Inzicht in het nieuws

Hoe veilig is YMCA-huisvesting?

● De Amerikaanse Christelijke Vereniging voor Jongemannen, beter bekend als de YMCA of de Y, werd oorspronkelijk opgericht met het doel te midden van een „christelijke” omgeving in huisvesting en ontspanning te voorzien. Volgens een verslag in de „National Observer” (7 september 1974) heeft de YMCA echter met een ernstig probleem te kampen: homoseksualiteit.

Eén prominente homoseksueel zou gezegd hebben: „Y’s zijn ideaal omdat er voornamelijk mannen zijn, dikwijls jongere mannen, . . . vaak ook mannen die openstaan voor het zoeken van seksueel contact, ja, die hier niet slechts ontvankelijk voor zijn, maar er ook toe bereid zijn.” Uit een commentaar van een lezer (in een latere uitgave van het blad) blijkt dat het probleem niet nieuw is. Hij schrijft dat hij in de jaren ’20 zes jaar lang lid van de YMCA was geweest, maar zijn lidmaatschap had opgezegd „nadat ik verscheidene keren was beroofd, tweemaal was aangevallen en mij vele malen oneerbare voorstellen waren gedaan”.

Eén bestuurslid van de YMCA, die er weliswaar tegen protesteerde dat het een groot probleem zou zijn, schreef niettemin: „Ik, alsook alle andere bestuursleden van de YMCA, erken dat wij inderdaad het probleem van de homoseksueel in de gelederen van de YMCA-leden hebben.” Een Newyorks bestuurslid zei: „Wij kunnen niet iedere avond de kamers afgaan. . . . Soms sluiten wij onze ogen en laten personen toe die wij misschien afkeuren, in het besef dat wij hen niet alleen van een bed kunnen voorzien, maar hun een kans kunnen geven om raad en anderszins hulp te ontvangen.”

Immorele personen raad geven is nog heel iets anders dan hen uitnodigen om in uw midden te slapen terwijl zij hun immoraliteit bedrijven. Hebben de bestuursleden van de Y nog nooit gelezen dat de apostel Paulus waarschuwde: ’Een weinig zuurdeeg doet het gehele deeg gisten’? — 1 Kor. 5:6.

Van het een komt het ander

● Enkele tientallen jaren geleden werd het overbrengen van bloed van de ene persoon in de aderen van iemand anders een normale behandelingsmethode. Toen kwam de transplantatie van organen in de mode. Waartoe zou dit alles kunnen leiden? Een artikel van de hand van de president van het Amerikaanse Institute of Society, Ethics and the Life Sciences, getiteld „De doden oogsten”, geeft hier enig idee van.

Volgens het artikel staan vele „wetenschappelijke en theologische groepen” een hernieuwde definitie van dood voor. Op grond van deze nieuwe definitie zou iedereen „dood” genoemd moeten worden wiens hersenen volledig hebben opgehouden te functioneren, waardoor er een toestand van een „onherroepelijk coma” is ontstaan. Waartoe kan dit leiden? De suggestie wordt gedaan dat de lichamen, hoewel ze nu wettelijk „dood” zijn, desgewenst toch nog gedurende een aantal jaren in speciale ziekenhuizen door middel van respirators in een toestand gehouden kunnen worden dat ze ademen en functioneren. Dit zou de weg kunnen openen voor „boerderijen van lijken die gevoed en onderhouden moeten worden ten einde geoogst te worden”. Deze „neomorten” — wettelijk „dode” maar in werkelijkheid levende lichamen — zouden dan gebruikt kunnen worden, zo zegt het artikel, voor de opleiding van medische studenten en inwonende assistenten, die chirurgische ingrepen zouden kunnen oefenen, met inbegrip van amputaties. Belangrijke organen zouden gecatalogiseerd en de gegevens erover in computergeheugens opgeslagen kunnen worden ten einde snel beschikbaar te zijn voor transplantaties. De ’wettelijk dode’ personen zouden „periodiek afgetapt” kunnen worden ten einde bloed voor transfusiedoeleinden te verschaffen.

Toegegeven, het artikel biedt dit slechts als mogelijkheden. Het is echter interessant dat de schrijver zegt dat het „geven van bloed” en het „precedent dat bloed een handelsartikel vormt”, de stoot tot dit alles heeft gegeven. In tegenstelling hiermee prent de bijbel respect voor menselijke lichamen in, zelfs voor lichamen die werkelijk dood (niet slechts in een „onherroepelijk coma”) zijn (Gen. 23:1-6; 49:29; 50:24-26; 1 Sam. 31:8-13). Mensen in deze tijd overwegen echter om lichamen op grote schaal voor ’kannibalistische’ doeleinden te gebruiken. En zelfs dat schijnt nog te zacht uitgedrukt — want kannibalen hebben er nog nooit „boerderijen” van menselijke lichamen op na gehouden die „geoogst” moesten worden. Dit toont aan waartoe dingen kunnen leiden wanneer men er eenmaal mee begint bijbelse maatstaven te overtreden, met inbegrip van het in de bijbel opgetekende gebod geen bloed van een ander schepsel in zijn eigen lichaam op te nemen. — Zie Deuteronomium 12:23; Handelingen 15:28, 29.

Spenen — Op welke leeftijd?

● Het schriftuurlijke bewijsmateriaal geeft te kennen dat Abrahams zoon Isaäk pas op de leeftijd van vijf jaar werd gespeend.a Sommigen vinden dat moeilijk te geloven. Interessant is daarom een verslag in het tijdschrift „Science” (13 september 1974) over het gebruik dat thans onder zogende moeders van de !Kung-bevolking van Zuid-Afrika bestaat. (Het uitroepteken vertegenwoordigt een klikkend geluid in hun taal.) In het verslag staat dat !Kung-moeders, aangezien zij een nomadenvolk zijn en geen zacht voedsel voor hun baby’s hebben, „hun 3 of 4 jaar lang de borst geven”. Het artikel bevat een foto van een moeder die een kind de borst geeft dat „bijna 5 jaar oud” is. Ja, zelfs in van ondergeschikt belang zijnde details is het bijbelse verslag deugdelijk.

[Voetnoten]