een diepe godsdienstige overtuiging die zij in hun dagelijks leven in daden omzetten. Zij zijn leden van de beweging die als Jehovah’s Getuigen bekendstaat . . . Zowel hij als zijn vrouw geloven blijkbaar krachtig in de werkethiek en hebben nooit een beroep gedaan op de sociale voorzieningen die onze maatschappij verschaft. . . . Hun kinderen zien er bijzonder goed verzorgd en pienter uit en het gezin is zo te zien voorbeeldig”.

Waarom ontzegt deze zelfde rechter hun dan het staatsburgerschap? „Het enige beletsel voor het verlenen van het staatsburgerschap”, zo schrijft Ian Hunter van de wettelijke faculteit van de Universiteit van West-Ontario, was het feit dat zij bij het afleggen van de eed van trouw, niet wilden toestemmen in deelneming aan enige oorlogshandeling.

Hunter merkt op: „De wereldwijze zal de heer Jensen misschien een dwaas vinden. Anderen zullen hem als oprecht maar misleid beschouwen. Weer anderen als naïef. Naar mijn bescheiden mening is de heer Jensen [die ik niet ken] een heilige, wiens standpunt een voorbeeld is van die bijzondere wijsheid van de heiligen welke door de wereld onvermijdelijk en ten onrechte voor krankzinnigheid wordt gehouden.

Wij laten geregeld onverlaten tot het staatsburgerschap toe die al spoedig in onze gevangenissen belanden, en luilakken die [zich vetmesten] dank zij onze belachelijke welzijnszorg, en toch veroordelen wij . . . een rechtschapen mens die niet wenst deel te nemen aan de oorlogsslachting. Hoe dan ook, ik geloof dat Canada sterker en veiliger zou zijn, zelfs in oorlogstijd, als de heer en mevrouw Jensen welkom geheten werden in het gezelschap van ’mijn mede-Canadezen’.” — London Free Press (Ontario), 28 augustus 1976.

Gekaapt met een bisschop

● Toen Kroatische nationalisten onlangs een Amerikaans lijntoestel naar Parijs kaapten, was de rooms-katholieke bisschop Edward O’Rourke van Peoria, in de Amerikaanse staat Illinois, aan boord. Op een bepaald moment kreeg hij toestemming de passagiers toe te spreken over de intercom. Met welk gevolg? Een van de passagiers vertelde dat hij ’ons de absolutie gaf en ons vertelde dat de tijd was aangebroken om vrede met God te sluiten. . . . Hij bracht de mensen in paniek en angst’.

Een steward berispte de bisschop om zijn deprimerende woorden en een andere passagier zei hem dat het niet juist was vrees in te boezemen, dat hij aanmoediging had moeten bieden. Bisschop O’Rourke zei echter dat ’het tijd was om de geest voor te bereiden op het leven in het hiernamaals’.

De bisschop was dus in de gelegenheid de bijbelse raad toe te passen die aan ware mannen Gods wordt gegeven om ’degenen die bevreesd zijn moed in te spreken’. Toch gaf hij er juist de voorkeur aan een tactiek van bangmakerij te volgen, gebaseerd op de valse leerstelling dat een op het laatste moment gedane rituele verklaring van „absolutie” door een mens, een verandering teweeg zou kunnen brengen in Gods oordeel over een persoon. — 1 Thess. 5:14, katholieke Jeruzalem Bible.