Natuurlijke antivries

● Hoe meer geleerden te weten komen, des te lachwekkender wordt de bewering dat alle wonderbaarlijke mogelijkheden en hoedanigheden van de levende schepping door het gedachtenloze toeval van de evolutie tot stand zijn gebracht. Beschouw eens hoe zowel vissen als bomen weerstand kunnen bieden aan buitengewone koude.

Menselijke scheikundigen hebben antivriesmiddelen kunnen vervaardigen. In de afgelopen vijf jaar zijn de geleerden echter meer te weten gekomen over de manier waarop koudwatervissen de winter doorkomen, door hun eigen natuurlijke „antivries” in te schakelen — bepaalde eiwitten in hun bloedbaan. De geleerden weten nog steeds niet precies hoe deze werken, maar zij opperen dat een hoog gehalte van het aminozuur alanine, dat in deze eiwitten aanwezig is, op dusdanige wijze verbindingen tussen „antivries”-moleculen en ijskristallen tot stand brengt, dat de kristallen verhinderd worden te groeien. Eén ding is duidelijk: het werkt.

En in het hoge noorden blijven, nadat de vogels en andere dieren zuidwaarts zijn getrokken om de barre winterse vrieskou te ontlopen, de bomen vastgeworteld in de bevroren bodem achter. Hoe kunnen ze in leven blijven? Het is bekend dat opgelost zout het vriespunt van water aanmerkelijk kan doen dalen. Daarbij hebben de geleerden ontdekt dat zeer zuiver water, vrij van deeltjes waarop zich ijskristallen kunnen afzetten, kan worden onderkoeld tot ongeveer -40 graden Celsius, zonder dat het bevriest.

Bij de bestudering van 350 bomen uit koude klimaatgebieden, bleek het water in de houtweefsels van 175 exemplaren zo zuiver te zijn en zoveel natuurlijke zouten te bevatten dat dit het vriespunt nog verder deed dalen, ja, zelfs tot -45,6 graden Celsius! Werkelijk weer een treffend voorbeeld van de wijsheid van de Schepper in de praktijk!