Een interessant gesprek

OP EEN Spaans-talig congres van Jehovah’s getuigen in Miami, Florida, verhaalde een bedienaar die in zijn wereldse werk free-lance aannemer is, een gesprek dat hij enkele maanden voordien gevoerd had. Zijn verslag luidde voornamelijk als volgt:

„Vorig jaar oktober was ik bezig de laatste hand te leggen aan een paar bijgebouwen die ik voor een dokterskliniek gebouwd had. Door de voordeur kwamen een paar mannen binnenlopen die openlijk met hun gesprek over de vriendelijkheid van de Spaanse mensen verder gingen. Ik merkte op dat ik zes maanden in Spanje, in Madrid, gewoond had en een van hen vroeg:

’Hoe is het u in Madrid vergaan?’ Ik antwoordde: ’Hoewel ik alleen aankwam, werd er onmiddellijk door vele broeders voor mij gezorgd.’ ’Hoe bedoelt u, door broeders?’ vroeg de man. ’Door christelijke broeders’, antwoordde ik. ’O, u bent een christen?’ vroeg hij. ’Feitelijk’, antwoordde ik, ’ben ik een van Jehovah’s getuigen.’

Hij zei vervolgens: ’Dat meent u niet, chico. Wel, ik vind het prettig kennis met u te maken. Mijn naam is „pater Andres”.’

Nadat ik mijzelf had voorgesteld, voegde hij eraan toe: ’Laat ik u vertellen dat ik heel goed met de Getuigen bekend ben.’

Dus antwoordde ik: ’Werkelijk? Hoe denkt u dan over hen?’

’Ik moet u zeggen dat ik mijn eigen ideeën over religie heb, ook al ben ik priester. Jullie Jehovah’s getuigen staan bij mij zeer hoog aangeschreven. En ik geloof, en dat mag gerust gezegd worden, dat als er in deze tijd een groepering op aarde is met de ijver van het ware christendom, met de kenmerken van christelijke martelaren, die de wil van God doen zoals die in de bijbel staat, die groepering uit jullie, Jehovah’s getuigen, bestaat.’

Verbaasd deze woorden van een priester te horen, vroeg ik: ’Als u weet dat wat wij doen juist is, waarom doet u het dan niet?’

Hij antwoordde: ’U weet hoe het is, men heeft zo zijn eigen belangen. Het is niet gemakkelijk van religie te veranderen. Maar u mag weten dat ik uw tijdschrift lees.’

Ik zei: ’Dus u leest de Ontwaakt!’

’Nee, niet de Ontwaakt!’, antwoordde hij. ’Ik lees De Wachttoren, of liever gezegd, die bestudeer ik.’

’Wat zegt u? Die bestudeert u?’

Hij antwoordde: ’Ja, dat is het tijdschrift dat ik gebruik, dat wil zeggen de artikelen, om iedere zondag in mijn kerk een preek te houden.’

Ik merkte op: ’Dat betekent dus dat u waardering hebt voor De Wachttoren.’

De priester zei: ’Naar mijn mening is hetgeen erin staat de ware uitleg van de bijbel.’

Ik besefte de betekenis van hetgeen hij zei en bood aan hem met een geregelde studie en analysering van de bijbel te helpen. Juist op dat moment echter klonk er door de luidspreker een oproep dat de dokter op deze priester zat te wachten. Hoewel ik niet in de gelegenheid geweest ben om deze priester nog eens te ontmoeten of hem te spreken, schenkt het voldoening te weten dat de duidelijke klank van de bijbelse waarheid gemakkelijk te herkennen is, zelfs door priesters.”